Het was haar tijd nog niet..

Zo’n hoofdstuk in je dagboek die je nooit had willen schrijven. Laat ik voorop stellen dat ik enorm dankbaar ben voor het feit dat ik mijn dochter nog heb. Klinkt dramatisch, maar het had zo anders af kunnen lopen. Zo vreselijk anders.. Nu ze weer even thuis is voor de verzorging komen heel langzaam de verhalen eruit.

Vlak na de operatie

Dochter en schoonzoon keken zo uit naar hun vakantie. Zwaar verdiend… na alles wat er ook op hun pad kwam het laatste jaar durfden ze zich er amper op te verheugen. Want de thuissituatie is al weken nou niet bepaald stabiel. We maken ons zorgen om diverse familieleden…
En als er ook een overlijden te verwachten is vraag je je af of het verstandig is om in Turkije op vakantie te gaan. Maar oma gaf haar fiat. “Ga maar… ik was nog niet van plan dood te gaan”, waren dan ook de woorden die Femke nodig had om toch haar koffer in te gaan pakken. Continue reading

Downs en een dikke up

Ik weet even niet waar ik beginnen moet. Ik houd er niet van om al het gezeik te benoemen, maar het zou wel het een en ander verklaren.

De baan in Amsterdam begon voorspoedig, maar de verwachte aanhoudende drukte bleef weg. En de ingeschatte uren die mij aangeboden waren bleken er teveel te zijn. Ik kreeg af en toe een dagje vrij. Gewoon omdat er ‘niks te doen’ was.
Eerst best fijn, maar omdat ik mijn vaste aanstelling bij Vue al opgezegd had begon ik ‘m al te knijpen. Continue reading

Tijdgebrek

Hoi!
Ben ik weer eens een keer….
Er is weer zoveel gebeurd! En steeds wilde ik gaan schrijven maar was ik te moe.
Sinds die 4de oktober valt er genoeg te vertellen. Genoeg mijlpaaltjes die ieder hun eigen blog verdienden. Continue reading

De dag die je wist dat zou komen (deel 2)

Telefoon.
Oma Wilma.
Zoals afgesproken zou ze mij bellen als Guido thuis zou zijn. Zij zou hem voorbereiden op het nieuws dat zijn zoontjes hem willen ontmoeten.
Nu verwachtte ik het tegen- telefoontje nog niet, dus nu moest ik enig voorbereidend werk doen bij de mannen.
Boy wilde wel en durfde ook. Syd wilde wel, maar durfde niet. Logisch….2016-10-03-21-01-22

En zo reden we even later richting Wervershoof. Continue reading

Tijd vliegt!

O mijn lieve god wat loop ik achter!
Zoveel gebeurd inmiddels, en merk dat het schrijven me de laatste tijd gewoon niet zo goed lukt.

En dat terwijl er zoveel is om trots op te zijn en van me af te schrijven!
Siebe is geslaagd op het Newton. De tweeling heeft mee gedaan met de eindmusical van groep 8, weken voordat zij zelf weer in de laatste groep gaan beginnen.
Boy en Syd zijn over naar groep 8… het moet nog even inzinken! Nog even en dan zitten al mijn kinderen op het voortgezet onderwijs, of werken inmiddels. Continue reading

Die meneer Meijer….

Afgelopen donderdag mocht ik voor chauffeuse spelen. Voor een heel goed doel, en ach, ik houd wel van kilometers maken.
‘s Morgens om kwart voor zeven stond ik bij Ronald en Wilma voor de deur en na een kopje koffie kon de reis naar het AMC beginnen.AMC_logo Continue reading