Mijn vleugelloze engel

Nog maar kort geleden, toen ik 18 was en net op mezelf woonde had ik het niet breed.
Een huisje, verzekeringen, een brommertje, eten en naar school gaan (elke dag Beverwijk op en neer) waren een behoorlijke aanslag op mijn studiefinanciering.
F850,= kreeg ik … omgerekend naar nu nog geen € 400,=.
Daar kreeg ik nog een klein beetje geld bij door mijn zaterdagbaantje bij Deen, maar dat was het dan.
Er bleef geen geld over voor schoenen of kleding.logo
Ik weet dat nog dat ik jarenlang op knalrode gympen liep en mijn kleding kreeg van vriendin Margreet. (En dat zal ik nooit vergeten! )
’s Winters was dat kleding tekort best een probleem. Ik weet dan ook nog hoe ik mij voelde toen een Engel mij aanbood een winterjas voor mij te kopen.

Ik was perplex. Dat kon ik toch niet aannemen??
Ja, natuurlijk kon ik heel goed een warme jas gebruiken, maar ik schaamde me dat ik niet bij machte was die zelf bij elkaar te sparen.
Na enige overredingskracht van mijn reddende Engel ben ik toch meegegaan en heb de jas die ik toen mocht uitzoeken tot op de laatste draad gedragen.
Ik heb toen beloofd dat als ik ooit in de gelegenheid zou zijn, ik zoiets terug zou doen voor iemand die dat heel goed kan gebruiken.

Gelukkig heb ik dat een paar keer mogen doen.
Kleine dingetjes voor mij, maar voor een ander zoiets moois. Hoop ik tenminste 😉
Vandaag heb ik weer iemand mogen helpen.
Uit privacy overwegingen zal ik niet vertellen wie het is, want ook dit meisje reageerde vanmorgen zoals ik toen deed.
Ze durfde het niet aan te nemen. Het was te groot voor haar. Na mijn gesprek met haar kwam ze tot de conclusie dat Nee zeggen geen zin had. We hebben vanmiddag samen schoenen gekocht en een patatje gegeten.
Ik vond het heel gezellig, en inmiddels heb ik een berichtje van haar moeder gehad.
Ze heeft mij beloofd dat zij later, als zij in de gelegenheid is, ook iemand zal helpen.lichtpuntjes-775994

Dit vertel ik niet om te laten zien hoe goed ik bezig ben. Absoluut niet.
Mijn doel hiermee is om te laten zien wat mijn Kerstgedachte is, en dat die gedachte niet aan deze tijd van het jaar gekoppeld hoeft te zijn.
Je kunt altijd iemand helpen. Dat hoeft geen geld te kosten…. Een luisterend oor of een beetje hulp geven kan altijd.
Maar ik denk wel dat dit geld niet beter besteed had kunnen worden dan aan dit meisje die op linnen schoentjes liep.

6 thoughts on “Mijn vleugelloze engel

  1. Esther van den Bergh says:

    Mooi Jolanda! Geweldig dat je dit soort dingen doet. Als iedereen zo handelde, dan zouden we in een veel betere wereld leven…..
    Ikzelf heb ook dezelfde instelling, als ik iemand kan helpen doe ik dat. Als onze paden kruisen, dan moet dat zo zijn en dan help ik graag als ik kan. Ubuntu, toch?
    Hele fijne feestdagen! <3

Een reactie is fijn! Daar kan ik wat mee :)