Tijdgebrek

Hoi!
Ben ik weer eens een keer….
Er is weer zoveel gebeurd! En steeds wilde ik gaan schrijven maar was ik te moe.
Sinds die 4de oktober valt er genoeg te vertellen. Genoeg mijlpaaltjes die ieder hun eigen blog verdienden. Continue reading

Tijd vliegt!

O mijn lieve god wat loop ik achter!
Zoveel gebeurd inmiddels, en merk dat het schrijven me de laatste tijd gewoon niet zo goed lukt.

En dat terwijl er zoveel is om trots op te zijn en van me af te schrijven!
Siebe is geslaagd op het Newton. De tweeling heeft mee gedaan met de eindmusical van groep 8, weken voordat zij zelf weer in de laatste groep gaan beginnen.
Boy en Syd zijn over naar groep 8… het moet nog even inzinken! Nog even en dan zitten al mijn kinderen op het voortgezet onderwijs, of werken inmiddels. Continue reading

Raar moederbrein

Ik vrees dat we…we als in gezin…. in een nieuwe fase zijn belandt.
Het is namelijk zaterdagavond en ik ben alleen thuis.
Ja, dat is raar! Na bijna 21 jaar is het zo ver. Alle kinderen zijn de deur uit.
Niet lang hoor. Ik verwacht vanavond Emiel terug, en de tweeling moet om 21 uur thuis zijn.
Maar toch..
Eigenlijk baal ik als een stekker!!level-of-growth

Continue reading

Bestemming bereikt!

Hoe moet ik beginnen mijn gedachten en gevoel onder woorden te brengen?
Een reis die ruim 10 jaar geleden begon is afgelopen week eindelijk tot een einde gekomen.
Bestemming bereikt!!

Hoe de reis gegaan is, en hoe vaak we op onze plaat zijn gegaan..
Hoeveel slapeloze nachten voorbij gingen en er kleine feestjes en mijlpaaltjes gevierd zijn.
Hoeveel mensen er gekwetst zijn en dat de schade nog steeds niet te taxeren valt… Continue reading

Dagboekdingen

Gewoon even een niks-aan-de-hand blogje om het dagboek gedeelte op te vullen.
Het leven bestaat gelukkig niet alleen uit gezeur..(hoewel… 😛 )
De draverij was top! Heel af en toe een klein golfje van paniek als ik door een mensenmassa heen moest, maar het ging over het algemeen prima.
Genoten van de vrienden en kennissen en half Wervershoof om me heen en zowaar…ik heb een wijntje gedronken!
Het voelde goed 😉 Continue reading

Hobby

Laat ik voorop stellen dat ik ongelooflijk trots ben op al mijn kinderen.
Maar de oudsten willen eigenlijk niet zo in de belangstelling staan 😉

Ik ben zo trots op Fem, die als één van de weinigen in haar klas een baan gevonden heeft in haar afstudeergebied, op Emiel die ondanks alle worst-case-scenario verhalen toch het hoofd boven water weet te houden, en natuurlijk op Siebe…die dansend en feestend door zijn middelbare school zoeft.

Eerst 3 filmpjes van Boy.. het lijken dezelfde maar hij heeft steeds andere attributen.
Iemand een idee waar ik hem naartoe kan sturen om zijn talenten te ontwikkelen??
Als trotse moeder dacht ik eigenlijk dat hij wel een beetje goed is 😉

 

Met een lange stok..

Met 2 korte stokken..

En 1 halve zwaard-achtig ding 🙂

En dan een filmpje van Syd vandaag. Eerst zijn we samen weggeweest maar om heel eerlijk te zijn ben ik alleen al een beetje te zwaar voor mijn sup (mooie stok achter de deur om van de winter nog meer af te gaan vallen 😉 )
Hij wilde graag ook een stukje alleen….
Ik vrees dat ik nu mag gaan sparen voor een kindersupboard 😉

 

Waarom ik eigenlijk hartstikke boos ben.

In mijn relaties die ik had met mannen, was er wel degelijk een overeenkomst.
IK.
Dus hoewel het drietal totaal niet met elkaar te vergelijken valt heb ik eindelijk ontdekt wat ze wel gemeen hebben. Zij hebben dezelfde stopper.
En ik…’redder’ die ik ben, zou ze wel even van dat gevoel “Wees niet belangrijk” afhelpen.
Alle 3 zijn ze, in meer of mindere mate, ontkent in hun jeugd.
Sommigen mochten er niet zijn, of werden tegen wil en dank als voorbeeld neergezet.
In ieder geval is er iets gebeurd wat ik herkende en waardoor wij een klik kregen.ta-drivers-en-stoppers

Het moedergevoel in mij wilde dat ze die nare herinnering achter zich konden laten.
Ik wilde dat ze beter over zichzelf gingen denken en zette ze op een voetstuk. In mijn beleving deed ik alles om ze beter te laten voelen.
Nachtenlange gesprekken, opbeurende gedichten, lieve briefjes en schouderklopjes, mezelf aangepast of ze ronduit de hemel in geprezen. Sessies waarbij ik ze een spiegel voorhield en liefdevol op hun goede kanten wees en probeerde die te onderstrepen.
Zelfvertrouwen opbouwend, en stimulerend hun dromen na te jagen.

Maar helaas…. Bij geen van drieën heb ik blijvende indruk gemaakt. Het is me niet gelukt.
En ze redden zich zonder mij ook prima.
Waarom ik dan boos ben?
Omdat ik het gevoel krijg dat IK degene ben die moet blijven vechten voor de relatie die daarna ontstaan is.
Maar dat ik tijdens onze relaties ook hele belangrijke dingen miste, schijnt niet de moeite van het bespreken waard te zijn.

Laat ik even duidelijk zijn dat ik (naar mijn idee) nog midden in het rouwproces zit. En dat ik dus nu in de ‘boze fase’ zit.
Het is niet netjes om de lelijke dingen van je ex te beschrijven en vooral online is dat not done.
Maar hoe kan ik eerlijk tegenover mezelf zijn als ik alleen maar mijn aandeel in de scheiding kan benoemen? Waarom mag ik niet eerlijk zeggen wat ik miste in de relatie en wat mij persoonlijk zoveel pijn heeft gedaan dat ik nu helemaal niet meer verder wil?
Waarom moet ik water bij de wijn doen?
Waarom moet ik vragen hoe het nu gaat en ruimte en aandacht blijven geven aan een verdronken kalf? Het heeft namelijk naar mijn idee helemaal geen zin meer om de boel te laten bezinken en later te kijken of er nog een relatie mogelijk is.
NEE! Want datgene wat ik nodig heb, zal ik daarna ook niet krijgen. Dat zit er nou eenmaal niet in! En daar moet ik ook niet meer op hopen of voor vechten; dàt was nou juist de reden van de scheidingen. Ik begon voor mezelf op te komen en te vechten voor wat ik nodig had in de relatie. En toen ging het fout. 3 keer.

Dus moet ik dan willens en wetens genoegen nemen met een relatie waarbij ik weet dat ik niet ga krijgen wat ik nodig heb? Moet ik bewust een relatie in stand houden waarin ik de therapeut/ luisterend oor/ moederfiguur/ leraar ben? Waarom moet ik begrip en geduld op blijven brengen als ik er niets voor terug ontvang..

Nee… ik heb er geen zin meer in. Contact is prima. Maar het heeft geen nut meer als dat moet leiden naar een verdere relatie.
Wat ik wel wil? Erkenning voor wat ik gedaan heb. Mij eigen stopper is namelijk ook “Wees niet belangrijk”. En zo voel ik me ook.
Waardeloos. Niet belangrijk. Vervangbaar. Nutteloos.
Alsof ik niet bestaan heb… alle 3 gaan ze ‘gewoon’ verder met leven. Alsof ik er nooit geweest ben.
En dat maakt me verdrietig. En boos…

Binnenkort komen er wel weer leuke niks-aan-de-hand blogjes. Gewone dagelijkse dingetjes zoals 10 jaar geleden..

Zomaar op vakantie

Zomer 2015

2015-07-16 13.23.30

Ik werk.

Halve dagen…
De andere helft probeer ik zoveel mogelijk in de achtertuin, op het strandje of ergens anders met de jongens door te brengen.
Vandaag kom ik tot de achtertuin. Een prima plek.
Ik zoek een beschut plekje in de tuin tegen gluurders, en dicht bij toilet en waterkraan.
De jongens zijn óf op het strand, of aan het fietsen. Continue reading

Verdriet

“Jootje, waarom ga je niet gewoon daten?”large
De vraag komt als donderslag bij heldere hemel.
Die mogelijkheid kaatst door mijn hoofd.
Natuurlijk mag ik daten, ik heb dat best verdiend! Continue reading

Powervrouw

En ja hoor… daar hebben we er weer een! Een ‘compliment’.9200000007691873
Een goed bedoelde opkikker. Een teken van waardering en erkenning.
“Jeetje.. wat ben jij toch een powervrouw!”
*kuch* Sorry? Ik? Je hebt het serieus tegen mij?
Mag ik even bedanken aub? Dank u!

Powervrouw.
Ik kan dus echt heel erg weinig met die term.
Wat de fuk is een powervrouw?
Een dame op batterijen? Of op 380 volt? Continue reading

7 Kleuren geweervet

buikpijn-onderbuik-200x300 Het dun door de broek lopen, 7 kleuren geweervet schijten, 3 kleuren bagger poepen.. noem de mooie uitspraken maar op als er zich een nieuwe situatie aandient waardoor je behoorlijk onrustig wordt.
Het nieuwe huis is een feit.
In zoverre dat de sleuteldatum bekend is en het bedrag welke ‘even voldaan’ moet worden, ook. Continue reading

Hoera!! Ik schrijf 10 jaar!

Gisteren zag ik het opeens..
Naar aanleiding van een mailtje uit dat verre verleden.. met de vraag hoe het nu met mij en de kinderen gaat.
4 februari 2005 ben ik begonnen op LiveJournal. Toen naar web-log.nl omdat die makkelijker was.
Maar toen die de servers uitzette heb ik nog een tijdje via Hyves geblogd. Puur omdat het gratis was.
Toen ik eindelijk uit de bijstand was en trouwde, had ik iets meer te besteden en nu heb Continue reading

Back to business

Ik heb vanmorgen besloten te stoppen met mezelf te martelen.
Als ik iets geleerd heb de afgelopen 4 jaar dan moet dat toch echt ‘De kracht van gedachten’ zijn.
En waar ik nu mezelf in gebracht heb is niet bepaald constructief te noemen.

Ze zeggen dat de beste gesprekken in het donker plaatsvinden.
Ja…dat is waar.. en ik mis dat ontzettend! Er is wel meer dat ik verschrikkelijk mis Continue reading

Dat STOND er niet!

Geachte mevrouw,

U heeft aangegeven belangstelling te hebben voor de woning XXXXXXXXXXXXXx.

Bekijk vandaag nog de bijgevoegde brief “Uitnodiging bezichtiging XXXXXXXXXXXXXX”

Bent u kandidaat nummer 1 en wilt u in aanmerking komen voor de woning dan moet het reactieformulier met de gevraagde bijlagen vóór 02/02/2015 12.00 uur in het bezit zijn van De Woonschakel. Komen de documenten te laat of zijn ze niet volledig, bijvoorbeeld doordat een document ontbreekt, dan wordt de reactie niet in behandeling genomen. U komt dan niet in aanmerking voor de woning. U ontvangt hiervan bericht. Continue reading

Vragen

Weken gaat het alweer goed.
Misschien moet ik er toch eens een kalender op naslaan waarom ik dan nu weer in een doem-denk-cyclus beland.
Enkele weken geleden ben ik bij een paragnost geweest. In het verleden heb ik vaker gesprekken met hem gehad, en toen vertelde hij een aantal dingen die gewoon spot on waren.
Ook zaken waar ik toen niet aan wilde, zoals de aankondiging van mijn laatste (deze dus) scheiding.1940-paragnost-helderziende Continue reading

Blij voor een ander

Tjonge, wat is dit lastig!
Ja.. ik moet weer even van me af schrijven. Ik baal dat dat negatief overkomt, maar ik kan het beter aan ‘het papier’ kwijt dan dat ik me per ongeluk af reageer op mijn kinderen..
Het is nu alweer even geleden dat het hele gebeuren rond dat huis in Hoorn plaatsvond.
Toen begreep ik amper wat er gebeurde en zat ik volop in de emotie.
Logisch, zo zie ik nu.index Continue reading

Zelfhypnose

Gisteren heb ik weer iets ‘nieuws’ gedaan.
In mijn zoektocht naar iets van innerlijke rust of een veilige plek, kwam er een workshop Zelfhypnose op mijn pad.
De eerste dag werd afgemaild en eigenlijk kwam me dat wel heel goed uit.
Niet dat ik wist hoe hectisch de laatste twee weken voor mij zouden uitvallen, maar gisteren was ik nog meer toe aan een dagje voor mezelf.relax-solutions Continue reading