Gedichtje

Wat is er aan de hand?
Elke tegenslag wordt breed gevoeld.
Terwijl het zonnetje nog schijnt
Zo is het vast niet bedoeld.

Zelf een gedichtje blijft hangen op 2 regels
omdat ik niet omschrijven kan wat er gebeurd
geen roze maar een zwarte bril op
En door niets raak ik wat opgebeurd.

Feest in de stad
Een groots festijn
Maar dat achterlijke stemmetje
Zorgt steeds voor venijn

Steeds maar moed verzamelen
Bij alles wat ik doe
Bang voor wat eigenlijk?
En waarom zo in en in moe?

Morgen mag het gebeuren
dan ga ik naar de kroeg
Maar zo bang om voor schut te staan
Misschien zeg ik wel heel snel :doeg.

Waar ben ik nou zo bang voor?
Wat houdt mij tegen om het leven te leven?
Waarom lig ik liever in bed
Diep onder de dekens te beven?

Het vertrouwen is weg
In alles en iedereen,
Maar het meeste nog in mezelf
en daarom voel ik me alleen.

Kop op, schouders eronder
Gooi je haar en tieten los!
Dat advies kreeg ik vanmorgen
Gelukkig heb ik een hele bos 😉

3 thoughts on “Gedichtje

  1. Esther van den Bergh says:

    Ga er gewoon heen, om te genieten…..
    Maar laat niet alles afhangen van deze ene avond, want je lijkt er zoveel gewicht aan te geven!
    En je weet zelf ook heel goed dat je uitstraling veel bepaalt. Ik vond het ook moeilijk om op je vorige blog te reageren, zat daar nog over na te denken. Je wil zo graag een relatie. Maar met een instelling waarbij je van jezelf het idee hebt dat je niet goed genoeg bent, vind je natuurlijk niet iemand. Of juist weer die verkeerde!

    Als je nu eerst tevreden bent met jezelf, dan komt die relatie sneller dan je denkt. Makkelijk gezegd, ik weet het. Maar het idee dat je een relatie MOET hebben om gelukkig te zijn is echt niet waar. En als je je voelt zoals jij nu dan lukt dat ook helemaal niet. Ik zou je zoveel meer willen zeggen en schrijven, maar kan dat niet. Ik wil je zo graag een oplossing aanreiken, dat weet je vast wel. Als ik nog gezond was en mobiel, had ik je al lang geleden opgezocht en een ‘real life’ vriendschap gestart met jou. Maar ook nu op deze manier zal ik je niet meer ‘loslaten’……

    Ik heb zelf een depressie gehad en deze is uiteindelijk met medicatie en gesprekken behandeld. Soms is medicatie de enige manier om de onbalans in je hersenen weer te corrigeren. En ook met medicatie kan het een paar weken duren voor je effect bemerkt, maar dat is altijd nog beter dan maanden of jaren zo doormodderen. Maar of je wel if niet voor medicatie kiest bij ern depressie, het komt ooit weer goed. Dat is echt zo, alleen kan niemand zeggen hoe lang of kort het gaat duren. Dat geeft een hopeloos gevoel. Maar net als dat het gedurende de winter lijkt alsof het nooit lente wordt, die lente komt toch echt. En jij komt hier ook weer uit. Zeker weten.

    Een dikke ‘hug’ voor jou, ik denk aan je. Sterkte, heel veel liefs, xx Esther

Een reactie is fijn! Daar kan ik wat mee :)