Bestemming bereikt!

Hoe moet ik beginnen mijn gedachten en gevoel onder woorden te brengen?
Een reis die ruim 10 jaar geleden begon is afgelopen week eindelijk tot een einde gekomen.
Bestemming bereikt!!

Hoe de reis gegaan is, en hoe vaak we op onze plaat zijn gegaan..
Hoeveel slapeloze nachten voorbij gingen en er kleine feestjes en mijlpaaltjes gevierd zijn.
Hoeveel mensen er gekwetst zijn en dat de schade nog steeds niet te taxeren valt…

Emiel, Siebe en Syd

Emiel, Siebe en Syd

Het staat allemaal in dit dagboek, en onze harten geschreven.

Vanaf vandaag gaat Emiel weer bij ons wonen.
Dat vinden we fijn, maar het zal voor ons allemaal in zekere zin ook weer een moeilijke stap zijn.
Want we zijn inmiddels ruim 10 jaar verder. Hij is gewend aan zijn vrijheid, en ik aan de zelfstandigheid van de andere kinderen. ( Ja…. Dat is wel degelijk heel iets anders!!!)
De kinderen zijn gewend aan eigen kamers en duidelijke huisregels. Er was weer een stabiel evenwicht.
Emiel woonde bij vrienden in Andijk maar die relatie is inmiddels niet stimulerend meer voor mijn zoon. Tijd dat hij vertrekt en gaat leren wat doorzettingsvermogen is!
Bij zijn vader kan hij nog steeds niet terecht en daarom ging hier de telefoon.
“Mam, ik sta op straat”
– Kom maar man…ik zie je zo.

Een eigen kamer kan ik niet bieden. Zelfs een bed is nog even onmogelijk.
Zijn spullen kan ik niet opslaan in huis want het kleine beetje ruimte dat over is op zolder, daar kan niet eens een logeerbed staan.
Geld heb ik zelf amper en persoonlijke ruimte is ook minimaal.2015-09-05 17.52.02
Maar dat is allemaal een kwestie van wennen en tijd, hoop ik.
Want wat heb ik…vooral 10 jaar geleden… gevochten om mijn zoon terug te krijgen!
En nu is hij er weer.
We gaan wel hulp vragen bij het Wijkteam, want ik denk dat mijn (aanvullende) uitkering nu onder druk komt te staan maar die heb ik echt voorlopig nog nodig!! Zeker nu….
En hij zal zelf toch ook in een periode van verwerking terecht gaan komen.
Hij heeft zo verschrikkelijk veel mee gemaakt in de pleeggezinnen, gezinshuizen en niet te vergeten op Almata.
Ik hoop en bid dat ik hem de liefde, zorg en energie (vooral dat laatste) kan geven om hem verder te helpen.

Welkom thuis Emiel!!

6 thoughts on “Bestemming bereikt!

Een reactie is fijn! Daar kan ik wat mee :)