Het was haar tijd nog niet..

Zo’n hoofdstuk in je dagboek die je nooit had willen schrijven. Laat ik voorop stellen dat ik enorm dankbaar ben voor het feit dat ik mijn dochter nog heb. Klinkt dramatisch, maar het had zo anders af kunnen lopen. Zo vreselijk anders.. Nu ze weer even thuis is voor de verzorging komen heel langzaam de verhalen eruit.

Vlak na de operatie

Dochter en schoonzoon keken zo uit naar hun vakantie. Zwaar verdiend… na alles wat er ook op hun pad kwam het laatste jaar durfden ze zich er amper op te verheugen. Want de thuissituatie is al weken nou niet bepaald stabiel. We maken ons zorgen om diverse familieleden…
En als er ook een overlijden te verwachten is vraag je je af of het verstandig is om in Turkije op vakantie te gaan. Maar oma gaf haar fiat. “Ga maar… ik was nog niet van plan dood te gaan”, waren dan ook de woorden die Femke nodig had om toch haar koffer in te gaan pakken. Continue reading

Die meneer Meijer….

Afgelopen donderdag mocht ik voor chauffeuse spelen. Voor een heel goed doel, en ach, ik houd wel van kilometers maken.
‘s Morgens om kwart voor zeven stond ik bij Ronald en Wilma voor de deur en na een kopje koffie kon de reis naar het AMC beginnen.AMC_logo Continue reading

Een wijze les

Daags voor Oudjaar. Kerstvakantie.
De jongens zijn aan het pendelen tussen ons huis en dat van vriendjes als het opeens fout gaat.
Syd zit voorop de fiets bij een meisje, op een zogenoemd transportrekje. Voor kratjes en tassen en boodschappen …..niet voor jongetjes.
En dan gaat het natuurlijk een keer fout.
Het meisje moet plotseling uitwijken en geeft een ruk aan haar stuur. Syd, daar niet op bedacht, raakt met zijn voet tussen de spaken en de voorvork.
Resultaat: een fiets die total loss is en een klein jongetje met een dubbele enkelbreuk…2015-12-30 14.59.08

Continue reading

Non-verbale communicatie

Lieve familie, vrienden, kennissen, collega’s, werkgevers en ja…zelfs aan jou, beste buurvrouw,

Ik wil graag iets vertellen. Over mij. Over mijn lijf.
En over hoe de conclusies die je trekt, er zo vaak zo naast kunnen zitten.
Met dank aan een collega, met wie ik vorige week een gesprek had.
Zij zei iets tegen me waarop ik meteen zo’n Pling-moment kreeg. Continue reading

Dagboekdingen

Gewoon even een niks-aan-de-hand blogje om het dagboek gedeelte op te vullen.
Het leven bestaat gelukkig niet alleen uit gezeur..(hoewel… 😛 )
De draverij was top! Heel af en toe een klein golfje van paniek als ik door een mensenmassa heen moest, maar het ging over het algemeen prima.
Genoten van de vrienden en kennissen en half Wervershoof om me heen en zowaar…ik heb een wijntje gedronken!
Het voelde goed 😉 Continue reading

Nobody said it was easy..

Nee, dat klopt.media_xl_1360924
Stoppen met mijn medicijnen was helemaal mijn beslissing.
Natuurlijk heb ik alle standpunten bekeken. Je krijgt die bende natuurlijk niet voor niets.
En het voordeel van een dagboek is dat je nog eens haarfijn terug kunt lezen hoe lang de weg naar de juiste medicatie sowieso geweest is!

Continue reading

Held op bed

Koningsdag 2015. Het begon al een beetje typisch. Na de stress van gisteren viel het slapen niet mee.
Ik was steeds wakker en bleef maar nare dromen krijgen op de momenten dat ik wel even afzakte.
Snel uit bed dus en lekker naar de vrijmarkt in Medemblik!

IMG-20150427-WA0005Leuke spelletjes gescoord voor € 0,10 per stuk, en een klein kastje voor onder een spiegel. Nu alleen de spiegel nog 😉
Voor Boy een pedaalemmer voor op zijn kamertje en Syd kreeg gratis een tas knikkers. Een harinkje van mama en zo werd het een geslaagde ochtend.
Voor de middag had ik andere plannen. Continue reading

Ik ben een gebruiker..

Met suiker zelfs.. maar dat bedoel ik niet.
Omdat ik er vandaag zomaar mee bezig was en ik het nu graag even op een rijtje wil zetten;
Waar stopt uit vriendschap elkaar helpen en waar begint iemand gebruiken? En is dat per definitie negatief? Continue reading

Flutmoeder

Even van me afschrijven. Je hoeft niet verder te lezen als je vandaag vreselijk van het mooie weer genoten hebt.hein-de-kort-over-de-weg-kwijt
Of een heerlijke dag met familie en vrienden hebt doorgebracht, of over welk onderwerp dan ook spijkers met koppen hebt geslagen en nog helemaal in die lekkere flow zit.
Sterker nog… dan raad ik je zelfs af om door te lezen.
Laat je goede bui vooral niet verpesten! Continue reading

Here comes the rain again..

Het gaat ff niet.
Niet zo goed.. wilde ik eigenlijk zeggen.
Ik zit er doorheen. Al een aantal dagen lees ik mijn eigen dagboek terug om te proberen dat gevoel van trots terug te vinden.
Door te lezen wat ik met mijn kinderen al allemaal meegemaakt heb, vind ik helaas niet mijn veerkracht terug, maar word ik eigenlijk alleen maar verdrietiger. Continue reading

Het slijt..

“De 28ste” is goed gegaan.
Elk jaar slijten de herinneringen een beetje. Elk jaar ben ik steeds meer in staat om ook aan de leuke dingen te denken.
Nu helpt het ook dat ik vooral bij Boy flink wat trekjes van zijn vader zie, waar Fem en ik dan weer met een dikke knipoog om kunnen lachen.
Op school hebben ze dan weer meer moeite met de snelheid waarmee zijn humeur kan omslaan. Continue reading

Zelfhypnose

Gisteren heb ik weer iets ‘nieuws’ gedaan.
In mijn zoektocht naar iets van innerlijke rust of een veilige plek, kwam er een workshop Zelfhypnose op mijn pad.
De eerste dag werd afgemaild en eigenlijk kwam me dat wel heel goed uit.
Niet dat ik wist hoe hectisch de laatste twee weken voor mij zouden uitvallen, maar gisteren was ik nog meer toe aan een dagje voor mezelf.relax-solutions Continue reading

Het roer om

piekerHet zal de meesten al wel een beetje opgevallen zijn. Ik ben de laatste tijd niet zo heel vrolijk.
En dat is een behoorlijke understatement.
Het ergste is dat ik er zelf ook zoveel last van heb.
Want de ras-optimist in mij is even zoek.

Continue reading

Alweer boos

Noem het verwerken, noem het pms. Noem het hoe je wilt. Feit blijft dat ik al een tijdje niet te genieten ben. En met mij dus ook de kids. We snauwen en grauwen wat af in wat voorheen Huize Weltevree was.
Er is niets meer van over…..

grijs_klein_ik_mag_verdrietig_zijnIk ben boos. Inwendig zo ontzettend boos en verdrietig. Op alles en iedereen en zelfs op mezelf.
Wéér een relatie naar de klote. Wéér mijn veilige plek kwijt. Hij moet mij niet meer. Ons niet meer.
“Wij” bestaat niet meer. Alles kwijt. Mijn spullen en alles wat ik opgebouwd had in Wognum.
Voor hem alles achtergelaten in Wervershoof. Letterlijk en figuurlijk want het enige dat ik meenam waren natuurlijk de persoonlijke dingetjes zoals fotoboeken en speelgoed van de kinderen, en mijn eethoek. De tafel die ik zelf gepimpt had en de krakkemikkige stoelen die ik meekreeg vanuit het eerste huwelijk van ex 1 ( ja… zo oud dus. Uit het 1ste huwelijk van R …voordat hij mij trouwde).
En raadt eens? Die mag ik nu weer meenemen. De rest van mijn spullen nam een vriendin mee die in scheiding lag.
Vriendin. Je weet wel, zo eentje die je een hoekbank, tv, kasten, vaatwasser en wasmachine meegeeft omdat ze geen geld heeft en waar je later nooit meer iets van hoort. Moet zelfs nog een dankjewel krijgen geloof ik… Continue reading