Flutmoeder

Even van me afschrijven. Je hoeft niet verder te lezen als je vandaag vreselijk van het mooie weer genoten hebt.hein-de-kort-over-de-weg-kwijt
Of een heerlijke dag met familie en vrienden hebt doorgebracht, of over welk onderwerp dan ook spijkers met koppen hebt geslagen en nog helemaal in die lekkere flow zit.
Sterker nog… dan raad ik je zelfs af om door te lezen.
Laat je goede bui vooral niet verpesten!
Want hoewel ik al weken roep dat ik het even helemaal kwijt ben, niet weet waar ik beginnen moet en mijn organisatietalent meer een vreselijke gebrek is, lijkt het zomaar ‘iedereen’ om me heen te overvallen.
Ik loop als een zombie door mijn huis. Mijn nieuwe en het oude…
Al het werk dat gedaan moet worden lijkt even nutteloos. In het nieuwe huis weet ik niet waar ik moet starten, wat ik in huis heb en wat er nog nodig is .
In het oude huis weet ik niet eens of de wasmand vol of leeg is (ik gok op dat eerste) wat ik nog in de vriezer heb en waar en wanneer ik zal moeten beginnen met inpakken.

Iedere morgen sta ik vol goede moed op.
Dan neem ik die eerste minuten van de dag voor mezelf en doordrenk mijn hoofd met goede voornemens en affirmaties. Helemaal overtuigd sla ik mijn benen over de rand.
Vandaag gaat het lukken!
Vandaag ga ik iedereen laten zien dat ik die ene ben die overal het beste van maakt!
Vandaag ga ik kei hard aan het werk en een flinke klap geven op alles wat nog gebeuren moet!
Vandaag wil iedereen om me heen zijn en lachen we de hele dag.
Fuck de zon! (sorry zon) maar vandaag ben IK het zonnetje in huis en in ieders leven!

Waar het fout gaat weet ik niet. Maar het is net alsof werkelijk ALLES fout gaat.
Moet ik blij zijn met alle hulp die ik krijg? Ja, zeker ben ik dat…maar waarom komen mensen niet die dat wel toegezegd hadden? Waarom komt het weer allemaal op een paar vriendinnen aan? Die nog veel meer doen dan ik zelf kan/doe?
Moet ik blij zijn dat het financieel allemaal geregeld wordt door de spaarrekening die er nog was?
Ja, maar waarom loop ik dan toch weer op alles te beknibbelen en leg ik spullen terug?
Waarom kan ik niet genieten van het ‘opnieuw beginnen’?

behanger09Ik heb 4 jaar geleden mijn best gedaan. Toen had ik een man naast me die dezelfde smaak had als ik.
We liepen winkel in, winkel uit en hadden plezier in het uitzoeken en vergelijken. We maakten ons droomhuis. Voor nu, voor de toekomst.
En nu loop ik weer winkel in, winkel uit. Ik kan het niet vinden.
Mijn kinderen sjokken achter me aan en worden nou niet bepaald positief beïnvloed.
Ze kijken eerst naar de prijskaartjes, en dan naar het behang. Voelen zich schuldig als ze toch dat iets duurdere behang eigenlijk mooier vinden….en leggen de rol weer terug.
Ik merk dat ik alleen maar bozer en verdrietiger wordt.
De hele dag liep al anders dan gepland. Ik bedoel; om 3 uur de eerste winkel binnenstappen als je voor 6 ruimtes behang moet uitzoeken is ook niet erg handig.
Maar ik wil het zo graag afhebben. Met als gevolg dat ik nog lang niet alles in huis heb….
We komen na 17 uur thuis en dan moet alles nog voor het eten geregeld worden.. ook dat is niet gepland.

Morgen begint de vakantie. De jongens hebben Gabberweek maar ik heb ze nog niet zo bewust kunnen maken van de voorpret. Zo jammer!
Zelf kan ik ze niet uitzwaaien want het werk gaat door. Na het werk wil ik zo snel mogelijk naar het huis om daar aan de slag te gaan, maar het huishouden in Wognum draait ook door! De wasmachine draait niet vanzelf, de boodschappen komen ook niet vanzelf in huis en het eten niet zomaar in de pannen.
Dus terwijl ik mezelf in 3-en hak voel ik dat ik werkelijk op alle fronten tekort schiet. Want volgens mij moest ik ook elke dag solliciteren. Ook dat is me niet gelukt.

En dan belt om half 7 mijn oudste zoon. Om te vertellen dat hij na het eten van de groep weggaat.
Hij staat op straat…mocht tot vandaag blijven.
Zijn kamer is leeg gehaald en zijn spulletjes staan opgeslagen. Hij heeft zijn kleren mee en zijn mobiel goed opgeladen. Nog heel even…….
Gelukkig mag hij even bij een collega logeren, maar ideaal is dat niet.
Ik heb een brok in mijn keel en weet niet wat ik moet zeggen.
Luisteren is het enige dat ik kan want als ik ga praten, gaat hij zich (zoals gewoonlijk) vreselijk ongerust om mij maken.
Mijn zoon… sinds vandaag dakloos. En ik heb niet 1 keer aan hem gedacht….

Jezus wat ben ik een flutmoeder.

7 thoughts on “Flutmoeder

  1. Leonie says:

    Ach Jo………. Het is ook wel veel allemaal. En misschien wil je ook alles in 1 keer perfect doen. Ik kan het me zo goed voorstellen!!! Toen wij in onze huidige woning gingen gad ik hetzelfde gevoel. Al die kamers…… En ik had (heb!) mijn lieve vriend en toen nog geen kinderen. Jij denkt voor 5 kinderen en jezelf. En vooral alleen. Of toch niet helemaal…… Die lieve vriendinnen helpen je niet voor niets! Het zijn je engeltjes.

    Plan inrichting uitzoeken voor 1 kamer tegelijk. Dan duurt het misschien iets langer, maar is het overzichtelijker.

    Jij bent zeker geen flutmoeder!! Jij bent een moeder met een hoop flutzooi op haar bord! En je hebt er mee te dealen. Ik jan helaas niets voor hè dien. Ik wens je veel sterkte. Dikke kus!!

  2. Ariënne says:

    Ik heb twee kinderen die geen gabberweek hebben, maar graag je behang komen afscheuren! Leuk! Doe ik het verfijnde behangafweekwerk! Komt goed! Dikke kus! En jij bent geen flutmoeder! XxX

  3. Hilde Luken says:

    We voelen ons al schuldig als we niet aan onze kinderen denken, en voelen ons een flutmoeder, terwijl de kinderen er geen erg in hebben.
    Herkenbaar ook omdat ik me toen bij de verhuizing naar een huis voor mezelf en m’n meiden ook een flutmoeder voelde,
    Terwijl we wel goede moeders zijn Jolanda.
    We willen zo graag dat onze kinderen gelukkig zijn en we willen onze kinderen binnen onze mogelijkheden een mooie jeugd bezorgen.
    We laten onze kinderen weten en voelen dat we van ze houden.

    Je kunt je nu wel vrolijk voordoen, maar als je je niet zo voelt omdat je nog zoveel beren op je pad ziet, dan lukt het even niet om de super moeder te zijn die je wilt zijn.
    Het kost ook veel energie om zoveel van jezelf te eisen.
    Enne… niet alles tegelijk willen, heb vertrouwen dat het goed komt. Toi toi toi!

  4. Trudy says:

    Ik ga jou morgen eerst eens flink over de knie leggen over deze uitspraken, daarna droog ik je tranen en vervolgens gaan we aan de slag. En hoe ik er verder over denk ga ik hier niet neerzetten. Dat bespreken we privé.
    Liefs, dikke kus en nogmaals, het komt goed. Zo, en nu je nest in want morgen gaat het wekkertje weer.

  5. Esther van den Bergh says:

    Al die voornemens en affirmaties zullen dat gevoel diep van binnen niet echt kunnen wegwerken, dat snap je zelf ook wel! Het is uiteindelijk toch een rotsituatie en de verwerking is nog volop bezig ook.

    Dat je niet kan genieten van het opnieuw inrichten is toch ook normaal. Vorige keer was totaal anders, nu is het een einde van een relatie, geen begin. Houd het daarom simpel, doe de basisdingen, dan kun je als je je beter voelt dingen toevoegen, en toevoegen met plezier!

    Er zijn altijd mensen die niet komen opdagen ondanks beloften, maar zo is het in het leven. Het zijn ook vaak dezelfden. Laat maar gaan, denk ik dan. Maar ik denk ook: als het de zoveelste keer is, dan kom ik volgende keer ook niet naar jou. Klinkt dat rot? Kan zijn, maar beloof dan niets!

    Een flutmoeder? Dat ben jij dus helemaal niet. Ondanks alles houd je alles bijeen, je regelt alles, je werkt, je doet je best niets te vergeten en als je dat wel doet dan los je het toch ook weer op….

    En niet aan je zoon gedacht hebben? Vind ik niet zo gek. En misschien maar goed ook, want als dat er ook nog bij was gekomen dan was je dag nog zwaarder geweest! Dus dat is dan misschien een stukje karma geweest, dat je dat door de drukte mocht ontschieten….
    Reken het jezelf niet aan, want je bent een hele goede moeder. Je houdt van je kids, je gaat voor ze door het vuur, je bent er altijd als het nodig is. Jij bent oké. Je bent geweldig.

    {{{ knuffel }}}

  6. Ben het niet met je eens lief. Dat zei ik al tegen je. Ton en ik hebben al heel wat keren mensen verhuisd en de te verhuizen personen voelden zich meestal in tweeën gezaagd. Als dat je helpt, is een planning op papier fijn. Kunnen de kinderen ook op kijken wat de planning is. En een weekje brood met soep of wraps met sla is ook geen ramp. Scheelt een hoop gedoe. X

Een reactie is fijn! Daar kan ik wat mee :)