Waarom ik eigenlijk hartstikke boos ben.

In mijn relaties die ik had met mannen, was er wel degelijk een overeenkomst.
IK.
Dus hoewel het drietal totaal niet met elkaar te vergelijken valt heb ik eindelijk ontdekt wat ze wel gemeen hebben. Zij hebben dezelfde stopper.
En ik…’redder’ die ik ben, zou ze wel even van dat gevoel “Wees niet belangrijk” afhelpen.
Alle 3 zijn ze, in meer of mindere mate, ontkent in hun jeugd.
Sommigen mochten er niet zijn, of werden tegen wil en dank als voorbeeld neergezet.
In ieder geval is er iets gebeurd wat ik herkende en waardoor wij een klik kregen.ta-drivers-en-stoppers

Het moedergevoel in mij wilde dat ze die nare herinnering achter zich konden laten.
Ik wilde dat ze beter over zichzelf gingen denken en zette ze op een voetstuk. In mijn beleving deed ik alles om ze beter te laten voelen.
Nachtenlange gesprekken, opbeurende gedichten, lieve briefjes en schouderklopjes, mezelf aangepast of ze ronduit de hemel in geprezen. Sessies waarbij ik ze een spiegel voorhield en liefdevol op hun goede kanten wees en probeerde die te onderstrepen.
Zelfvertrouwen opbouwend, en stimulerend hun dromen na te jagen.

Maar helaas…. Bij geen van drieën heb ik blijvende indruk gemaakt. Het is me niet gelukt.
En ze redden zich zonder mij ook prima.
Waarom ik dan boos ben?
Omdat ik het gevoel krijg dat IK degene ben die moet blijven vechten voor de relatie die daarna ontstaan is.
Maar dat ik tijdens onze relaties ook hele belangrijke dingen miste, schijnt niet de moeite van het bespreken waard te zijn.

Laat ik even duidelijk zijn dat ik (naar mijn idee) nog midden in het rouwproces zit. En dat ik dus nu in de ‘boze fase’ zit.
Het is niet netjes om de lelijke dingen van je ex te beschrijven en vooral online is dat not done.
Maar hoe kan ik eerlijk tegenover mezelf zijn als ik alleen maar mijn aandeel in de scheiding kan benoemen? Waarom mag ik niet eerlijk zeggen wat ik miste in de relatie en wat mij persoonlijk zoveel pijn heeft gedaan dat ik nu helemaal niet meer verder wil?
Waarom moet ik water bij de wijn doen?
Waarom moet ik vragen hoe het nu gaat en ruimte en aandacht blijven geven aan een verdronken kalf? Het heeft namelijk naar mijn idee helemaal geen zin meer om de boel te laten bezinken en later te kijken of er nog een relatie mogelijk is.
NEE! Want datgene wat ik nodig heb, zal ik daarna ook niet krijgen. Dat zit er nou eenmaal niet in! En daar moet ik ook niet meer op hopen of voor vechten; dàt was nou juist de reden van de scheidingen. Ik begon voor mezelf op te komen en te vechten voor wat ik nodig had in de relatie. En toen ging het fout. 3 keer.

Dus moet ik dan willens en wetens genoegen nemen met een relatie waarbij ik weet dat ik niet ga krijgen wat ik nodig heb? Moet ik bewust een relatie in stand houden waarin ik de therapeut/ luisterend oor/ moederfiguur/ leraar ben? Waarom moet ik begrip en geduld op blijven brengen als ik er niets voor terug ontvang..

Nee… ik heb er geen zin meer in. Contact is prima. Maar het heeft geen nut meer als dat moet leiden naar een verdere relatie.
Wat ik wel wil? Erkenning voor wat ik gedaan heb. Mij eigen stopper is namelijk ook “Wees niet belangrijk”. En zo voel ik me ook.
Waardeloos. Niet belangrijk. Vervangbaar. Nutteloos.
Alsof ik niet bestaan heb… alle 3 gaan ze ‘gewoon’ verder met leven. Alsof ik er nooit geweest ben.
En dat maakt me verdrietig. En boos…

Binnenkort komen er wel weer leuke niks-aan-de-hand blogjes. Gewone dagelijkse dingetjes zoals 10 jaar geleden..

4 thoughts on “Waarom ik eigenlijk hartstikke boos ben.

  1. Nee.. Je hoeft geen water bij de wijn te doen..
    Nee.. Je bent niet waardeloos.
    Ja, je bent wel belangrijk.
    Nee, op je eigen unieke manier ben je niet vervangbaar.
    Nee, je bent niet nutteloos…..

    Jij bent Jolanda. Een uniek mens.
    En daarom houden we zo van je..
    Ik zeg met zin “we”.. 😉

  2. Dyana says:

    Allereerst: het gevoel dat je van ze krijgt; niet geloven! Zoals Pauper Paul ook zegt; je bent het zo enorm waard om van te houden. Ik ben ervan overtuigd dat het energie-slurpers zijn. Ze hebben je nodig wb energie, ideeën, ophemelen, als bouwsteen. Als je niet meer meewerkt is dat lastig. Klinkt wel erg negatief en ik mag boven alles toch wel aannemen dat ze ook van je hebben gehouden? Of was het meer zelfliefde van ze? Een goed mens als aanvulling op hun ego, omdat ze het zelf niet kunnen invullen. Waarschijnlijk zijn ze uiteindelijk weer verder gegaan met een nieuw persoon die ze die energie geeft. En boos zijn is in deze zeer gezond.

  3. Dat zorgen voor en moederen, opbeuren en opvangen dat heb jij dus naar hun uitgestraald, en ja daar is op gereageerd lieve Jolanda, en dat was ook een behoefte van jou.
    Nu ben je daar boos over, omdat er voor jou weinig te halen was, dus boos zijn mag altijd.
    En juist daar zit jouw kracht om te veranderen, je kan pas iets veranderen als je het echt ziet, en dat is dus nu…
    Top hoor, gaat goed komen, je mag er zijn kanjer en hoe. xxx

Een reactie is fijn! Daar kan ik wat mee :)