Stop-peltjes

Ontharen_dames-benen-witte-achtergrondIk ben nog steeds heel blij met mijn tattoo.
Zo blij zelfs dat ik heel graag mijn eerste wil laten coveren, maar nu ik even ‘salaris-loos’ ben, moet dat plan even op de plank.
Maar die nieuwe..die is zo mooi geworden! Keurig geheeld… maar 1 klein korstje, en dat is best knap voor zo’n groot plaatje.

Vanmorgen zaten wij in pyjama aan de zondag-ochtend tafel en wrijf ik wat over mijn been.
Syd, die naast mij zit, wrijft voorzichtig over de tattoo en vraagt of het nu niet meer zeer doet.
“Nee hoor man, dat is nu over. Ik voel alleen dat je me aait”.

“Maar Mam… het voelt wel raar! Wat voel ik dan nu?” vraagt hij met een bezorgde blik.
Ik lach en zeg dat wat hij nu voelt, stoppeltjes zijn. Ik heb mijn benen een paar dagen geleden geschoren, maar die haartjes groeien nu allemaal weer door; leg ik hem uit.
“Stop-peltjes” … hij laat het woord door zijn mond rollen en kijkt me met een bloedserieuze blik aan als hij zegt:

“Stoppeltjes…maar waarom heten ze zo als ze tòch doorgroeien???”

Een lang gekoesterde wens

Eindelijk! Na 7 jaar sparen had ik eindelijk genoeg om mijn droom te gaan vervullen.2014-04-02 11.57.33
Een nieuwe tattoo. Eentje die ik ‘soort van zelf’  bedacht heb, omdat elk detail voor mij betekenis heeft.

Het is een Feniks geworden, of Phoenix, Firebird of Vuurvogel…zoals ze ook genoemd wordt.
Deze vogel heeft de mythische gave om uit haar eigen as te herrijzen. Een prachtige, kleurige vogel.. en zo voelde ik me ook vaak.
Want hoe vaak ik ook afgefikt werd, of bij nul moest beginnen, ik krabbelde weer op!

Mijn feniks houdt een klimoprank vast. Ooit wel eens geprobeerd zo’n rank kapot te trekken? Lukt niet he?
Ja…met een schaar of een mes misschien…maar niet zomaar even met je handen.
Zo is de band met mijn kinderen. Onbreekbaar.

2014-04-02 17.00.51Aan die rank zitten de voorletters van de namen van mijn kinderen vast. Dus waar de feniks ook naartoe gaat, zij neemt haar kinderen mee….en zal ze nooit loslaten.

En dan haar staartveren. 5 …. Zij staan voor de kinderen die bij haar zijn, maar geen naam kregen. Ook zij zorgen ervoor dat de feniks kan zijn wie ze is……………

Tot zover mijn idee daarover.
Gelukkig vond ik via een collega een tatoeëerder die dat aan zou kunnen. Alexandre Rodrigues Dos Santos van The Piercing Place Tattoo uit Zwaag.
Ik zag zijn werk op facebook en wist dat ik de juiste man gevonden had.
Een afspraak was zo gemaakt en in steenkolen-Engels kon ik uitleggen wat ik graag wilde hebben.

Vandaag was het zover. Om 11 uur kwam ik in hun nieuwe shop aan en was Alex bezig de laatste hand te leggen aan mijn ontwerp. Met wat kleine aanpassingen konden we beginnen..
5 uur lang lag ik op de tafel…en vooral het laatste uur was niet grappig meer. Maar wat was het het waard!! Toen mijn been eenmaal schoon was, schaamde ik me dat ik dat gedacht had…
Alex…thank you so much!!!! 10155622_550339715082124_1810605160_n