7 Kleuren geweervet

buikpijn-onderbuik-200x300 Het dun door de broek lopen, 7 kleuren geweervet schijten, 3 kleuren bagger poepen.. noem de mooie uitspraken maar op als er zich een nieuwe situatie aandient waardoor je behoorlijk onrustig wordt.
Het nieuwe huis is een feit.
In zoverre dat de sleuteldatum bekend is en het bedrag welke ‘even voldaan’ moet worden, ook.
Of ik misschien tòch auto mag blijven rijden is nog onbekend, maar dat zou mijn wereld zoveel groter maken.
Tja..of je nu ’s morgen in je auto stapt en via de snelweg met een kwartier op je werk bent, of dat je 18 km heen, en 18 km terug moet fietsen. Het scheelt nogal!
Hulptroepen hebben zich aangeboden en ik hoop dat ik alles in goede banen kan leiden. Zodat het geen lijden wordt 😉

Met spullen komt het wel goed. Het noodzakelijkste heb ik, of komt. Het lijstje wordt gelukkig korter en de wensen die blijven staan kunnen ook op een ander moment. (tuinaanleg en op zoek naar een tuinset zodat ik van het zonnetje kan genieten)
Maar goed…die nieuwe situatie waar ik zo de zenuwen van krijg?

Werk.
Want ik heb nu een contract van 5 uur, maar werk gemiddeld 18 uur in de week. Met een loontje van € 9,05 per uur ga ik het dus niet redden vrees ik. Dus zodra ik wist dat ik een woning zou krijgen dacht ik Aanvullende Bijstand aan te vragen.
Nou, zo gaat dat dus tegenwoordig niet meer. Niks ‘even’.
Inschrijven bij Werk.nl (stond ik nog) en daarna via WerkSaam.nl (ook weer nieuw?!?). De volgende dag moest.. ja moest.. ik langskomen bij WerkSaam en kregen we collectief een intakegesprek.
4 weken lang 5 sollicitaties in de week, en de jongeren (tot 27 jaar) die er zaten en nog recht hebben op studiefinanciering MOETEN zich weer aanmelden voor een opleiding. Geen zin of net diploma’s gehaald? Tja… dan bedenk je maar iets waar je wat aan kunt hebben, maar je gaat weer terug de schoolbanken in.
Na een maand krijg je een individueel intakegesprek en wordt er gekeken of je aan de voorwaarden hebt voldaan. Niet? Jammer…geen uitkering.
Nog geen werk? Alles is passend hè!! Dat je daar wel even rekening mee gehouden hebt……

Zenuwen
Ik ging weer met een ziek lijf weg. Bah… dat je dus WEL een baan hebt en al boven je macht werkt, daar is geen begrip voor. Dus als ik dan meer uren moet werken, zal ik iets anders moeten zoeken.
Binnen 4 weken een baan voor minimaal 30 uur met liefst ook ietsje meer uurloon. Dan heb ik ze niet nodig. Zal vast hun bedoeling ook zijn, gok ik zo 😉

wpid-2712229571En dus begint het gezoek wéér. Brieven schrijven, CV in orde maken.
En zo gek is dat he.. wie je er ook naar laat kijken, er mankeert altijd wel iets aan. #zucht
Banen zoeken, lopen leuren met je kwaliteiten. En daar ben ik niet goed in.
Ik kan niet pronken met mijn eigen veren. En dat is best wel jammer dat ik niet zie wat anderen blijkbaar wel in mij zien!
Maar dit moet ik dus wel gaan doen. Tussen mijn baan van 18 uur, klussen in het nieuwe huis en evengoed het huishouden in Wognum draaiende houden. En dan ook de begripvolle liefhebbende moeder zijn, want de kinderen hebben het even niet makkelijk, en met oudste zoon gaat het al helemaal niet goed!! #crisis
Ik ben heel bang dat ik dit niet kan. Dat ik deze keer niet alle borden hoog kan houden….. ik schijt 7 kleuren geweervet.

5 thoughts on “7 Kleuren geweervet

  1. Ariënne says:

    Je gaat het redden! Want “je gaat gewoon maar door”! Ik heb ook zo vaak gedacht, hoe nu verder??? Maar hoe cliché dan ook, waar zich een deur sluit wordt er ook weer een geopend… En klagen, of 7 kleuren bagger schijten mag! Jij bent ook maar mens… (En de rest…)

  2. Esther van den Bergh says:

    Het is er inderdaad niet beter of makkelijker op geworden, als je bijstand nodig hebt in deze maatschappij. Je krijgt het gevoel dat het jouw schuld is, terwijl er van schuld totaal geen sprake is of kan zijn. Het is niet zo gek dat er mensen zijn die helemaal in de knoei komen. En als je even niet oplet en aan één van de eisen niet voldoet, word je voor je het weet gekort of krijg je helemaal even niets meer. Het lijkt doorgeschoten naar de andere kant…

    Je hebt een hoop op je bord liggen, dat zeker. Maar één zorg minder, je hebt een huis…..
    En vandaar ga je gewoon verder, je kan niet anders, toch? Elke stap is er één, soms zul je voor je gevoel een stap, soms meer, terug doen, maar uiteindelijk ga je wel vooruit. Je komt er wel.
    Mensen zoals jij (en ik) gaan stug door, hoeveel er ook op dat bord ligt.

    Ik hoop voor je dat hier je hart luchten een klein beetje kan helpen. Veel meer kan ik je niet bieden, veel meer kun je zelf ook niet gauw doen. Behalve in alle geval volhouden en doorgaan. En: er is toch een reden voor die verhuizing naar Medemblik, in mijn visie dan. Je weet maar nooit, waar dit op uit zal draaien. Het moet ergens goed voor zijn in de toekomst!

    Als het nodig is, een beroep doen op je steunsysteem, die mensen zijn er niets voor niets. Jij bent er ook voor deze mensen als het nodig is en zij geven graag wat terug aan jou, maar vraag het wel als het nodig is!
    Schrijf maar zoveel mogelijk van je af, als dat helpt. Dan proberen ik en de anderen hier jou weer een hart onder de riem te steken. En al heb je daar niet daadwerkelijk iets aan, soms helpt die steun toch wel een beetje om net weer door te zetten als je het even niet ziet zitten.
    <3 met een knuffel!

  3. Leonie says:

    Niets menselijks is jou vreemd…… Dit is een situatie waarin je alle kleuren van de regenboog mag poepen. En je hoofd weet dat heel veel dingen best goed komen, maar je gevoel……….

    Nog 2 nachtjes slapen en dan start je nieuwe toekomst. Met nog een paar weken aanpoten om iedereen in een nieuw ritme te krijgen. En die instanties, tja, pfffffff. Daarvoor ga ik bidden, dat dat ook allemaal goed komt. Liefs

Een reactie is fijn! Daar kan ik wat mee :)