Het perfecte plaatje

Het leuke met een fotograaf in huis is dat je met beeldspraak een heleboel kunt doen.
Je zet je onderwerp neer en kunt op die manier samen aan je perfecte plaatje werken..
Maar bestaat die wel? Want overal is wel eens wat…dat maakt het soms spannend.
Je verandert je standpunt, je verlegt je focus en de ander verandert eens wat aan de belichting, zodat er uiteindelijk een ander beeld ontstaat. Net zo lang aan het werk zijn tot je het plaatje hebt waar je wel tevreden over kunt zijn.bannerfotografie

Maar soms is er gewoon niks meer van te maken. Hoe graag je dat allebei ook wilt.
Sta je zo ver van je onderwerp af, dat het niet meer scherp te krijgen is.
Of zijn de meningen zo verschillend, dat hoe je er ook naar kijkt het geen knap plaatje meer wordt.
En hoeveel lampen je erop zet, je toch het licht niet ziet…
Dat van welke kant je het onderwerp ook bekijkt, de focus ver te zoeken is.
Dat je zo gedreven aan het werk bent, dat je jezelf verliest …….
Dan is het, wat het is. Kun je dan genoegen nemen met wat je hebt, of stop je het avontuur.

Afgelopen weekend hebben Marc en ik besloten niet meer samen voor het gezin te zorgen.
De zorg en opvoeding van de kinderen is hem te zwaar gebleken, en ik stopte (te) veel energie in het steeds uitlichten van de opvoedingssituaties.
We zijn samen aan dit avontuur begonnen en we hebben er allebei heel veel verdriet van dat we zo vastgelopen zijn.
Ook de (professionele) hulp van derden heeft helaas niet geleidt tot de rust en het vertrouwen die we nodig hebben om 4 …soms 5 … kinderen te kunnen begeleiden op hun pad naar volwassenheid.tekening-scheiding

We gaan onze uiterste best doen om de scheiding zo liefdevol mogelijk te gaan laten verlopen. Met zo min mogelijk stress voor de kinderen. Die hebben ten slotte al meer dan genoeg meegemaakt.
We kunnen nu nog steeds door 1 deur samen, en we hebben de wens en intentie dat absoluut zo te houden.

Maar zoals gezegd is het samenleven in ons grote gezin voor Marc te zwaar gebleken.
Of zoals Emiel laatst vroeg: “Waar is de Marc gebleven die ik zo leuk vond toen jullie verkering kregen?”
Dat was wel even een fikse eye-opener voor ons beiden.
Ik zie ook hoezeer Marc zichzelf weg gecijferd heeft voor ons.
Dat de aanpassingen die hij moest maken van alleenstaande hardwerkende man naar een nog harder werkende familieman en opvoeder, te groot waren.
Dat de momenten die hij pakte om te ontspannen, dat niet voor hem deden omdat hij met zijn gedachten thuis bleef.
Dat zijn eigen onzekerheid en bagage te zwaar werden.

We hebben er hard voor gewerkt want we wilden beiden niet opgeven. Nu de beslissing gevallen is geeft dat, ondanks de verschrikkelijke buikpijn en onzekerheid voor de toekomst, ook een stuk opluchting en verlichting. Bij ons allemaal.
Wat de toekomst ons gaat brengen?
Ik heb geen flauw idee. Ik ga een huis zoeken voor mij en de kinderen en wil me niet overgeven aan de gedachten die nu door mijn hoofd proberen te gieren. Door mijn hoofd…niet door mijn hart!
Datzelfde geldt voor Marc die ook verder zal gaan met zijn leven.

Ik kijk met dankbaarheid terug op de afgelopen 5 jaar, waarin we de laatste 3 getrouwd hebben doorgebracht.
Ik ben dankbaar voor alle rust en zekerheid die hij in mijn leven gebracht heeft en ik ben stil om alle momenten dat hij mijn taken in huis overnam omdat ik dat niet kon.
Ik ben verschrikkelijk dankbaar dat hij de zorgpapa is geweest voor de tweeling en ze heeft leren fietsen, heeft voorgelezen en heeft geleerd hoe de klaproos aan haar naam kwam. Hij heeft ze een hele goede basis meegegeven!
In liefde laat ik hem gaan omdat het van zoveel moed getuigt als je durft te zeggen dat je iets niet kunt. En dat deed hij…. Uit liefde voor ons laat hij het opvoeden verder aan mij over. En dat zal ik verder doen.. Zo goed als ik kan.
Lieve Marc, dank je wel voor alles en ik wens je het allerbeste toe.
Dank je wel dat je het hebt geprobeerd! images

 

17 thoughts on “Het perfecte plaatje

  1. Dyana says:

    Wat verdrietig. Wat moedig. Wat veel liefde. Wat mooi geschreven. Heel veel sterkte voor jullie beiden en de kinderen. Ook van Ton. Veel liefs Dyaan x

  2. Trudy says:

    Jij was er voor mij toen ik je nodig had. Nu hoop ik er wederom voor jou te kunnen zijn. Love you. En Marc ook. Sterkte allebei. X

  3. Esther van den Bergh says:

    Oei. Daar schrik ik even van. En het doet verdriet.
    Ik hoop dat Marc evengoed nog aanwezig zal blijven in jullie leven, als goede invloed op de levens van de kinderen, als vriend voor jou.
    Jullie zullen dit echt niet zomaar besloten hebben maar eerst allerlei scenario’s hebben doorgenomen over hoe het anders zou kunnen. Dapper dat jullie de knoop doorhakken en niet blijven doormodderen waardoor zoiets vaak eindigt in een ‘vechtscheiding’. Dat zou zonde zijn van alle fijne herinneringen die er zijn.
    Ik wens jullie heel veel sterkte, allemaal. En wie weet, op wat voor manier jullie in elkaars leven aanwezig blijven of ooit weer zullen zijn….

    • Jolanda says:

      Dat is wel de bedoeling Esther, dat we normaal contact kunnen blijven houden.
      Natuurlijk hebben we alles gedaan wat in onze macht ligt. Maar soms is een juiste beslissing ook de pijnlijkste. Voor dit moment dan.
      We hopen hiermee idd een vechtscheiding te voorkomen..die hebben we allemaal niet verdiend!

  4. Machteld says:

    Niet leuk, beetje verdrietig, maar man wat heb ik een respect voor jullie. Sprak Marc vanavond bij toeval even onder vier ogen en ik was sprakeloos. Als wij iets voor jullie kunnen doen, dan zijn we dichtbij. Dikke kus

  5. Mieke Koomen says:

    Neeeee! Lieverds, wat ontzettend verdrietig en jammer! Maar ja, soms is het wat het is. Ik heb enorme bewondering voor jullie allebei en weet zeker dat jullie hier allemaal sterker uit gaan komen. Maar eerst erdoor. The only way out is through! Als ik kan helpen, voel je vrij het me te vragen! Sterkte! X

  6. Ireen says:

    Wat ontzettend jammer dat het zo gelopen is, we worden er stil van. Heel knap dat jullie elkaar zo goed kennen om tot deze beslissing te komen. Het kan ook niet zo zijn dat je jezelf niet meer terug kent in je gezinsleven en er mentaal en fysiek onder leidt. Ik wens jullie allebei heel veel sterkte en ik hoop dat jullie samen contact kunnen houden om de herinneringen die jullie gedeeld hebben levendig te houden. Heel veel liefs en sterkte allebeixxx

  7. Sandra says:

    Zo dan. Jeetje… ben er stil van en heb tranen in mijn ogen. Ik wens jullie heel veel kracht en sterkte; altijd welkom topper. X

Een reactie is fijn! Daar kan ik wat mee :)