Noem het maar gewoon.

HartGewoon een heel fijn weekend. Dat mocht ook na een aantal hectische weken.
De sleutel, de klustijd en de verhuizing..
Veel extra werkuren gemaakt en dan het ziekbed en overlijden van mijn oom.
En niet te vergeten de stress en zorgen rondom mijn (ex-..bah, wat een rotwoord) schoonmoeder.

Want na de crematie van mijn oom was de dag nog niet voorbij.
Afgelopen maandag is mijn toch-nog-een-beetje schoonmoeder geopereerd aan haar hart.
Een geplande operatie, met helaas ongeplande extraatjes.
Dinsdag bleek ze met spoed terug te zijn gebracht naar de OK. Een kleine lekkage en wat stolsels werden weggehaald en ze zou nu snel op moeten knappen.
Helaas gebeurde dat niet, en werden de artsen uitgedaagd al het mogelijke uit de kast te trekken om haar hier te houden.
Donderdagmiddag, na de condoleance van mijn oom zette Marc zijn telefoon aan die daarop zo ongeveer ontplofte.
Hij moest naar het AMC. En snel.

Na wat geregel zijn wij samen in de auto van mijn zusje gestapt en nam zij Marc’s auto en mijn kinderen mee. (Dank nog daarvoor Zus! )
Uit respect voor de familie ga ik verder niet uitweiden, maar inmiddels gaat het met moeder gelukkig weer de goede kant op. Ze reageert weer op stemmen en sinds vanmiddag is eindelijk de extra ademondersteuning niet meer nodig..
Ik ben enorm blij en opgelucht, en merk nu pas hoezeer het mij ook aangegrepen heeft.
Elk berichtje van Marc met updates over haar gezondheid is positief en daar ben ik heel blij om.

Gisteren kon ik via Facebook een elektrische fiets voor Siebe kopen, en kreeg ik er zelf eentje cadeau van Marc.
Wat ben ik er blij mee, want door de tegenwerking van mijn lijf was fietsen helemaal niet leuk meer.
Nu heb ik gelukkig ook nog mijn 18 jaar oude Peugeootje maar ja, die zal ook niet het eeuwige leven hebben.

Dan mocht ik gisteravond eindelijk met mijn gezin op de foto.
Renso leest ook af en toe mee en vond het een goed idee als ik een nieuwe foto van mijn kinderen in mijn nieuwe huis zou mogen ophangen. Deze is het geworden…top toch? *Helemaal blij mee!*10169408_10202681939929419_5112868833122693798_n

En daarna organiseerden mijn dochter en een vriendin een kleine barbecue in de achtertuin.
Koud, maar erg gezellig en wat hadden de jongelui het goed voor elkaar! Ik heb er echt van genoten!
Gewone gezelligheid en drukte in huis.. super! En toen ik vanmorgen om 5:30 beneden kwam was alles keurig opgeruimd en netjes.. ik vrees alleen dat die knoflooklucht nog wel een tijdje zal blijven hangen 😉

Vandaag na het werk rustig aan gedaan.. met de tweeling naar de kofferbakmarkt in Onderdijk gelopen en daar lekker rond geneusd.
Nog 2 treetjes met prachtige violen gekregen en ja..dan kijk ik ook even omhoog. Dank jullie wel!
Ik ben ervan overtuigd dat ik op mijn pad krijg wat ik ‘nodig’ heb en daar ben ik ook heel dankbaar voor. En de jongens ook..: “Yes eindelijk!! Plantjes in de tuin!!”
Bedankt Peter.. dikke kus op je wang!
Dus tja… een heel gewoon, fijn weekend.
Maar na alle gebeurtenissen van de laatste maanden : Noem het maar gewoon!2015-04-19 19.44.11

6 thoughts on “Noem het maar gewoon.

  1. Trudy says:

    Een rustig weekend zonder al te veel stressvolle gebeurtenissen. Fijn gevoel geeft dat, en weer een klein beetje extra energie voor wat er misschien nog gaat komen. Een nieuwe keuken is daar 1 ding van. XxX

  2. Ariënne says:

    Stressbestendig is een term die niet op jouw CV mag ontbreken! En uithoudingsvermogen! Soms heb je een (zeer) lange adem nodig, maar uiteindelijk kom je toch een treetje hoger op je ladder naar een leuk huis, of dat ieniemienie succesje… Ik heb grote bewondering en diep respect voor je, terwijl ik je niet eens goed ken maar op de een of andere manier ook weer verbonden aan je voel… Je flikt het ‘m toch weer! Geniet van momenten als deze, dat heb je dubbel en dwars verdiend!

Een reactie is fijn! Daar kan ik wat mee :)