Ik ben een gebruiker..

Met suiker zelfs.. maar dat bedoel ik niet.
Omdat ik er vandaag zomaar mee bezig was en ik het nu graag even op een rijtje wil zetten;
Waar stopt uit vriendschap elkaar helpen en waar begint iemand gebruiken? En is dat per definitie negatief?

Want het ene vriendschapsverbond zou inhouden dat echte vrienden elkaar tijden niet zouden hoeven zien of spreken, maar er voor elkaar zijn als dat nodig is.
Maar waar stopt dat en begint ‘iemand voor je karretje spannen’ en zodra de klus geklaard is niets meer van je laten horen?
Dat vraag ik me al een tijdje af .. omdat ik mezelf steeds vaker in die laatste categorie zou zetten.
Maar als ik dan objectief om me heen kijk, kan ik niet zeggen dat ik de enige ben!

Zeker na de drukke weken die net achter me liggen..
Ik ben onwijs goed geholpen door mensen die dat al beloofd hadden, maar ook door een aantal waarvan ik het niet verwacht had. Daar ben ik oprecht heel dankbaar voor.
(Ja, er komt nog een bedank-feestje maar dat wil ik graag doen als ook de nieuwe keuken geplaatst is.)
Maar ik merk dat ik nu in een flink gat donder.
Logisch.. het grote werk is gedaan. Ik kom bijna niet meer in Wognum en volgens mij raak ik daar al een beetje vergeten. Ik zal mijn leven in Medemblik moeten opbouwen maar met het koude weer van de laatste dagen nodigt het nou niet bepaald uit om een gesprekje aan te knopen.
En dan moet ik ook naar mezelf kijken. Want een belletje naar mijn oude hulptroepen om eens te horen hoe het nu met hen gaat, is natuurlijk geen grote moeite. Of een mailtje, of een kaartje…gewoon even iets van me laten horen.

Maar het is wel een opgave.b6cca8d930695ccdbfb01073f5a54b07
Het liefste trek ik de deur dicht en wil ik proberen me hier thuis te gaan voelen met mijn kinderen.
Het liefste zou ik heel hard willen roepen: ”Val dood allemaal! Laat me met rust! Jullie moeten me toch niet meer? Dan niet!!”
Maar dat doe ik niet omdat ik bang ben daarmee mensen te kwetsen die misschien wel tegen hetzelfde oplopen als ik.
Weten dat je een betere vriendin moet worden, maar dat even niet kunnen opbrengen.

Gaat me dit vriendschappen kosten?
Ja…waarschijnlijk wel… ik kan met de huidige gegevens niet anders concluderen dat ik een gebruiker ben.
Terwijl ik dit typ heb ik zelfs op Facebook voor mijn zoon een oproep voor een tv-tje gedaan!
De brutalen hebben de halve wereld.. dat was het motto van mijn ex (zijn vader dus).
Mijn antwoord daarop was dat de niet-brutalen dus de andere helft hebben en dat als je iets nodig hebt, je daar om mag vragen. Mits het maar beleefd en netjes is.
Hij leert die les nu, maar dat beleefd en netjes is nog een puntje merk ik. En netjes omgaan met mensen ook….. *schaam*
Maar valt dit nou ook onder ‘gebruiken’? Want dit is precies wat ik de laatste weken gedaan heb. Mensen gevraagd mij te helpen omdat ik hun hulp zo nodig had. Dat er ook mensen waren die meer dan hulp boden en mij zelfs zaken uit handen namen (wat ik dan weer niet zo fijn vond) ….

Maar goed..ik heb dit stukje nu zelf al een aantal keer doorgelezen en ik weet niet of ik het nou op papier net zo heb gekregen als dat het in mijn hoofd raast.
Ben ik een slechte vriendin omdat ik nu tijd voor mezelf nodig heb en geen energie voor mijn vrienden heb? Of mag ik dit doen omdat een goede vriendschap dit aan moet kunnen?
Ben ik een gebruiker omdat ikzelf geleerd heb.. en ook mijn kinderen leer… dat als je iets nodig hebt, je daar om (moet/mag) vragen? Mensen kunnen nou eenmaal niet gedachten lezen en als jij niet laat weten wat je nodig hebt, kan ook niemand je helpen.
Maar ja….waarom gaan alle alarmbellen in mijn hoofd af en heb ik het sterke intuïtieve gevoel dat er heel erg veel gaat veranderen in mijn vriendschappen en dat ik daar de schuld van krijg en al heb gekregen? Waarom zoek ik die schuld bij mezelf terwijl ik weet dat ik niet de enige ben die ‘niet netjes is geweest’?

hsfile_283708

8 thoughts on “Ik ben een gebruiker..

  1. Het plaatje over de narcist hoort er niet. Je bent zeker geen narcist. Dat zeg ik als vriend (als dat mag) en als iemand met wat therapeutische kennis.

    Vriendschap gaat over de ander als vriend willen. Omdat je die ander leuk vindt.

    Daar is een weegschaal onnodig.
    Overigens doe jij genoeg voor anderen. Onze hondjes zijn je dankbaar.

    Vertrouw op jezelf lieve Jolanda!!

  2. Trudy says:

    1 vriendschap verandert niet. Daarvoor is er al veel te veel gebeurd/hebben we te veel meegemaakt samen. Hebben we het wel eens over gehad. Zonder woorden zijn we er voor elkaar. En dat telt.
    XXX

  3. Esther van den Bergh says:

    Waar jij je al niet druk over maakt!

    Hoe lang zit je nu in dat huis? Nog maar net! En zoveel werk verzet samen met een hoop mensen. En jij denkt dat mensen niet snappen dat je nu even een periode van rust nodig hebt? Kom nou, ze kennen je toch? Ze weten toch dat je lijf niet altijd meewerkt, dat je regelmatig rust nodig hebt en bij moet komen?

    En die vrienden en kennissen in Wognum, dat gaat zijn eigen weg. Iedereen weet dat als mensen verhuizen, sommige relaties doodbloeden, anderen weerstaan de afstand wel, sommige blijven contacten via Facebook of andere media (en dat hoeft echt niet allemaal direct en nu meteen…) en een aantal mensen zul je ook in Medemblik ontvangen of zelf opzoeken in Wognum. Dat gaat zoals het gaat, en daar moet je je helemaal niet zo druk over maken!

    En narcistisch? Dat is niet een begrip dat op jou toepasbaar is, daarin sluit ik mij helemaal aan bij Patrick. En als je iets nodig hebt, dan kun je daar om vragen, ja. Als mensen kunnen, dan helpen ze je daar mee. Prima toch? Dat is dan hun eigen keuze en als jij inderdaad netjes en beleefd dankjewel zegt, waar doe je dan iets verkeerd?

    Ik denk dat jij je veel te druk maakt! Ga eens lekker genieten van dat huis! En neem je rust na deze drukke tijd. Na echtscheiding is een verhuizing één van de meest stressvolle gebeurtenissen in een mensenleven, dus een periode van rust is je van harte gegund!

    Stop dat gepieker, het is goed zo! En jij bent goed zo!
    Liefs, Esther

  4. martine says:

    Ja Jolanda je bent een gebruiker. Ja Jolanda je bent een gever. Er bestaat geen schuld opeisen. Er bestaat geen macht hebben over vriendschap. Vriendschap is. Of niet. En daar ben je zelf bij.

  5. Jeetje meis; het is niet meer dan logisch dat jij en je gezin de rust en de tijd nodig hebben samen om al het gebeurde te verwerken en om te settelen. Wie daar geen geduld voor heeft mag zich achter de eigen oren krabben. X

  6. Hoi Jolanda..jij weet wel wie ik ben als je heéééél diep zou nadenken en in het verleden van web-log zou graven 😉 Ik blog nu anoniem (dus please niet mijn naam noemen) maar je hebt mij vroeger gevolgd en ik jou. Heel lang zelfs. Zo leuk dat je nog blogt en ik je vind! Misschien als je wat foto’s bekijkt uit mijn oudere blogs (van mijn kinderen, al zijn het er niet veel) dan weet je het misschien wel ;P

Een reactie is fijn! Daar kan ik wat mee :)