BAM!!!

Al dagen zwermt hier zo aan het begin van de avond een kleine vlucht regenwulpen…eh…spreeuwen
Kiko vindt dat fantastisch…helemaal als ik hem meeneem naar buiten. Hij kwettert gezellig terug en volgt hun dans in de lucht.
Maar vanavond ging het fout.hqdefault Continue reading

Kiko

Heerlijk om rustig naar te kijken.

Zo mooi om het volledige vertrouwen tussen een vogel en m’n kinderen te zien ..

Grote bek, klein hartje

Wat een portretten in dat huishouden van mij…

Er is onweer voorspeld. Gisteren ook al, maar die 2 klappen en 3 druppels was niets vergeleken met wat er in de rest van het land naar beneden kwam.
Manlief en ik houden wel van een beetje extreem weer en toen Marc via een appje zag dat er een wolkbreuk aangekondigd werd, werd meteen de camera op de tripod geschroefd. Continue reading

I’m singing in the rain

Gatverdamme.

Het regent.. en het is tijd om de hond uit te laten. Dit zijn nou die momentjes dat ik mijn man mis 😛
Hij zorgt na het eten voor de hond..dus ook het uitlaten komt dan voor zijn rekening. Maar ja..dat is nu een beetje moeilijk vanuit Frankrijk..
En dus spoor ik nogmaals de kinderen aan om nu eens aan die afwas te beginnen en ga mezelf inpakken.Image

Ik ben van plan me er een beetje vanaf te maken. Dat betekend naar het park…en zodra dame gedaan heeft wat ik van haar verwacht, weer terug. Zij begint een beetje verwend te raken en is met regen ook liever binnen 😉
Ik trek mijn oude schoenen aan; ik ga echt niet met mijn nieuwe schoenen dat blubberige park in. Voor Emma is dit het signaal om volledig uit haar dak te gaan. Ze huppelt en springt voor en achteruit.. grommelt en blaft zachtjes en krijg ik een duwend pootje tegen mijn arm. Opschieten!! betekend dat.. Continue reading

Mijn kleedje en ik

Je kent ze wel. Kleedjes.
En dan bedoel ik niet van die gehaakte, die over een bank hangen om de stof te beschermen tegen vette nekken of zweterige armen.
Of van die witte…op zo’n notenhouten tafeltje waar de telefoon op staat met altijd daarnaast het onvermijdelijke kleine vaasje met balpennen en een notitieblokje.

Ik bedoel een vloerkleedje. Die onder de salontafel ligt.vloerkleed_header
Voor mij persoonlijk het ultieme toppunt van burgerlijke gehoorzaamheid.
Jonge gezinnen hebben namelijk geen kleedjes. Niet praktisch.
De kleintjes struikelen erover en zo’n kleed wordt al snel een vaatdoek met al die bekers limonade die erin belanden…

Continue reading

Onze superbabe


Die Emma..

Ze blijft ons nog bijna dagelijks verrassen.
Zo angstig als ze was toen ze 1.5 jaar geleden bij ons kwam, zo vrij en vooral blij loopt ze nu (los!) naast ons als we ‘de kindjes gaan halen’.
Bij die zin alleen al reageert ze alsof dàt het allerleukste op de hele wereld is!!
Ze loopt vol vertrouwen keurig tussen de opstappende, vallende, rennende en gillende kinderen door, ontwijkt de kleintjes die bang zijn voor zo’n grote hond, en gaat even een aaitje halen bij de kinderen die weten hoe lekker zacht en lief ze is.

Bij de kleuteringang weet ze precies welk kindje verdrietig is en even wat steun kan gebruiken.
Als een soort drugshond, maar dan een ‘verdriethond’ gaat ze stil naast het kindje zitten wiens dag niet zo gezellig verliep.
“Zuster Emma”  noemen mijn collega-moeders haar al!
Feilloos pikt ze de tweeling van mij er tussenuit en sprint voor me uit naar de deur om ze te begroeten. Heerlijk, zo’n hondebeest 😀2013-07-15 030

Gisteren ging ze met mijn oudste mee naar school. Dat kan daar…. De opleiding Dierverzorging MBO geeft de ruimte aan haar leerlingen om hun hond mee te nemen de klassen in.
En voor de lessen waarbij dat niet handig is mogen de honden gebruik maken van de kennels.
Maar dat wil Emma niet. Panisch is niet het goede woord, maar ze houdt er absoluut niet van om een hek achter haar te horen sluiten. En gelukkig hoeft dat ook niet. Ze gaat keurig in de klas liggen en wacht netjes tot Femke naar de volgende les moet.
Vorig jaar bracht ik haar nog met de auto, maar gisteren nam Femke Emma mee in de bus ( spannend! Want ze is nog steeds snel wagenziek) en de trein. Dat ging geweldig!!
Volgens Femke ging ze heerlijk liggen slapen…tot het volgende station. Dan sprong ze met haar voorpoten bij Fem op schoot om goed naar buiten te kunnen kijken naar al die mensen op het perron. Hilarisch toch??

In de klas mocht Emma model liggen voor de voetverzorging bij honden. En als een echte dame, vond ze het heerlijk, al dat gepriek! Haar nagels zijn netjes geknipt, en ook de *veel te lange* haren tussen haar tenen zijn geknipt. Blijkt  dat Emma zwemvliezen heeft!  Ze heeft dus ‘waterhond-genen’ in zich. Best bijzonder voor een hond uit Bosnië !
Over twee weken mag ze weer mee naar school voor een trim-les.  Haar dikke kraag zal dan aangepakt worden, en ze krijgt ook een keurige ‘broek’.
Ik ben heel benieuwd hoe dat zal gaan!
pizap.com10.8935837447643281379505489144

Wat een leven…..

 

Die katten hebben het toch geweldig voor elkaar..
Beetje buiten liggen in het zonnetje.. beetje naar de vogeltjes kijken en af en toe eens je vacht verzorgen..1369985780N2013_05_31_001

Idem met Emma ( ja..met 2 m’en tegenwoordig) ..
Net een nieuw kleedje voor in haar mand.. paar keer per dag lekker naar buiten. Heerlijk! 😀1369985798N2013_05_31_002

Een mooie les..

Al dagen voorpret.
Vandaag mocht ik met vriendin Kim mee naar haar werk. Hoe heerlijk ouderwets!  20 jaar geleden ging ik voor het eerst mee op een vrachtwagen en o boy wat keek ik mijn ogen uit! Mooi zitten, dom kijken, natje en droogje bij de hand en elke kilometer een ander uitzicht. Uren, dagen zelfs weken lang kon ik dat volhouden.
En vandaag dan ‘rondjes om de kerk’. Kim rijdt met ‘Calimero’ heel Noord-Holland in de rondte om bij particulieren en (kleine) bedrijven de paardenmest op te halen.
En ik mocht mee.

De dag begon met het met de hand laden van 63 balen vlas voor een klant in Jisp. Nou ja…Kim laadde dus. Ik kon en mocht niet helpen. ( behalve dan een klein beetje bedienen van de heftruck…puur ter ondersteuning van Kim natuurlijk 😛 )
Wat nam ik toen al mijn petje voor haar af. Want het is geen licht klusje. Daar ging deze jonge vrouw…handschoenen aan, haren in een staart en ‘vol gas’. Niet elke jonge moeder kan dit wat zij hier even presteerde…. Stoer wijf! 😀

‘We’ werkten in sneltreinvaart alle adresjes af. De ene spannend; “Goh…dat zie je niet veel. 2 vrouwen op een vrachtwagen” , waarop Kim’s antwoord was dat dàt wel fout moest gaan.
Maar nee, dat bedoelde meneer natuurlijk niet ….  En terwijl hij wat woordjes stamelde en wij de spiegels inklapten stuurde Kim lachend met  nog geen 3 cm speling de wagen door de poort … 😛
2013-05-07 016

Het laatste adresje was van een manege in de buurt. Kim was er vaker geweest en terwijl ik de wagen uit klom om eens van de omgeving te genieten, begon zij aan het laden.
Boven het geronk van Calimero uit hoorde ik achter mij ineens wat tumult. Vogeltumult.
En terwijl ik mij omdraaide zag ik tussen de paarden die in het land stonden wat vogels opfladderen.
Kleintjes en groten en het was wel duidelijk dat er iets niet goed ging!
Ik liep ernaar toe en zag hoe een grote valk op de grond zat, omringt door 4 of 5 kauwtjes en 2 spreeuwen die luid krijsend de valk aanvielen. De valk zat op iets, maar wat kon ik nog niet zien. Gezien het gekrijs van de spreeuwen had ik wel een vaag vermoeden. 
Ik liep tussen de hekken verder richting de vogels en ook de paarden keken nu op naar die fladderbeesten.
De valk bleek inderdaad een (jong??..nu al??)  spreeuwtje gevangen te hebben, maar het diertje leefde nog. En hoe!  En terwijl de valk bleef proberen het jong te doden, maar ook de kauwtjes op afstand moest houden, de aanvallen van de ouders moest pareren moest hij nu toezien dat er ook een mens zijn kant op kwam!

De valk koos eieren voor zijn geld en liet de spreeuw los. Terwijl hij gepikeerd wegvloog hadden ook de kauwtjes er genoeg van. Zij vlogen op en gingen op het hek zitten.
En de spreeuw? Die vloog op..landde nog geen 4 meter verderop op het gras en hipte tussen de 4 gigantische benen van één van de paarden. Veilig!
Ik voelde me een beetje dubbel.  Dom, omdat ik de natuur verstoord had met mijn nieuwsgierigheid, maar ook wel trots op het feit dat ik voor nu het spreeuwtje had weten te redden. Ik bleef nog even staan om de prachtige valk na te kijken, naar de kauwtjes die op het hek in het zonnetje zaten en naar de 3 spreeuwen, die alweer tussen de paarden in het land op zoek waren naar voedsel.
Over ‘In het NU’ zijn gesproken!! Meer in het nu dan dat spreeuwtje kun je toch niet zijn.
Dat kleine beestje heeft mij vandaag een mooi inzicht gegeven, of lesje geleerd zoals ik het liever noem.
spreeuw

Wat dat kleine vogeltje ook net had meegemaakt, het was verder gegaan met leven! Geen trauma’s, geen angst, geen verdriet en geen zorgen om de toekomst. Wel een lesje wijzer, dat geloof ik absoluut maar zonder er verder ook maar een seconde bij stil te staan ging het beestje verder met waar het waarschijnlijk tot vlak daarvoor ook bezig was geweest. Eten, groeien en deelnemen aan het leven!

In de auto vertelde ik Kim wat ik gezien had en vol verwondering over wat dat kleine beestje ons had geleerd besefte ik weer hoe mooi het is als je oude trauma’s , pijn en angst zomaar achter je kan laten. En als zo’n vogeltje het kan, moet ik het toch zeker kunnen? 😉

Speelgoed is voor…..

Vandaag heb ik me heerlijk uitgeleefd met Lente-prul. Ik ben helemaal klaar met de winter!
Maar ik heb nog wat spulletjes van  vroeger’ gevonden.. o.a. van die wandel-eitjes.
’s Avonds spelen we vaak nog een beetje met Ema, of de katten…maar vanavond was er iets nieuws voor ze!
Altijd leuk 😉
index

 

 

Hondenhersenwerk

Met dank aan de site van Hersenwerk voor honden..
Ema heeft even wat ontspanning nodig. In haar mand heeft ze een groot bot waar ze zich op kan uitleven, maar naar buiten gaan levert sinds de jaarwisseling nogal wat stress op.
Dan moet je het dus binnen leuk maken voor haar…. en langzaam maar zeker durft ze weer haar mand uit te komen:D

Olifanten(poep)

Ontbijttafel…laatste zondag van het jaar.
Boy blijkt ook enigszins politiek gevoelig te zijn. Op de tafel staat een pak Schuddebuikjes van het merk Bolletje. Na enige bestudering van de verpakking concludeert hij dan ook:
“ Tja.. dat kan dus niet meer in 2013!”
Op onze verbaasde blik vervolgt hij: “De regering heeft toch verboden dat er nog wilde dieren in het circus mogen, dus deze mag dan ook niet meer”…knikkend naar de doos die voor hem staat. ( Hij is 7 !!!)2012-12-30 001

En inderdaad…wij zien het ook. Daar moet actie op ondernomen worden want plaatjes van dieren in circussen zullen dan ook aangepast moeten worden!! Meneer Bolletje.. u heeft mail!

Verder bleef het onderwerp “ dieren” actueel aan tafel.
Het poesje Kiara  van 1.5 jaar is na verwijdering van haar baarmoeder nogal baknijd aan het ontwikkelen. Maar niet op haar eigen voer… maar dat van ons!
En van de hond… en het dure dieetvoer van BonJovi.

Er staat inmiddels een dierenartsbezoekje gepland, maar dan moet er even €100,= meegenomen worden voor een bloedonderzoek.  In die tussentijd jagen wij haar van tafel, het aanrecht en van andere plaatsen waar haar scherpe nagels en felle gedrag niet gewenst zijn.
“Tja,” oppert Marc. “Zullen we haar dan maar olifantenvoer geven? Misschien heeft ze daar genoeg aan?”
Waarop Boy verschrikt opkijkt en zijn handjes nu op bordbreedte van elkaar houdt:
” Maar dan gaat ze zulke drollen schijten!!!!

Ja…. Niks mis met die fantasie hier! 

Ema ..het model!

2 Maanden nadat Ema bij ons kwam wonen, gaat ze gewoon heel ontspannen mee naar school als modelhond! Hoe stoer ben je dan 🙂
Een hele dikke pluim voor de dames in Orasje, Bosnië die blijkbaar toch de tijd en gelegenheid vinden om met alle honden aan het werk te gaan.
Wat het is niet niks, samen met nog 6 honden, in een klaslokaal en dan door 4 jongedames betast en verbonden te worden. Vandaag stond het kop-verband, staartverband en een pootverband op de agenda. Kop en staart gingen prima, maar toen haar poot aan de beurt kwam heb ik een einde aan de les gemaakt. De dames mochten even op een andere hond oefenen 😉
Maar wat ben ik trots op haar!! Ze vond het super om daar in het lokaal te zijn, en door de gangen te lopen. Wat een verschil met 2 maanden geleden, toen ze nog bang was voor zo’n beetje iedereen 🙂

En toen…. Was ze weg!

Nog maar een weekje is ze aan onze zorg toevertrouwd. Nog maar een weekje waarin ze kennis heeft gemaakt met auto’s, trekkers en fietsen. Waarin ze leerde wat vuilnisbakken waren, en de witte zakken voor plastic afval. Een weekje waarin ze hoorde wat voor geluid boze meerkoetjes maken als je te dicht bij de sloot komt. En een week waarin ze telkens bij de buren het pad opliep, maar sinds 2 dagen feilloos onze deur wist te vinden.

Vanmorgen moest ik nog even een klusje op de oude school doen. Iets wat me al een tijdje stoorde.
Ik heb samen met een collega- moeder, de met spuitsneeuw gemaakte kinderhoofdjes uit groep 8 van de ramen verwijderd.

Want een school die na 35 jaar gesloopt wordt, daar horen geen kinderen op de ramen afgebeeld te staan. Gelukkig bleek ik niet de enige die er zo over dacht.
Verder nog even snel de lopende zaken van de MR doorgesproken, want sinds vandaag ben ik de nieuwe voorzitster van de MR.

 

Al met al was ik dus pas om half 11 thuis. Een half uurtje later dan dat ik normaal met onze Bosnische Dame voor het grote rondje ga. Er lag inderdaad een mooi plasje op de mat..  Eigen schuld!
Ema zat er niet mee…wat is ze toch blij als je binnenkomt!!  Zo hard kwispelend dat je kont en achterpoten zo heen en weer bewegen dat je uitglijdt over het laminaat !! 😀
Dus nog met mijn jas aan de jongedame in haar tuig gehesen en aangelijnd. In het dorp gaat ze aan de korte lijn, en in het park mag ze aan de lange.

Ze weet ondertussen de route al, en dit stukje gaat de staart al omhoog. Ze wéét dat we nu ‘de leuke’  kant opgaan.
Het is maar een klein stukje, en inmiddels weet ze ook dat het een stuk handiger is om met haar grote lijf tussen de fietsbarricades te lopen, in plaats van er onder door. Ik vind dat ook een stuk prettiger trouwens  😉

 

Na het hekje blijft ze stil staan, want ze weet dat ik nu de lijnen ga wisselen. Als ik ga staan en “Toe maar” zeg, gaat ze enthousiast voor me uitlopen. Die lange lijn heeft nog een voordeel, want deze dame is wel gesteld op een beetje privacy! Poepen aan de korte lijn is zo not-done!
Het is veel fijner om een stukje van het pad je gat te laten zakken 😉

 

Ze had het zo naar haar zin, al zigzaggend voor me uit, en weer terugkomend.  Letterlijk en figuurlijk haar neus achterna!
En het was ook lekker…een frisse wind en een donkere wolkenpartij beloofde een flink pak regen als we niet zouden doorlopen.  Ema kwam van achter mij vandaan weer langsrennen en wat me bezielde weet ik nog steeds niet.

 

“Zal ik haar los laten rennen?” dacht ik, en op hetzelfde moment liet ik het touw los…..

 

Dame merkte dat ze meer ruimte had..dat het touw niet strak kwam en tijdens het rennen keek ze achterom. Keek me aan….keek naar het touw….. keek naar de wolken en dat gigantische lege veld vóór haar. En ze ging ervoor!!!
Ik heb zelden een hond zo mooi zien rennen…als een malle rende ze de wolken tegemoet. En harder en harder ging het….
En op het moment dat ik dacht…”O kut…dit had ik niet moeten doen…” ..ging ze nog een tandje harder!!

Met alle lucht in mijn longen riep ik haar… 2 keer…3 keer…maar tegen de wind in kwam mijn stem niet ver. EMA!!!!!!
En met 4 poten in de modder stond ze stil. Draaide ze zich om en kwam met dezelfde bloedgang terug!!!  Yesssss 😀

Ema ..dag 5 !

Weer even een klein verslagje van onze Bosnische dame.  Er zijn nog een heleboel dingen eng…maar even later loopt ze er zonder problemen langs. Heel bijzonder!
Ze doet alles voor een boterham…dat is eigenlijk nog lekkerder dan die droge hondenkoekjes 😉

De nachten gaan perfect.. ze ligt heerlijk in de bench en geeft geen kik! Ook gaat het al steeds beter met de katten. Schoof ze eerst weer achteruit de bench in als ze er al één zag, nu durft ze al bijna langs ze te lopen.
Ema is het liefst in het parkje.. het winkelcentrum levert nog veel spanning op. En misschien heb ik haar daar wat teveel gestimuleerd. Gisteren had ze echt even een terugslag.  Om alles bang.. vluchtgedrag en ze kwam ook in huis bijna niet naar je toe. Maar misschien pikte ze ook veel van mij op, want ik had  ook niet zo’n topdag 😉

Vandaag gaat het weer een stuk beter! Zo kwam ze vanmorgen kwispelend naar me toe… Ze wilde graag mee naar buiten.

Omdat we gisteren misschien een beetje teveel nieuw terrein ‘onderzocht’ hebben, heb ik de wandeltocht van vanmorgen maar flink ingekort  en een half uurtje in het park gelopen.
Ook voor mijzelf niet verkeerd ;-).
Wat een verschil met gisteren! Haar staart zit blijkbaar niet vast onder haar kont geplakt, maar ze liep zowaar ontspannen de straat uit!
In het park ging het prima… kleine hondjes zijn geen probleem, maar honden zo groot als zijzelf, en vooral zwarte honden leveren nog wel wat uitdagingen op.
Op de weg terug trok het al aardig dicht en ja hoor…. Precies toen we bij de straat waren begon het weer flink te hagelen. Geen goed tijdstip om kennis te maken met de buren!
We schuilden nog even onder de paraplu…zo’n handig ding!! Een mini-afdakje!!
Je zag haar denken!!  Leuk om te zien hoor…eerst wilde ze vluchten, totdat ik haar op mijn hurken  riep en haar voorzichtig ‘binnenhaalde’ …zodra haar kop onder de plu was, zat ze met 1 sprong bij me en  keek zeer geïnteresseerd naar dat mini-afdakje en gaf  een flinke lebber op mijn wang. 🙂

Inmiddels zit ik lekker aan de koffie op te warmen, en heeft Ema haar knauwtje weer!  Beter dan haar deken slopen 😉

Ema…3 dagen later..

Ik heb weer zoveel geleerd vandaag:


Kindjes mogen op de bank slapen, ik in mijn zachte bench.
De poezen mogen wel bij ze liggen, maar ik ben te zwaar.
Water uit de kattenbakjes is véél lekkerder dan water uit mijn eigen bak. 

Rolcontainers zijn eng, maar de vuilniswagen is machtig interessant! (op afstand 😉  )

Koeien zijn leuk, schapen zijn eng. …wegvliegende duiven trouwens ook.

Na 4 km begin ik wat te hijgen…baasje trouwens al veel eerder.
Het maakt niet uit of ik aan de korte lijn, of een stuk touw loop, ik blijf netjes bij de baas om even mijn koude neus in haar hand te duwen. Handschoenen zijn eng.
In de rechterjaszak zitten de hondenkoekjes.
Die zwarte labrador die grijp ik nog eens als hij steeds tegen me  aanspringt zonder zich knap voor te stellen. Maar kleine hondjes negeer ik … als ze loslopen tenminste.

Vlaggen aan huizen zijn prima, maar die klapperdingen bij het wc..daar heb ik het niet op.
Het vrouwtje rent niet, maar haar dochter wel. En hoewel ik het eigenlijk niks vind dat vrouwtje niet meerent…. Met die dochter mee is wel heeeel leuk!!
Met mensen heb ik geen probleem, maar verderop is een grote instelling voor geestelijk gehandicapten. En als ik ze ’s avond, in reflecterende jasjes tegenkom, wil ik echt de andere kant op!
Ik trek niet… vrouwtje loopt gewoon te langzaam 😛 

O, en tijdens het oversteken is midden op de weg compleet in de ankers gaan, een prima plek!!! 

En ik zei nog zo…

…geen huisdieren meer!!!

Oke…Cato…onze drie-potige patser mag blijven..maar geen konijntjes, cavia’s, muizen, ratten, honden of andere beesten meer waarbij mama uiteindelijk voor de verzorging opdraait!!

Maar ja… oma Wilma’s lieve kat Woopy kwam vanmorgen vroeg met een vogeltje thuis. Papa Guido zag het al aan de manier waarop de vroege jager aan kwam lopen. Met gevaar voor eigen leven heeft hij een jong koolmeesje uit de verscheurende kaken van dit felle monster weten te bevrijden..en stond toen met een jong beestje in zijn handen..
Dus hadden we vanmorgen al heel op tijd een bellentrekker..of dit niet een klusje voor Femke was.. mijn dierenarts-assistente in spxe9 (12 jaar) heeft tenslotte al eerder diertjes van een vroegtijdig heengaan weten te behoeden. In haar ultieme reddingspogingen heeft ze zelfs een dagpauwoog met een gebroken vleugeltje 4 (!) maanden in leven weten te houden met honingwater ..*trots trots*

Dus zijn mijn dochters ..jawel, diezelfde die 2 weken geleden nog stonden te gillen bij de aanblik van een dode spin, nu heftig op jacht naar mugjes, vliegjes en kleine spinnetjes om het hongerige maagje van ons nieuwe huisdier te vullen….

Update: het vogeltje heeft het ondanks alle goede zorgen niet gered… ik denk dat dit een typisch geval is geweest van : To much love will kill you.. ( of zijn inwendige bloedingen waren toch te groot…dat kan natuurlijk ook  😉

Huisspin

Onze huisspin is overleden… dat is toch vrij bijzonder, vooral als je weet hoeveel muggen we hier om ( en helaas ook in) het huis hebben.Boy had al eens kennis gemaakt, en vond dat prachtig, zo’n mooie grote wolfsspin over zijn handje!!Ik probeer ze dan ook liefde voor de natuur bij te brengen ;-)Nou weet ik dat wolfsspinnen altijd met z’n tweexebn zijn..dus dames, jullie zijn nog niet verlost van het spinnenleed in huis 😀

Update

Hoi mensen die lezen  😀

Hoog tijd voor een update.. ik kreeg commentaar 😉

Het gaat goed hier.. natuurlijk is er nog van alles aan de hand maar gezien de omstandigheden hoor je mij niet mopperen :).

Met de tweeling gaat het goed. Ze zijn alweer bijna 2 jaar, en de uitnodiging van de PSZ om te komen spelen is al binnen. Ze zijn nu 82 cm, en wegen nog steeds geen 10 kg, maar daar gaat verandering in komen! Ik weet eindelijk wat er met Sydney aan de hand is. Hij heeft nl een voedselintolerantie voor pinda’s, kippen-eiwitten en koemelk. Volgende week ga ik naar een dixebtiste om eens te vragen wat ik hiermee aanmoet, want de longverpleegkundige was hier niet echt duidelijk in. ( de longverpleegkundige was degene die de allergietest aangevraagd had, nadat bleek dat Sydney het supergoed doet op Seretide..een astmamedicijn).Jan_07_006

De hulp voor Femke loopt nog steeds niet, doordat de voogdij-instelling weer eens lekker langzaam is met de papier-winkel..we zijn inmiddels al aan onze 3de voogd in 8 maanden tijd bezig * onderdrukt nu een ge-irriteerde ondertoon*. Ook zijn we druk bezig om haar volgende school uit te kiezen…

Met Siebe gaat het lekker, hij begint al te schrijven en tot groot ongenoegen van zijn zus, ook te lezen..alles wat ze dus via msn aan haar vriend(innen) schrijft wordt hardop voorgelezen 😉

Verder zijn er ook de nodige veranderingen in het dierenrijk. Helaas is Speedy overleden. Voor mijn ogen zag ik hoe hij een aanrijding met een auto niet overleefde 🙁 . Gelukkig waren de kids er niet bij, die had ik net naar school gebracht. Cato, mijn grote stoere je-weet-wel-kater gaat sinds vorige week op 3 pootjes door het leven, maar hij schijnt er geen last van te hebben…Nog diezelfde avond sprong hij op het muurtje bij de buren 😉

Verder gaat het met mij ook ( weer) beter. Ik ben nu ruim 2 maanden gestopt met roken..ben behoorlijk aangekomen ( ach ja ) en ben nu herstellende van een ontsteking in mn buik, nadat mijn lijf toch wel heftig reageerde op een spiraaltje. Die is er nu dus uit, en ik voel me nu een stuk beter.

Zo, en nu ga ik eens kijken wat ik aan de lay-out kan doen…er is hier zoveel veranderd   *zucht*