Die meneer Meijer….

Afgelopen donderdag mocht ik voor chauffeuse spelen. Voor een heel goed doel, en ach, ik houd wel van kilometers maken.
‘s Morgens om kwart voor zeven stond ik bij Ronald en Wilma voor de deur en na een kopje koffie kon de reis naar het AMC beginnen.AMC_logo Continue reading

Raak

Mijn gezin wordt steeds kleiner. Vandaag maar 4 eters, gisteren 3.
En hoewel ik enorm geniet als iedereen er is, vind ik dit toch ook wel erg fijn.
Even qualitytime.
Siebe verteld over een voorval in de klas en de reactie van de docent daarop.
Een nogal bijzondere reactie, dat zijn we met elkaar eens.

Ik vertel hoe ik het zou oplossen als ik docent zou zijn en Siebe is onmiddellijk heel blij dat dat niet het geval is.
“Ja jongen… zo zou ik het doen als ik die leerkracht was. Wees maar blij dat….”
Ik kijk naast me als Boy mij onderbreekt. Hij legt zijn hand op mijn schouder, kijkt zijn grote broer aan voor steun en zegt dan:” Tja… maar jij bent maar schoonmaakster”.

Zo. Die zit. Ik zie Siebe bleek wegtrekken en proberen zijn mond weer te sluiten voordat ik het zag dat zijn onderkaak op zijn bord stuiterde.
“Inderdaad. Maar ik ben ook je moeder, Boy” wist ik redelijk vloeiend eruit te krijgen.

“Ja…een moeder die jou zo naar bed kan sturen!!”, zegt Siebe snel om de situatie te redden.
We schieten samen in de lach… Die was Raak!!
Ik schaam me er totaal niet voor dat ik ‘maar’ schoonmaakster ben. Ik weet hoe hard ik werk en hoeveel eer ik daaruit haal. 😉

cleaning_lady

Flauw..

Mijn kinderen zorgen zelf voor hun ontbijt en hun lunch.
Dit heeft als direct voordeel dat de kinderen nooit meer met hun lunch, en bijpassende smoes: “Maar dat lust ik toch helemaal niet!!”   thuiskomen.

Vanmorgen koos Boy voor vleeswaren op zijn brood.
Terwijl hij een plakje lostrok en op zijn boterham legde, vroeg hij:
“Mam, wat is dat witte eigenlijk?”
Voordat ik adem kon halen, antwoordde Syd al.
“Boeren”.
Ik keek hem verbaasd aan waarop hij zei: “Ja duh!! Dat stáát er toch!!” 2014-11-25 07.25.24

Ausgeloeld

En daar zit je dan.
Een bakkie troost halen bij je moeder na een nare mededeling.
Het huis waar ik ons al in gedachten zag wonen is helaas aan onze neus voorbij gegaan.
Jammer.. uithuilen en opnieuw beginnen!

sintmaarten1Gisteren was 11-11 … St. Maarten. Ook oma had nog wat snoep over en aangezien ze zelf ook een lekkere snoepkont is, was dat niet zo erg.
Vanmiddag gingen we dus even een kop koffie halen.
Drinken en een snoepie voor de kids. En nog een snoepje. En nog een!
Ik begon wat te sputteren..wetend dat dat volledig nutteloos is in het huis van mijn moeder.
Want ja…oma’s mogen hun kleinkinderen verwennen!
En dat doet mijn moeder graag 😉

Na het 4de snoepje werd mijn protest wat luider. Niet omdat ze geen snoep mogen , maar ik dacht een goed argument te hebben.
“ Mam..stoppen nou hoor… straks moeten ze ook nog warm eten!”
Waarop Boy met een ondeugende lach mij aankeek en pareerde: “Ach Mam… warm eten… dat is helemaal niet belangrijk!”
En terwijl ik hem verbaasd aankijk zegt hij:
“Nee!! Jij zegt zelf toch altijd dat het ontbijt de belangrijkste maaltijd is?!? Nou.. dàt heb ik op hoor!!”

Tja…en dan ben je dus ff augeloeld…

Een nieuwe Piet

Wederom het tafelgesprek van vanavond.
Wij verbazen ons nog steeds over het hele Pieten-verhaal. Dochterlief is er stellig over; zij vindt wat er nu gebeurd ronduit belachelijk.
“Wist je dat Nickelodeon gestopt is met het uitzenden van dat Sinterklaasverhaal?”

We hebben het er nog even over als ze nog toevoegt: “En weet je wat ik ook las? Dat er dit jaar agenten verkleedt als pieten mee gaan!! Dat is toch belachelijk!!! Dat dat nodig is.. dat ze een kinderfeest zo weten te verkloten” , is haar mening.
Marc en ik verzekeren haar dat dat elk jaar het geval is. Al jaren is het een publiek geheim dat de Sint beschermd wordt door agenten..
Zij wist dit niet maar haar verontwaardiging is er niet minder om.
Totdat Syd, die met een volle vork onderweg was naar zijn mond, deze weer laat zakken en zegt:
“Jup….een SCHIETPIET!!”
zwarte-piet

Maar dàt is niet stoer!

Vandaag spreek ik de jongens ernstig toe.
Boy kwam sip binnen. Hij is weg gegaan bij zijn vrienden en broertje, die van plan waren kattenkwaad uit te halen.
Ik zie zijn inwendige strijd. Het liefst is hij bij zijn vrienden, maar hij houdt er gewoon niet van om rotzooi uit te halen en kan daar oprecht van streek door raken.
Ik vis eens wat ze dan van plan waren.
“Belletje lel bij Dirk, maar ik heb gezegd dat ze dat niet moeten doen. Eens zijn zij ook oude mannen en dan wil je toch ook niet dat je gepest wordt?”

Ik kan dit alleen maar beamen. Dat is inderdaad niet leuk. En niet stoer ook.
Dirk is onze plaatselijke boosterman.
Volgens mij heeft elke wijk en dorp wel een boosterman.
Een oude man wiens leven alleen nog lijkt te bestaan uit het rondcrossen op zijn booster.
En rondcrossen…dat kan Dirk! Dirk is eigenlijk een beetje berucht om zijn stuurkunsten, zeg maar. En ook zijn snelheid door het winkelcentrum doet mensen nog wel eens verschrikt opzij springen.
Maar zo snel als hij op de openbare weg is, zo langzaam is hij in huis.media_xll_5021981

En dus prijs ik Boy om zijn beslissing om naar huis te komen en om niet mee te gaan.
We hebben het er nog even over. Heel pedagogisch verantwoord bespreken wij hoe laf het is om zoiets te doen bij oudere mensen en mensen die slecht ter been zijn.
Om het gesprek weer even een positieve wending te geven opper ik dan ook:
“Weet je, belletje trek kan heel leuk en spannend zijn, maar doe het dan bij iemand die wèl hard kan lopen en snel bij de deur is..
Iemand die wel stoer is!“
En enthousiast voeg ik daaraan toe: “ Bij buurman Pieter en buurvrouw Suleika of zo…. Dàt is pas een uitdaging! “

Waarop Boy me angstig aankijkt..”Jaaaaa…daahaaag!! Die kan volgens mij vet hard rennen!
Zo leuk is dat nou ook weer niet Mam”

indexNb1: Buurman Pieter is onze plaatselijke stoere politieman. Vader van 4 zonen en zo’n buurman die je veel  liever in de buurt hebt dan een verre vriend.

NB2: Na een kort maar zeer duidelijk gesprek weet nu ook mijn andere zoon dat als hij nog één keer meedoet met dit spelletje bij deze specifieke doelgroep, hij ook de gevolgen daarvan moet kennen.
IK geloof niet dat hij het nog één keer doet 😉

Topografie

Herfstvakantie. Een mooie gelegenheid om je tafels eens op te krikken en wat aan je topo te gaan doen.
Dat vindt mama althans; niet de tweeling.
Vanmiddag heb ik de mannen aan tafel gezet met wat oefenmateriaal. Maar leren als je er geen zin in hebt, werkt niet.
En dus moest ik het leuk maken! Dat lukte blijkbaar ..2014-10-14 10.50.13 Continue reading

Je zou ze toch!!

“Hebben jullie allemaal je vuile was ingeleverd??” brul ik ietwat wanhopig door de rustige zaterdagmorgen.
Ik weet uit ervaring dat er ALTIJD nog iemand met een armpje wasgoed aan komt kakken.
En altijd op het moment dat ik de laatste keer de wasmachine aanzet en in gedachte een klein vreugdedansje rond de lege wasmanden dans.
“Ja-haa”, klinkt uit verschillende pubermonden en ik hoor één van de tweeling de trap richting hun slaapkamer op denderen (sorry buren!)
Ik sorteer wat stapeltjes en prop de eerste was in de machine als Sydney inderdaad naar zolder komt met zijn armen vol wasgoed.
Ik pak het aan en kijk er nog eens goed naar.

Pyama’s…wintervesten…… “Wacht eens ff vriend”, roep ik jongste terug.
“Wanneer hebben jullie dit aangehad dan? Dit is helemaal niet vies!!”

“Maar Mam… “ kijkt Syd mij vol mededogen en compassie aan..
“Jij wast toch zo graag? Ik wil je alleen maar helpen!”

#zuchtberg was300

Omdenken

Na dagen van timmeren, kamperen en gamen zijn de mannen moe.paragraph_Cartoon_val_van_ladder
Zo moe, dat Boy vanmorgen van de trap viel en head first de trap als glijbaan gebruikte en hard op het laminaat terecht kwam.
Schrik alom natuurlijk!!
Flinke tranen en een bult op zijn achterhoofd.

Vanmiddag aan tafel begon hij er zelf over. Ik vroeg hoe het nu kwam dat hij zomaar van de trap viel….iets wat ik toch niet vaak meegemaakt heb met mijn kids *klopt af*
Hij vertelde dat hij eigenlijk heel boos was, en met zijn ogen dicht de trap op wilde stampen.
Maar helaas…hij ging scheef, stapte mis en kukelde dus zo naar beneden…

Op mijn vraag wat hij hier nou van geleerd had, antwoordde hij dan ook blij:
“dat ik bijna een salto achterover kan Mam!!”

#zucht

Etiquette

Woensdagmiddag.
As usual tosti-dag! En inmiddels weten klasgenoten en vrienden dat ook.. En dus wordt onze lunchtafel steeds groter en gezelliger.
Een geweldig moment om eens te horen wat de gemiddelde groep 5’er nou bezighoudt.
Ik hoor hoe het toegaat bij andere gezinnen, hoe de slaapkamers eruit zien en hoeveel huisdieren er zijn. Maar er worden ook BELANGRIJKE zaken besproken als opkomend piemelhaar, beugels en puistjes..
2014-06-04 13.31.10
En vandaag heeft Syd een probleem.

Zodanig dat dit even besproken moet worden met zijn beste vrienden..
Want hoe zit het nou??
Dames gaan voor, maar gasten mogen ook het eerste kiezen.

Wie geef je nou het eerst???

Stop-peltjes

Ontharen_dames-benen-witte-achtergrondIk ben nog steeds heel blij met mijn tattoo.
Zo blij zelfs dat ik heel graag mijn eerste wil laten coveren, maar nu ik even ‘salaris-loos’ ben, moet dat plan even op de plank.
Maar die nieuwe..die is zo mooi geworden! Keurig geheeld… maar 1 klein korstje, en dat is best knap voor zo’n groot plaatje.

Vanmorgen zaten wij in pyjama aan de zondag-ochtend tafel en wrijf ik wat over mijn been.
Syd, die naast mij zit, wrijft voorzichtig over de tattoo en vraagt of het nu niet meer zeer doet.
“Nee hoor man, dat is nu over. Ik voel alleen dat je me aait”.

“Maar Mam… het voelt wel raar! Wat voel ik dan nu?” vraagt hij met een bezorgde blik.
Ik lach en zeg dat wat hij nu voelt, stoppeltjes zijn. Ik heb mijn benen een paar dagen geleden geschoren, maar die haartjes groeien nu allemaal weer door; leg ik hem uit.
“Stop-peltjes” … hij laat het woord door zijn mond rollen en kijkt me met een bloedserieuze blik aan als hij zegt:

“Stoppeltjes…maar waarom heten ze zo als ze tòch doorgroeien???”

De winnaar neemt alles…

Ik heb nog wel eens de gewoonte om Engelstalige songteksten naar het Nederlands te vertalen.
Op die manier hoor je vaak dat ook die ‘grote hits’ eigenlijk nergens op slaan….een oordeel dat vooral nogal eens over Nederlandstalige nummers geveld wordt.
Ik noem een Frank Boeijen, Blof en De Dijk.

Maar goed…vooral in de auto vind ik het leuk om radiohits te vertalen naar het Nederlands, tot grote hilariteit van mijn reisgenoten.
Vanmorgen zaten we aan de ontbijttafel, toen “The winner takes it all” van ABBA gedraaid werd.

“Ik wil niet praten” ..zing ik dan ook op de maat mee.
Verbaasd kijken mijn tafelgenoten mij aan.
Ik kijk terug.. “tja..dat zingt zij hoor.. ik niet 😉 ”
En ik vervolg: “van mij hoeft ze dat niet te zingen…als je er niet over wilt praten, kun je ook gewoon niks zeggen”.

Waarop Boy antwoordt: “Tja…maak er dan geen liedje over!”

*ok..zo teruglezend is het lang zo leuk niet dan op het moment dat het gebeurde. Helaas kun je in tekst nog steeds heel slecht intonatie en gezichtsuitdrukkingen vangen..

Die goede oude tijd…

Nieuwjaarsdag…

Boy speelt één of ander Smurfenspel via de WII
Hij komt op een level waar hij als smurf, tegen een kat moet vechten.
Het beest maakt de meest verschrikkelijke geluiden en trekt dus mijn aandacht.

“Wie is dat?” vraag ik.
– Dat is Azraël!
“Nee toch…Azraël is toch zwart?” vraag ik terwijl er hier toch een duidelijk rood gestreept beest over het speelscherm springt.
– Nee… dit is Azraël!! Klinkt het overtuigend vanuit 2 kelen..

Oke.. ik ga verder niet in discussie, maar kan het niet laten nog even toe te voegen dat ‘in onze tijd Azraël toch echt zwart was!!

– Ja Mam…klinkt het met een zucht.. Maar in jouw tijd was ALLES nog zwart-wit!!

NB..de kids hebben gelijk. Zelfs Wikipedia zegt het!!
Gargamel_and_Azrael_from_the_Smurfs

Schaam je!!

Terwijl ik mijn overvolle winkelwagentje langs twee oudere dames manoeuvreer, probeer ik ze zonder te raken in te halen.
Een opgave… want het dwarse wieltje veroorzaakt een afwijking richting hun broos uitziende beentjes.
De dames zijn op stap.
Dat is te zien. 10496215-cartoon-van-een-oude-dame-met-een-bril-geafa-a-a-soleerd-op-wit

Continue reading

Gewenste haargroei

Geschreven door Marc:

Sydney kwam al eerder op de dag met de vraag of ik vliegtuigjes kan vouwen.

‘Tuurlijk’  antwoord ik.
Na het avondeten zitten we even lekker onderuit op de bank.
Even bijkomen van een dag gevuld met activiteiten.
Sydney vraagt of het nu kan.
‘ Yep!’ antwoord ik,  ‘pak maar een blaadje’9294978-een-man-die-heeft-zijn-hoofd-pijn-en-pijn
Hij komt terug met een A4 papier en gaat naast me op de bank zitten.
We babbelen wat met elkaar terwijl ik aan het vouwen ben.
Boy nestelt zich ook op de bank en gaat schuin achter me zitten en begint mee te babbelen.
Plots voel ik een klein handje over mijn kale bol aaien…
‘Hier begint het te groeien.’, klinkt het observerend…
‘Als je nu een tijdje wacht komt het allemaal goed.’
We schieten in de lach.
Maar Boy blijft serieus.
‘ja echt!’
‘Marc, het komt allemaal goed’  zegt ie.

Regeltjes…regeltjes

Mijn lieve Boy… mijn kleine stoere, stille ventje.
Mijn bikkeltje, die vanuit zijn eigen wereldje die van ons probeert te begrijpen.
Toen hij nog een peutertje was, zag ik zo vaak zijn vader in hem. En dan niet alleen de leuke kanten, maar ik zag ook herkenning: zij voeren dezelfde strijd.
Beiden kunnen zich maar met moeite uiten.. in gezelschap al helemaal niet, maar als je ze kent en alleen met ze bent kun je mooie diepe gesprekken met ze voeren.. Zo ook vandaag.autisme Continue reading

Experiment.

Boy is nogal van de experimenten.
Zo heeft hij de laatste tijd ook nogal bijzondere ideeën:

Yoghurt is lekker.
Pindakaas is lekker.
Zou yoghurt met pindakaas samen ……………………………

En als toegift een prachtige foto van Boy, die Marc maakte in het bos vandaag:

-8-bos