Even bijpraten

Ik loop een beetje achter de feiten aan..
De mindset die ik mezelf opgelegd heb: “Rustig aan en uitzingen; elke dag is er eentje dichterbij het doel” , werkt wel, maar zorgt er ook voor dat ik iets anders even niet red.
Leven in het Hier en Nu. Genieten van de kleine dingen.

Zo heb ik alleen maar ellende geschreven in de vakantie. Alleen geschreven als het echt mijn oren uitkwam, zeg maar.
Alsof ik niet durfde te genieten van de uitstapjes met de kinderen, van de dieren of van Middelste zijn verjaardag.
Maar natuurlijk genoot ik daar wel van! Maar het is heel moeilijk uitleggen als je zegt dat je nog een weekendje weg bent geweest met je ex, zijn ouders en de kinderen.
Dan krijg je al snel reacties van: “O, dus het komt weer goed tussen jullie?? Fijn!!” …..

De scholen zijn weer begonnen, werk is weer begonnen, en ik gooi er nog een schepje bovenop w.b. mijn sollicitatie activiteiten.
Ik zorg ervoor dat ik elke ochtend iets nuttigs te doen heb, zodat ik niet weer in die diepe kuil van een depressie terecht kom.
Verder weiger ik mezelf in bepaalde buien te laten vallen. Zelfmedelijden, melancholie en verwijten zijn zaken die ik mezelf nu echt niet toe kan staan. En die verder ook helemaal geen nut hebben…..want het is mijn schuld niet!!

Maar goed, ondertussen hebben we al wel weer een paar mijlpaaltjes bereikt! De tweeling draait lekker in groep 6 en zijn helemaal enthousiast over de lessen Engels die ze krijgen. Femke loopt stage in Schagen bij een bedrijf die super bij haar past, en ook helemaal aansluit bij wat zij straks wil gaan doen.
Emiel is verhuisd en woont nu op zichzelf. Hij moet wel 5 dagen naar school, dus ik vind het heel spannend of hij dat nu gaat redden. Dat heeft hij nl nog nooit gekund..hij is er het type niet voor om uit boeken te leren.
En Siebe is overgestapt naar een andere school. Hoewel hij het heel gezellig had op de vorige, weet hij nu na 1 weekje al dat dit een hele goede beslissing is geweest! Inmiddels is meneer mij ook qua lengte voorbij gestreefd. 14 jaar…tssss 😉

Boy en Sydney in het park Bos en Duin, Apeldoorn.

Boy en Sydney in het park Bos en Duin, Apeldoorn.

6 thoughts on “Even bijpraten

  1. jacqueline says:

    Geniet lekker van die momenten goed dat je ze ziet! Hoop dat dat allemaal goed blijft gaan. Is ook goed om te lezen maar je hart luchten mag ook hoor!!!!dikke kus

  2. Trudy says:

    Ik snap je. Ben je morgenmiddag thuis? Uur of 4 wil ik even een bakkie komen halen na mijn werk. Mocht het niet uitkomen dan even via fb of belletje laten weten. XxX

Een reactie is fijn! Daar kan ik wat mee :)