Bestemming bereikt!

Hoe moet ik beginnen mijn gedachten en gevoel onder woorden te brengen?
Een reis die ruim 10 jaar geleden begon is afgelopen week eindelijk tot een einde gekomen.
Bestemming bereikt!!

Hoe de reis gegaan is, en hoe vaak we op onze plaat zijn gegaan..
Hoeveel slapeloze nachten voorbij gingen en er kleine feestjes en mijlpaaltjes gevierd zijn.
Hoeveel mensen er gekwetst zijn en dat de schade nog steeds niet te taxeren valt… Continue reading

Non-verbale communicatie

Lieve familie, vrienden, kennissen, collega’s, werkgevers en ja…zelfs aan jou, beste buurvrouw,

Ik wil graag iets vertellen. Over mij. Over mijn lijf.
En over hoe de conclusies die je trekt, er zo vaak zo naast kunnen zitten.
Met dank aan een collega, met wie ik vorige week een gesprek had.
Zij zei iets tegen me waarop ik meteen zo’n Pling-moment kreeg. Continue reading

Dagboekdingen

Gewoon even een niks-aan-de-hand blogje om het dagboek gedeelte op te vullen.
Het leven bestaat gelukkig niet alleen uit gezeur..(hoewel… 😛 )
De draverij was top! Heel af en toe een klein golfje van paniek als ik door een mensenmassa heen moest, maar het ging over het algemeen prima.
Genoten van de vrienden en kennissen en half Wervershoof om me heen en zowaar…ik heb een wijntje gedronken!
Het voelde goed 😉 Continue reading

Gedichtje

Wat is er aan de hand?
Elke tegenslag wordt breed gevoeld.
Terwijl het zonnetje nog schijnt
Zo is het vast niet bedoeld.

Zelf een gedichtje blijft hangen op 2 regels
omdat ik niet omschrijven kan wat er gebeurd
geen roze maar een zwarte bril op
En door niets raak ik wat opgebeurd.

Feest in de stad
Een groots festijn
Maar dat achterlijke stemmetje
Zorgt steeds voor venijn

Steeds maar moed verzamelen
Bij alles wat ik doe
Bang voor wat eigenlijk?
En waarom zo in en in moe?

Morgen mag het gebeuren
dan ga ik naar de kroeg
Maar zo bang om voor schut te staan
Misschien zeg ik wel heel snel :doeg.

Waar ben ik nou zo bang voor?
Wat houdt mij tegen om het leven te leven?
Waarom lig ik liever in bed
Diep onder de dekens te beven?

Het vertrouwen is weg
In alles en iedereen,
Maar het meeste nog in mezelf
en daarom voel ik me alleen.

Kop op, schouders eronder
Gooi je haar en tieten los!
Dat advies kreeg ik vanmorgen
Gelukkig heb ik een hele bos 😉

Hobby

Laat ik voorop stellen dat ik ongelooflijk trots ben op al mijn kinderen.
Maar de oudsten willen eigenlijk niet zo in de belangstelling staan 😉

Ik ben zo trots op Fem, die als één van de weinigen in haar klas een baan gevonden heeft in haar afstudeergebied, op Emiel die ondanks alle worst-case-scenario verhalen toch het hoofd boven water weet te houden, en natuurlijk op Siebe…die dansend en feestend door zijn middelbare school zoeft.

Eerst 3 filmpjes van Boy.. het lijken dezelfde maar hij heeft steeds andere attributen.
Iemand een idee waar ik hem naartoe kan sturen om zijn talenten te ontwikkelen??
Als trotse moeder dacht ik eigenlijk dat hij wel een beetje goed is 😉

 

Met een lange stok..

Met 2 korte stokken..

En 1 halve zwaard-achtig ding 🙂

En dan een filmpje van Syd vandaag. Eerst zijn we samen weggeweest maar om heel eerlijk te zijn ben ik alleen al een beetje te zwaar voor mijn sup (mooie stok achter de deur om van de winter nog meer af te gaan vallen 😉 )
Hij wilde graag ook een stukje alleen….
Ik vrees dat ik nu mag gaan sparen voor een kindersupboard 😉

 

Hoi Pap!!

Wat eenwallpaper-met-mooie-bloemen-in-de-vensterbank bijzondere dag vandaag.. de dag dat mijn moeder 65 werd.

Vanmorgen ben ik even naar mijn moeder gegaan om haar te feliciteren met haar verjaardag.
Dat kwam niet helemaal lekker uit want ze zijn afgelopen zaterdag verhuisd, en vandaag zouden ze terug gaan voor nog wat kleine dingetjes.
Ik ben dus maar meegegaan 😉 Continue reading

Waarom ik eigenlijk hartstikke boos ben.

In mijn relaties die ik had met mannen, was er wel degelijk een overeenkomst.
IK.
Dus hoewel het drietal totaal niet met elkaar te vergelijken valt heb ik eindelijk ontdekt wat ze wel gemeen hebben. Zij hebben dezelfde stopper.
En ik…’redder’ die ik ben, zou ze wel even van dat gevoel “Wees niet belangrijk” afhelpen.
Alle 3 zijn ze, in meer of mindere mate, ontkent in hun jeugd.
Sommigen mochten er niet zijn, of werden tegen wil en dank als voorbeeld neergezet.
In ieder geval is er iets gebeurd wat ik herkende en waardoor wij een klik kregen.ta-drivers-en-stoppers

Het moedergevoel in mij wilde dat ze die nare herinnering achter zich konden laten.
Ik wilde dat ze beter over zichzelf gingen denken en zette ze op een voetstuk. In mijn beleving deed ik alles om ze beter te laten voelen.
Nachtenlange gesprekken, opbeurende gedichten, lieve briefjes en schouderklopjes, mezelf aangepast of ze ronduit de hemel in geprezen. Sessies waarbij ik ze een spiegel voorhield en liefdevol op hun goede kanten wees en probeerde die te onderstrepen.
Zelfvertrouwen opbouwend, en stimulerend hun dromen na te jagen.

Maar helaas…. Bij geen van drieën heb ik blijvende indruk gemaakt. Het is me niet gelukt.
En ze redden zich zonder mij ook prima.
Waarom ik dan boos ben?
Omdat ik het gevoel krijg dat IK degene ben die moet blijven vechten voor de relatie die daarna ontstaan is.
Maar dat ik tijdens onze relaties ook hele belangrijke dingen miste, schijnt niet de moeite van het bespreken waard te zijn.

Laat ik even duidelijk zijn dat ik (naar mijn idee) nog midden in het rouwproces zit. En dat ik dus nu in de ‘boze fase’ zit.
Het is niet netjes om de lelijke dingen van je ex te beschrijven en vooral online is dat not done.
Maar hoe kan ik eerlijk tegenover mezelf zijn als ik alleen maar mijn aandeel in de scheiding kan benoemen? Waarom mag ik niet eerlijk zeggen wat ik miste in de relatie en wat mij persoonlijk zoveel pijn heeft gedaan dat ik nu helemaal niet meer verder wil?
Waarom moet ik water bij de wijn doen?
Waarom moet ik vragen hoe het nu gaat en ruimte en aandacht blijven geven aan een verdronken kalf? Het heeft namelijk naar mijn idee helemaal geen zin meer om de boel te laten bezinken en later te kijken of er nog een relatie mogelijk is.
NEE! Want datgene wat ik nodig heb, zal ik daarna ook niet krijgen. Dat zit er nou eenmaal niet in! En daar moet ik ook niet meer op hopen of voor vechten; dàt was nou juist de reden van de scheidingen. Ik begon voor mezelf op te komen en te vechten voor wat ik nodig had in de relatie. En toen ging het fout. 3 keer.

Dus moet ik dan willens en wetens genoegen nemen met een relatie waarbij ik weet dat ik niet ga krijgen wat ik nodig heb? Moet ik bewust een relatie in stand houden waarin ik de therapeut/ luisterend oor/ moederfiguur/ leraar ben? Waarom moet ik begrip en geduld op blijven brengen als ik er niets voor terug ontvang..

Nee… ik heb er geen zin meer in. Contact is prima. Maar het heeft geen nut meer als dat moet leiden naar een verdere relatie.
Wat ik wel wil? Erkenning voor wat ik gedaan heb. Mij eigen stopper is namelijk ook “Wees niet belangrijk”. En zo voel ik me ook.
Waardeloos. Niet belangrijk. Vervangbaar. Nutteloos.
Alsof ik niet bestaan heb… alle 3 gaan ze ‘gewoon’ verder met leven. Alsof ik er nooit geweest ben.
En dat maakt me verdrietig. En boos…

Binnenkort komen er wel weer leuke niks-aan-de-hand blogjes. Gewone dagelijkse dingetjes zoals 10 jaar geleden..

Nobody said it was easy..

Nee, dat klopt.media_xl_1360924
Stoppen met mijn medicijnen was helemaal mijn beslissing.
Natuurlijk heb ik alle standpunten bekeken. Je krijgt die bende natuurlijk niet voor niets.
En het voordeel van een dagboek is dat je nog eens haarfijn terug kunt lezen hoe lang de weg naar de juiste medicatie sowieso geweest is!

Continue reading

Zomaar op vakantie

Zomer 2015

2015-07-16 13.23.30

Ik werk.

Halve dagen…
De andere helft probeer ik zoveel mogelijk in de achtertuin, op het strandje of ergens anders met de jongens door te brengen.
Vandaag kom ik tot de achtertuin. Een prima plek.
Ik zoek een beschut plekje in de tuin tegen gluurders, en dicht bij toilet en waterkraan.
De jongens zijn óf op het strand, of aan het fietsen. Continue reading

Verdriet

“Jootje, waarom ga je niet gewoon daten?”large
De vraag komt als donderslag bij heldere hemel.
Die mogelijkheid kaatst door mijn hoofd.
Natuurlijk mag ik daten, ik heb dat best verdiend! Continue reading

Time out

Lang getwijfeld of ik deze zou plaatsen..
Gepoetst, bijgevoegd en omgebouwd. Hopende dat mijn woorden zo pijnloos mogelijk, maar vooral duidelijk zijn.
Een kleine blik in wat er de laatste dagen in mij omgaat. Continue reading

Medeleven of Medelijden?

Al even niet geschreven en daar had ik goede redenen voor.Kaarsjes
De laatste weken stonden niet in het teken van mij, of mijn gezin.
Al mijn aandacht ging even naar Marc en mijn (ex-)schoonfamilie.

Het is al een beetje bekend. Na een strijd die 7 weken geduurd heeft is mijn schoonmoeder afgelopen donderdag overleden. Verschrikkelijk oneerlijk. Continue reading

Powervrouw

En ja hoor… daar hebben we er weer een! Een ‘compliment’.9200000007691873
Een goed bedoelde opkikker. Een teken van waardering en erkenning.
“Jeetje.. wat ben jij toch een powervrouw!”
*kuch* Sorry? Ik? Je hebt het serieus tegen mij?
Mag ik even bedanken aub? Dank u!

Powervrouw.
Ik kan dus echt heel erg weinig met die term.
Wat de fuk is een powervrouw?
Een dame op batterijen? Of op 380 volt? Continue reading

Held op bed

Koningsdag 2015. Het begon al een beetje typisch. Na de stress van gisteren viel het slapen niet mee.
Ik was steeds wakker en bleef maar nare dromen krijgen op de momenten dat ik wel even afzakte.
Snel uit bed dus en lekker naar de vrijmarkt in Medemblik!

IMG-20150427-WA0005Leuke spelletjes gescoord voor € 0,10 per stuk, en een klein kastje voor onder een spiegel. Nu alleen de spiegel nog 😉
Voor Boy een pedaalemmer voor op zijn kamertje en Syd kreeg gratis een tas knikkers. Een harinkje van mama en zo werd het een geslaagde ochtend.
Voor de middag had ik andere plannen. Continue reading