Back to business

Ik heb vanmorgen besloten te stoppen met mezelf te martelen.
Als ik iets geleerd heb de afgelopen 4 jaar dan moet dat toch echt ‘De kracht van gedachten’ zijn.
En waar ik nu mezelf in gebracht heb is niet bepaald constructief te noemen.

Ze zeggen dat de beste gesprekken in het donker plaatsvinden.
Ja…dat is waar.. en ik mis dat ontzettend! Er is wel meer dat ik verschrikkelijk mis maar daar kan ik verder niet over praten. Misschien dat dat ooit wel weer komt maar misschien moet ik leren leven met het idee dat ik gewoon alleen blijf.
Daar zitten natuurlijk ook positieve kanten aan. Ik merk nu al dat ik veel meer met mijn kinderen knuffel. Iets wat je volgens mij nooit te veel kunt doen.

Maar vandaag, na een nachtelijk gesprek met mijn aller- aller- allereerste vriendje; een nacht waarin de hond verschrikkelijk onrustig was en constant bij mij kwam checken (huh??) moet ik mezelf idd bij elkaar gaan rapen.
Ik ken mezelf helemaal niet zo. Zo negatief. Zo verschrikkelijk teleurgesteld. Zo boos.
Zo onder invloed van negatieve gedachten dat ik alleen maar lees of hoor wat ik wil horen. Niet handig.03cb1a5e56ce9711306128abd66211b8

Wat er positief te noemen is aan deze situatie? We wonen nog steeds in Wognum.
Er zijn genoeg winkels in de buurt en ik kan nog steeds auto rijden. Ik heb nog steeds werk en als het eind deze week echt gaat sneeuwen hoef ik niet 10km te fietsen.
Fem kan nog steeds met OV naar haar vriend en Siebe kan nog steeds zijn krantenwijk lopen.

Verder heb ik mijn instellingen bij woonmatch veranderd. Wat hoe graag ik ook in Hoorn zou wonen, dat is gewoon niet reëel. 39ste stond ik vorige week voor een huis dat eigenlijk nog te klein is. Ik had al besloten dat ik weer op een slaapbank in de woonkamer zou slapen. Dat deed ik in Wervershoof ook dus ik weet hoe dat is. (Niet ideaal met uitgaande pubers, maar ja 😉 )
Ik baal er wel van want op termijn wil mijn moeder wel in de stad wonen en ik zou het heel fijn vinden als ik in de buurt kon wonen.

Maar goed.. ik ga mijn aandacht meer richting Opmeer/ Spanbroek gooien. In Wervershoof kom ik er ook niet meer tussen. Gemiddelde inschrijving is daar 10 jaar.
Maar hopelijk kom ik er in Opmeer wel tussen.
Ik haal heel diep adem en voel op dit moment de zon in de kamer schijnen. Het blijft bijzonder hoe het zonnetje zo van invloed kan zijn op mijn gemoedstoestand.
Ik praat mezelf moed in en vraag nog maar een keer met een blik naar boven of er iemand is die ons alsjeblieft kan helpen..

4 thoughts on “Back to business

  1. Cilia says:

    Je gedachten zijn van jou lieve Jolanda, alleen jij beslis idd of het glas half leeg of half vol is.
    Je hebt deze periode door moeten gaan om echt weer positiever te kunnen zijn.
    Zie het als rouw. ..
    Xxx

Een reactie is fijn! Daar kan ik wat mee :)