Zomaar een pakkende titel!

Ik baal van mezelf.
Jazeker… het is weer zover! De blaadjes beginnen te vallen en ik moet toch ergens een beetje op mijn vader lijken. Toch?
* oké .. op die moedervlek na dan*

2 dagen ‘weekend’ gehad.
2 dagen min of meer alleen thuis. Expres niemand opgezocht en met niemand contact gezocht. Bewust niet naar de winkel of de stad in. Ondanks dat ik wist dat er een nieuw kleurboek uit is die ik heel graag wil hebben. Maar dus allemaal niet. Zodat ik kon proberen eens goed mijn eigen gedachten te beluisteren. Eens kijken of ik zelf die negatieve spiraal kan ombuigen en nu eens kan leren met die vreselijke zelfkritiek om te gaan. Tenslotte wil ik niet terug naar de huisarts om die antidepressiva op te halen. Ik heb ze nog nooit geslikt en wil dat nu ook niet.633x4463731530

Het lukt me niet. Het wordt met de dag erger.
De gedachte: Wie wil mij nou nog! giert inmiddels met hoofdletters door mijn hoofd.
Dat ik die gedachte op mijn 36ste ook al had en dat er daarna iemand kwam die het wel met me wilde proberen maakt niet zoveel uit.
Het negatieve stemmetje brult daarna vrolijk nog harder en sarcastischer dat die het inmiddels ook opgegeven heeft. En dat er wel meer dingen in die relatie ontbraken en dat die dus ook niet perfect was.
Ja sorry; als dat stemmetje de kans krijgt wordt die vreselijk gemeen en oneerlijk. Maar wel terecht.
Dat maakt het helemaal moeilijk om er openlijk over te praten.

“Doe dat dan ook niet! Wie help je daarmee? Jezelf zeker niet”.
Nee.. dat klopt.
Maar ik weet inmiddels niet meer wat ik wel of niet mag denken. Wat wel of niet terecht is. Of het eerlijk is. Want de waarheid is nou eenmaal niet leuk.
Ik heb behoefte om ergens bij te horen, dat heb ik al vaker verteld. Ik dacht dat ik in Wognum een leuke vriendinnengroep had opgebouwd. Maar dat ‘uit het oog, uit het hart’ ging ook hier weer op.
Wie ik hier in Medemblik ken? Ach…wat mensen via de kinderen of via Emma.
En natuurlijk P & P, maar die wil ik niet claimen of ook maar het minste idee geven dat ik dat zou doen.

En dan staat nu het Weekend der Weekenden voor de deur. Als ik de borden mag geloven. Lid geworden van de Stichting die de Rondom en de Harddraverij organiseert.
Want als nieuwbakken Medemblikse moet ik eerlijk bekennen dat ik er nog nooit eerder naartoe geweest ben. Nee, ook niet 1 keer in die 20 jaar dat ik in buurdorp Wervershoof woonde.
Ik schijn wat gemist te hebben.
En dus ‘moet’ ik van mezelf komend weekend uitgaan. Naar de stad. Met mensen praten. De kans dat ik een toerist tref is in ieder geval een stuk kleiner dan afgelopen zomer.
Socializen! Eruit met dat doemdenkhoofd!
Mensen leren kennen! Ga naar de kroeg!
En ik weet dus niet of ik durf. Ik weet dat het zal moeten; van stil thuis zitten is nog nooit iemand beter geworden.
Maar ik ben zo vreselijk bang weer de ‘verkeerde’ mensen in ons leven toe te laten.
Ik moet helaas tot de conclusie komen dat ik niemand meer vertrouw. Zelfs mezelf niet.
O boy…. Ik zie zo vreselijk op tegen komend weekend. Net zo erg als Kerst.
Maar het allerergste vind ik nog wel dat ik mijn kinderen begin mee te slepen in mijn negativiteit.
Waarom ben ik zo vreselijk met ‘relaties’ bezig? En met het gebrek daaraan?
Tja… ik ben ook maar een mens!
Maar ik wist niet dat een moeder met 5 kinderen zich zo verschrikkelijk eenzaam kan voelen. 11986516_1638034583105625_8180567156943737714_n
Mijn oudste 2 zie ik amper tot niet. Nr 3 is veel boven en de tweeling gaat natuurlijk ook naar school enzo. Maar een 10 jarige is niet de meest geschikte kandidaat om je zorgen mee te bespreken.
Ik ben trots op mezelf dat ik van de medicijnen af ben, maar dat betekend niet dat ik opeens geen pijn meer heb. Was dat maar zo.
Ik verga, bij tijd en wijle. Maar ik ben tenminste weer gaan voelen! Nu nog leuke dingen…maar ik durf niet meer.
Bah….

9 thoughts on “Zomaar een pakkende titel!

  1. P wordt niet geclaimd. Integendeel zelfs. We kunnen nog een nieuwe date plannen om weer verder gezellig te babbelen, weet je nog wel?

    Overigens kun je natuurlijk met iemand mee gaan naar “te draven”. Dat is ook veel gezelliger. Zondag en maandag is sowieso heel Medemblik op de Nieuwstraat of bij Brakeboer te vinden. 🙂

  2. Klinkt wel heftig, vind het super dat je het iig opschrijft… ook wel prettig denk ik om later es terug te lezen….
    Enne over dat alleen zijn en durven…
    Ik ben op gegroeid in whoof, op mijn 17de opgestapt en op mijn 35ste weer terug.. maar het is toch anders hoor…
    Geheel nieuwe vrienden door school, weinig nog van vroeger….
    Ik moet ook nog leren de deur uit te gaan, en ja Rens zegt dat ook wel hoor….
    Maar ook ik betrap me er op, gewoon thuis te blijven.

    Dus enigzins snap ik wel dat t moeilijk is weer te starten… maar… tis net als sporten…. even door de zure appel heen bijten… en dan komt t vast goed 🙂

    Wens je sterkte en kracht toe 🙂

    Gitte

  3. Claimen? Gewoon spontaan langskomen noem jij claimen? Als wij zeggen dat je gerust aan mag komen waaien, dan bedoelen we dat je gerust aan mag komen waaien. Op vrijdag, zaterdag en zondag gaan wij niet naar de tent, maar a.s. maandag is het wel de bedoeling een paar uurtjes de baan op te gaan. Zo ergens ter hoogte van de Klucht zeg maar… Dinsdag weer gewoon werken om 9 uur, dus mooie stok om niet tot diep in de nacht door te zakken. Was je ook van plan om maandag te gaan?

  4. Trudy says:

    Er zijn anatomisch nog wel een paar verschillen met je vader hoor.
    En mensen leren kennen wil nog niet meteen zeggen dat je ze in huis moet halen. Je kunt vriendschap ook eerst de tijd geven om te groeien. En wie weet hoe dat gaat.

  5. jacqueline says:

    Wat goed dat je het opschrijft, heftig hoor. Ik hoop dat je een onwijs mooi weekend krijgt met heel veel lieve mensen die je daar ontmoet, ben het helemaal met Trudy eens, geniet je hoeft nog geen mens in huis te halen, maar gezellig babbelen is ook leuk en wie weet wat voor mooie gezellige vriendschappen daar uit ontstaan. Enne nog even wat je bent een onwijs tof mens, die het steeds weer zwaar treft, hoop dat je de zon weer gaat zien schijnen in plaats van de vallende blaadjes ondanks dat de vallende blaadjes ook heel mooi kunnen wezen. Dikke kus

    • Jolanda says:

      Lieverds, het láátste waar ik op zit te wachten is iemand in m’n gezin slepen.
      Maar dat bedoel ik niet….. gewoon contact. Eens uitgaan. Plezier hebben en ‘veilige’ mensen leren kennen; daar heb ik veel meer behoefte aan.
      Mezelf thuis gaan voelen in Medemblik. Iemand die eens hartelijk gedag terug zegt, ipv mij aan te staren alsof mijn gezicht een groot gat is.

  6. Present in de tent op zondag en maandag vanaf ca. 11.30 uur op de baan ter hoogte van de Klucht. Zeer waarschijnlijk in de buurt van P & P 🙂 Ik bedoel maar te zeggen, voel je welkom tussen al het feestgedruis – en gespuis. Wij houden je wel op het rechte pad. En anders de paarden wel. Hoop je te zien! XXX

    • Jolanda says:

      Bezorging van het hout is omgezet en ik heb voor het eerst in een jaar een dag vrij genomen.
      (nadat bleek dat ook alle kinderen vrij van school zijn ..oeps!)
      De omstandigheden zijn gecreëerd. Nu dat lef nog!

Een reactie is fijn! Daar kan ik wat mee :)