Blij voor een ander

Tjonge, wat is dit lastig!
Ja.. ik moet weer even van me af schrijven. Ik baal dat dat negatief overkomt, maar ik kan het beter aan ‘het papier’ kwijt dan dat ik me per ongeluk af reageer op mijn kinderen..
Het is nu alweer even geleden dat het hele gebeuren rond dat huis in Hoorn plaatsvond.
Toen begreep ik amper wat er gebeurde en zat ik volop in de emotie.
Logisch, zo zie ik nu.index

Het valt eindelijk in 1 zin samen te vatten.
In mijn zoekjaren zat ook nog de woonduur van mijn vorige huurwoning, en dat is tegenwoordig afgeschaft.
Dat waren ze alleen even vergeten aan te passen. Vandaar dat ik kon reageren op woningen waar ik achteraf nog lang niet voor in aanmerking kwam.
Balen.
Met hoofdletters, en ik ben er zó verdrietig om geweest. Maar het is wat het is en het enige dat mij restte was het maar ‘gewoon accepteren’.

Ook urgentie aanvragen bleek geen enkel nut te hebben, want dan krijg je tot maximaal 5 zoekjaren.
En aangezien ik nu op 4 jaar en 11 maanden sta..
Tja.. maar hoe dan verder. Gewoon elke week woningen kijken bij woonmatch.nl.
Vorige week stond er eindelijk een woning op die hier in de buurt staat. Sterker nog.. ik zou bijna buren worden van mijn moeder! Dat is op zich wel een hele fijne gedachte. De pubers waren het daar niet mee eens want tja…geen ov in dat dorp!
De hele week stond ik op nr 3. Maar helaas op zondagochtend bleek ik 4de te staan en ja hoor… een half uur voor de sluitingstijd stond er een 5.
Gisteren stonden er alweer nieuwe woningen op waar ik nu 12de en 23ste voor sta….

Potverdorie, dat is balen! Groot was dan ook mijn verbazing toen ik gisteren een mail kreeg van De Woonschakel waarin stond dat ik 4de was voor de woning in Benningbroek en werd uitgenodigd om donderdag as naar de woning te komen kijken.
(Eerst las ik nog verkeerd… door een hele kromme zin dacht ik nog dat ik 1ste was!)
Vanmorgen heb ik dan ook even gebeld om te bevestigen dat ik interesse heb en de woning graag kom bekijken.
Om teleurstellingen te voorkomen had ik ook niets tegen de kinderen of familie en vrienden gezegd.
Eerst maar eens kijken of de 3 mensen voor mij er toch vanaf zouden zien. Die kans is klein, laten we reëel zijn.

En ja hoor.. zojuist in de lerarenkamer komt er een klasgenoot-moeder naar me toe. Dolblij en op wolkjes.
“Ik heb goed nieuws!!”
Aangezien ik haar situatie ook sinds kort ken reageer ik met: “Joh!! Heb je een huis??”
“Nou..nog niet”, is haar antwoord, “maar ik mag overmorgen gaan kijken…. In Benningbroek!!”.
Ik voel hoe de kleur uit mijn gezicht wegtrekt als ik mijn uiterste best doe blij voor haar te zijn.
“Wow…toevallig…ik ook!” krijg ik er met een gemaakt glimlachje uit.
En dan vraag ik voorzichtig: “Hoeveelste ben jij dan? Ik ben 4de”dooiemus

Ze moet gevoeld hebben hoe mijn hoop de grond in is geslagen. Dat kán niet anders. Zo goed kan ik niet toneelspelen..
En met een lach zegt ze: “Tweede hoor! Maar ja… nu hopen dat de nummer 1 het niet neemt!!”.
Ik herinner haar aan mijn verhaal..hoe ik vanuit nr 3 afgewezen werd en toch nog 1ste werd voor het huis in Hoorn. Hiermee probeer ik haar hoop te geven en echt, ik heb oprecht mijn best gedaan blij voor haar te zijn.
Maar het is moeilijk. Ik had zo graag de ‘feestdagen’ in ons nieuwe huis gevierd. Dan had het gebrek aan cadeautjes niet eens opgevallen. Maar nu moet ik 3dubbel hard aan de gang om het hier ‘gezellig’ te houden.
Want de kinderen en Marc hebben 2 weken vrij. En ik niet..ik werk extra. Ik ben er dus niet constant bij en mag dus achteraf nog scheidsrechtertje spelen.
Ik zie er zo tegenop!
En als ik naar huis loop, snijden de laatste woorden van het klasgenootmoedertje door mijn lijf..
“Goh…. Ik ben toch ZO BLIJ met mijn urgentie hè?!!”

4 thoughts on “Blij voor een ander

  1. Ik zet mijn reactie van FB ook even hier.. dan heb je het bij elkaar 🙂

    Natuurlijk hoop ik als eerste dat je snel een huis hebt, maar ik wil eigenlijk reageren op je zin dat jij straks extra gaat werken en dan thuis scheidsrechter mag gaan spelen bij de achtergebleven huisgenoten. In mijn beleving is elke huisgenoot, groot en klein, verantwoordelijk voor een leuke sfeer in huis. Niet alleen jij en dus is het ook niet aan jou om achteraf de boel te moeten lijmen en/of sussen. Wat zij tijdens jouw afwezigheid onderling ondervinden, zullen ze ook onderling moeten oplossen. Hoop dat jullie ondanks alles een fijne kerst hebben en advies van een ervaringsdeskundige: geniet van de fijne momenten met zijn allen en soms moet je de toekomst even laten voor wat het is… sterkte…

  2. Auw, ja dat doet zeer! Het is klote (excusez le moi – of zoiets) en ik kan mij indenken dat je er tegenop ziet. Ik sluit me wel aan bij Jacqueline. Ze zullen het thuis zelf op moeten lossen. En ze kunnen het echt meid! En jij ook X

  3. Trudy says:

    Bekijk het positief (hoe moeilijk ook) weer eentje minder die voor je neus een huis wegkaapt. En net als bovenstaanden: Laat ze het lekker zelf uitzoeken. Dat gaat best lukken. Als je thuis komt en ze beginnen met: mam, Marc zegt dit en Marc zegt: die pubers doen zo… Dan pak jij je oordopjes en gaat in bad liggen. Het is moeilijk, dat geef ik meteen toe. Maar het helpt wel. Mij is het ook gelukt. Soms dan. (zegt deze medemuts die alles vol pais en vree wilde hebben)
    Love you

  4. Esther van den Bergh says:

    Ik vind je heel flink dat je je zo goed houdt als die ander dan meldt dat zij ook voor dat huis gaat en hoger staat dan jij. Zuur is het wel, ook al gun je het die ander van harte, jij wil dat ook zo graag…

    Ik sluit mij verder helemaal aan bij de bovenstaande suggesties over het thuiskomen en dan moeten scheidsrechteren: spreek duidelijk met ze af dat ze die dingen zelf regelen als jij er niet bent (en ook als je er wél bent, hebben ze ieder hun eigen verantwoordelijkheid) en ieder voor zich verantwoordelijk zijn voor een goede sfeer in huis.
    En wees hier consequent in, houd je poot stijf zogezegd. Ga inderdaad in dat bad liggen en sluit je er voor af. Is moeilijk, maar ze moeten het toch leren! En ze kunnen het wel, hoor! Maar het is vaak zo makkelijk om op jou terug te vallen, jou alles te laten regelen, nietwaar?
    Ik wens je heel veel sterkte! Met een knuffel <3

Een reactie is fijn! Daar kan ik wat mee :)