Een wijze les

Daags voor Oudjaar. Kerstvakantie.
De jongens zijn aan het pendelen tussen ons huis en dat van vriendjes als het opeens fout gaat.
Syd zit voorop de fiets bij een meisje, op een zogenoemd transportrekje. Voor kratjes en tassen en boodschappen …..niet voor jongetjes.
En dan gaat het natuurlijk een keer fout.
Het meisje moet plotseling uitwijken en geeft een ruk aan haar stuur. Syd, daar niet op bedacht, raakt met zijn voet tussen de spaken en de voorvork.
Resultaat: een fiets die total loss is en een klein jongetje met een dubbele enkelbreuk…2015-12-30 14.59.08

Omstanders bellen een ambulance. Je hoeft inderdaad geen medicijnen gestudeerd te hebben om te zien dat dit een open breuk is. Meteen wordt de enkel 6 keer zo dik en het bloedt ook flink.
Boy komt mij halen…:”Mama…je moet meekomen. Syd heeft bloed!”
Nu krijg ik op zich vaker dit soort mededelingen, dus ik loop rustig naar de achterdeur en vraag waar hij dan is. Ik verwacht een uitglijer met flinke schaafplek ofzo..
“Nee Mam, jij moet met de auto want die meneer heeft de ambulance al gebeld.”

En dan wordt je snel joh!! Zonder jas aan (niet slim want best wel koud in je t-shirt op 30-12) gris ik mijn sleutels en ren naar de auto. Emiel rent achter me aan (ook zonder jas) en Boy wijst ons de weg.
Natuurlijk is het ergens op een verscholen fietspaadje gebeurd, tussen 2 woonblokken.
De vriendjes wachten ons al op en ik zie ook dat het helemaal fout is met die enkel.
Het is echt gemeen water-koud buiten en mijn zoon ligt midden in de wind. Ik denk na of ik dekens in de auto heb maar dat is niet het geval.
Ik troost mijn zoon en hoor wat er nu precies gebeurd is. De meneer die de ambu belde is ook nog steeds bij hem. We spreken af dat ik snel naar huis rijdt voor dekens en jassen. Emiel en de meneer blijven bij Syd.

Als ik terug ben komt precies de ambu aanrijden. Ook zij schatten snel de situatie in en stellen voor in de auto even verder te kijken.
“Dat hoeft niet hoor… kom er maar niet aan want ik hoorde het kraken” meldt Syd.
De broeder kijkt hem aan en verbaasd zich dat Syd geen kik gegeven heeft toen hij opgetild werd.
Dat ik stoere kids heb wist ik al … 😉
Via de porto wordt gemeld dat de situatie onder controle is en dat er een presentatie zal volgen.
We gaan dus naar Hoorn.

Emiel mag voorin en ik rijd er in Jootjes Peugeootje achteraan. 120…. 130 … O ja, zo hard mag je hier ja. 😉
Maar dan gaat de teller richting 140 ….150 km per uur.
Ik rijd er achter en maak me nu wel zorgen. Waarom gaan we steeds harder? Het is toch geen acuut geval? Zijn er toch complicaties? Hoe lang kan ik ze nog bijhouden? Wat is er aan de hand??
Binnen no-time zijn we in Hoorn en de ambu gaat nu via weggetjes waar ik niet mag komen.
Gelukkig is er ruimte in de parkeergarage en ben ik bij Syd op de SEH als de artsen hem net gaan onderzoeken.2016-01-06 09.32.59

Uiteindelijk blijkt dat er een knobbeltje is afgebroken, en hij een breuk heeft in een groeischijf.
De artsen bekijken de foto’s en zijn voet. Het bloedt nog steeds flink maar volgens de arts is dat nu wel goed met de open breuk. Daarom durven ze het ook aan om nu niet te opereren. Iets wat bij dit soort breuken wel standaard is.
Hij krijgt gips en moet met een week terugkomen. Staat het botje goed krijgt hij ander gips. Staat het toch niet goed moet hij alsnog geopereerd worden.

Vandaag hebben we de eerste controle gehad en het gaat prima zo! De wond heeft nog wel flink gebloed, dus tot zijn verdriet mag Syd het gips niet houden. Door ietwat ruig verwijderwerk van de gipspoli-dame is de wond ook weer open gegaan, dus over 10 dagen moeten we terug voor wondcontrole en krijgt hij dus weer nieuw gips.
2016-01-05 12.28.53Het hele verhaal gaat sowieso een maand duren, en daarna mag hij heel voorzichtig beginnen met belasten.

En ik? Ik ben supertrots op mijn zoon. Hij schikt zich naar de situatie en maakt er het beste van. Pijn verbijt hij dapper en heel soms fluistert hij of hij alsjeblieft een pilletje mag.

11 thoughts on “Een wijze les

  1. Esther van den Bergh says:

    Wat een bikkel is dat! En ja, wat kan je dan hard rijden, als je kind je nodig heeft……
    Ik wens hem spoedig herstel en hoop dat hij zo min mogelijk pijn zal hebben.
    Beterschap en sterkte!

  2. Linda says:

    Agosss…die arme Syd!!! Maar wat is ie dapper!! Geef hem maar een dikke knuf van ons en met name van de meiden hier!! Dikke kus,Linda xxx

  3. Arianna van den Dorpel says:

    Ik zie dat je mijn positieve gedachten heb ontvangen. Sydney kom op nog maar 2 maandjes en dan kan jij ook weer gek doen, al zal dat in het begin wel stijfjes zijn.

    Groetjes de buurtjes van nr 11

Een reactie is fijn! Daar kan ik wat mee :)