Het leed dat woningbouw heet

Ik geloof niet dat ik eerder in mijn leven zo blij en zo verdrietig en kwaad geweest ben ..in nog geen 3 uur tijd.
Zelfs de meest haatdragende scriptschrijver had dit niet kunnen bedenken. Goede tijden is er niks bij.1000w

Vanmorgen hard aan het werk in de bioscoop als ik nog net mijn telefoon hoor overgaan. Ik zie een bekend nummer, en even later krijg ik een berichtje dat mijn voicemail ingesproken is.
Tegen alle normen in besluit ik toch even te luisteren.
En ja hoor!! De mevrouw van de Woningbouw Intermaris.
Zij heeft goed nieuws voor mij: de nummer 1 voor ons droomhuis heeft tòch besloten de woning niet te accepteren. De nr 2 had al laten weten af te zien van de woning, en aangezien ik nummer 3 ben, kom ik alsnog in aanmerking!
Mevrouw heeft echter 1 probleempje.. ze heeft mijn papieren al teruggestuurd.
En dat klopt. Die lagen gisteren in mijn brievenbus. Maar of ik die weer even zou willen opsturen.

Dolblij bel ik Marc. Ook hij kan het amper geloven en is oprecht blij voor me.
Op een roze olifantenwolk maak ik mijn werk af en nadat ik uit geklokt heb bel ik Intermaris terug.
We spreken af dat ik NU de papieren weer kom langs brengen, en dat mevrouw ze meteen controleert.
Dan kan ik vanavond nog de kinderen verrassen met het blijde nieuws!index

Op een heen en weertje dus. Gelukkig kon ik alles zo pakken en even later meld ik mij bij Intermaris.
De papieren worden aangenomen en meteen naar de betreffende consulente gebracht.
Terwijl ik mezelf bedien van een kopje koffie wacht ik rustig af.
Even later komt DE mevrouw vanachter een deur naar me toe. Haar gezicht staat niet blij en even ben ik in verwarring.
Ze verteld dat er ‘iets niet klopt’. Ik hoop nog even dat ik iets vergeten ben, maar helaas.. ze pakt het papiertje met mijn “woonverleden” er tussenuit en begint een verhaal over dat mijn woonduur niet overeen komt met mijn zoekjaren..ofzo.
Ik begrijp er weinig van maar al snel kom ik erachter wat ze bedoeld.

En dan begint het te borrelen. Een gevoel van onmacht overvalt me en mijn lichaam wil de koffie er alweer uit hebben. * nare gewoonte wordt dat trouwens..*
Wat blijkt? Ik ben mijn huur-carrière op 15 dec 2002 begonnen bij Het Grootslag, de woningbouwvereniging in Wervershoof.
In 2009 zijn alle woningbouwverenigingen gaan samenwerken en kwam er een nieuwe database. Daar heb ik toen een schrijven van gekregen, met de vraag of ik daarin als woningzoekende geregistreerd wilde blijven staan.
Dat kostte niets, ik moest alleen minimaal 1 keer per jaar inloggen om daarin te kunnen blijven staan.

Dat heb ik gedaan, en ook toen ik de huur opzegde en met Marc naar Wognum verhuisde kon ik blijven inloggen en als woningzoekende geregistreerd staan.
Ik bleef braaf mezelf af en toe melden en zag hoe mijn zoekjaren langzaam groeiden.
En daar is dus iets verkeerd gegaan.
Wat precies begrijp ik nog niet helemaal. Maar volgens de dame van Intermaris, heb ik geen 13 zoekjaren, maar 4. En dat veranderd de zaak!Grootslag

Ik voel me moe en radeloos. Tranen prikken achter mijn ogen. Hier kan ik niks aan doen!! Dit is een fout van Het Grootslag! En dat beaamt de dame. Ze vertrouwd me toe dat er wel vaker iets mis gaat daar, en dat ze al eerder met deze fout te maken hebben gehad.
Ze adviseert me contact op te nemen met de woningbouwvereniging in Wervershoof en daar een papier los te peuteren waarin zij aangeven dat zij een administratieve fout hebben gemaakt en dat ik daar NIETS AAN KAN DOEN!
Ik heb mij ten slotte aan alle voorwaarden gehouden en heb zelfs in juni nog telefonisch contact gehad of mijn zoekjaren klopten en of ik die mee mocht nemen naar andere woningbouwverenigingen.
Gelukkig is dàt wel goed bijgehouden want dat kon ze nakijken in het systeem.
Ook zag ze dat Het Grootslag toen WEER een verkeerd antwoord hebben gegeven. Ik heb het dus echt niet kunnen weten!
En als ik nu inlog, staat er duidelijk dat in inmmiddels (bijna) 13 zoekjaren heb.
De Intermaris-dame verteld dat de vorige keer het zo opgelost kon worden en die dame de woning toch kreeg. Ze geeft toe dat het moeilijk is, maar wil haar uiterste best voor me doen….

Het enige dat ik kan doen is naar Wervershoof. 15 km rijden.
Ik stap in mijn auto en terwijl ik voor de stoplichten sta hoor ik het journaal van 12 uur.
Inwendig gaat er ook een rood lampje branden.
Het Grootslag werkt op vrijdag tot 12 uur!!

Ik gooi de auto aan de kant en zoek het nummer op. Ja hoor…. Voicemail. “Wij zijn te bereiken op maandag tot en met donderdag …*bla bla bla* en op vrijdag tot 12 uur.
KUT. KUT. KUT!!!!!!
In tranen bel ik Intermaris weer op. Ik vraag naar de bemiddelingsdame maar de receptioniste hoort dat het niet zo goed met me gaat.
“Heb jij een intern nummer waarmee je Wervershoof kan bellen dat ik eraan kom? Ik heb ze echt NU nodig”
Maar helaas… haar ervaring is dat ze daar idd om 12:01 allemaal weg zijn en dat het geen nut heeft.
Maandagochtend weer.

En zo gaan we weer een raar weekend in.
Van totale blijheid omdat de woning toch voor ons leek te zijn, tot de ontdekking van de fout van Het Grootslag, waarbij ik dus geen 13 maar 4 zoekjaren blijk te hebben.
Ik vind dat zij verantwoordelijk zijn voor deze fout en hoop op een heleboel coulance. Voor 1 keer vraag ik de hulp van engeltjes.
1 keer maar…..

11 thoughts on “Het leed dat woningbouw heet

  1. Ellen van der Knaap says:

    O mijn God, je zou ze toch eigenhandig wurgen daar die lui! Ik hoop toch zo dat je maandag toch nog goed nieuws krijgt! Zo te horen heb je wel Intermaris aan jouw zijde, maar toch….gatverdamme weer 3 dagen extra spanning!

  2. khaty says:

    Wat vervelend allemaal Jolanda en wat een grote fout van Grootslag zeg, ik hoop dat ze maandag snel de fout kunnen oplossen voor je en dat je alsnog de juiste papieren kan gaan inleveren, ik hoop dat dit snel opgelost gaat worden. Ik hoop dat je het weekend een beetje rustig door kan komen xxxx

  3. Irene says:

    Tsjonge jonge je zal ze toch teren met pek en veren in smeren en op een platte kar door het dorp trekken, ongelooflijk! Hoop dat je maandag eindelijk wat duidelijkheid krijgt! Blijkbaar hebben ze digitaal de zaken beter op orde en kan je daar hopelijk nog wat mee. hou je taai meid het komend weekend xxx

  4. Lucy says:

    Oh.my.God.
    Wat een ongelooflijk stel amateurs!! Ik word hier al woest om, dus ik kan me niet voorstellen hoe jij je moet voelen.
    Ze regelen maar wat en zorgen dat jij maandag die sleutel krijgt. Wat een sukkels!
    ik duim gewoon weer verder.

    Dikke knuffel.

  5. Esther van den Bergh says:

    Eén woord: ongelofelijk…..

    En laat ik verder maar niets schrijven, want ik maak mij heel erg boos! Na al het eerdere gedoe (toezegging) nu dit weer. Je zou ze toch…

  6. Gatverdamme wat een onnozele mensen mensen heb je toch rondlopen op deze aardkloot!!
    Meisje toch wat moet je allemaal doorstaan! Ik hoop dat het gauw geregeld is volgende week want dit verdien jij niet.

Een reactie is fijn! Daar kan ik wat mee :)