Zo doen we dat dus niet!!

Wat een bizarre dag. olifant-wit-bg
Ze begon alweer zoals ik al een week de dagen begin.
Met hartkloppingen, een lijf vol stress. Vanaf een uurtje of 6 voel ik de stress door mijn lijf gieren en om 7 uur word ik totaal opgefokt wakker.
Kleine mugjes denderen door mijn hoofd als porselein hatende olifanten.

De mugjes dragen luidschreeuwende sandwichborden:
Rekeningen betalen! Dat bedrijf nabellen waar dat bestelde artikel blijft!
Zorg en Zekerheid bellen waarom de declaratie niet uitbetaald wordt!
ING mailen over die BIC code!
Famed bellen om die fout te herstellen!
Afspraak dierenarts maken!
Mails versturen voor de GMR verkiezing!!
Agenda maken voor MR vergadering!
SOLLICITEREN!!!!!!

Ja…echt heel leuk hoor, zo relaxt wakker worden na een nachtje slapen en bijtanken. NOT.
Gelukkig is het ochtendritueel niet zo heel stressvol. De jongens weten wat er van ze verwacht wordt en daarna ga ik een stuk wandelen met de hond.
Maar eenmaal thuis besluit ik vandaag de verschrikkelijke koe maar eens flink bij de hoorns te vatten.
Ik open mijn mailbox en vind daarin de foto’s van de shoot. Dat is lekker snel! Mooi, dan kan ik ze meteen gebruiken. Ik gooi ze op facebook en gelukkig vinden mijn vrienden en kennissen ze net zo mooi als ik.
Ik vind ze erg mooi geworden, maar voel me wel wat kaal zonder bril 😉DSC04964

Ik begin met mijn zorgverzekering. De seksuologe valt onder psychologische hulp volgens mij, dus ik vind het heel vreemd dat mijn declaratie niet gehonoreerd wordt.
Dat vindt de dame van Zorg en Zekerheid ook, en eerst verteld ze mij dat het komt omdat ik op eigen gelegenheid daar naartoe gegaan ben. Nou niet dus…ik had gewoon een verwijzing van de huisarts.
Na een 10 tal minuten overleg met collega’s komt ze weer terug aan de telefoon. Het probleem is gevonden. Mijn hulp op dit gebied heeft geen BIC-code. Jammer… vindt ook zij, en ze raadt me aan om terug te gaan naar de huisarts om een verwijzing naar een eerstelijns psycholoog van het GGZ aan te vragen. Dat dacht ik toch even niet!! Ik voel me helemaal op mijn gemak bij Ada, dus dat gaan we niet doen. Maar ja; gevolg is wel dat ik het nu zelf moet betalen.

Nu ik haar toch aan de telefoon heb, vraag ik ook maar meteen of de geplande ingreep die ik woensdag moet ondergaan in het WFG, wel gedekt is.
Ze gaat het voor me uitzoeken…de ingreep zelf is gedekt, maar over het Mirena-spiraaltje kan een GVS vergoeding opzitten. GVS?? Ja…gewoon een eigen bijdrage, afhankelijk van je pakket.
Ik voel de bui al hangen en wil weten wat IK woensdag moet betalen! Lijkt mij geen vreemde vraag.
Maar die kan ze niet beantwoorden, want zij weet de IZ code niet. IZ code? ja…dat blijkt het nummer te zijn van wat specifiek bij een medicijn, ingreep of traject hoort.
Maar wat dat nummer is mag ik zelf uitzoeken…”Uw apotheker weet vast wel welk nummer daarbij hoort, dan kunt u daarna gewoon terugbellen”.images

En dus bel ik de apotheker, die eerst wil weten waar ik zulke beroepsspecifieke informatie voor nodig heb. Ik houd me in en vertel dat ik overmorgen naar het ziekenhuis moet en dat ik wil weten wat ik betalen moet.
Ik krijg te horen dat er helemaal geen Mirena-spiraal op mijn naam besteld is.
– Nee, dat weet ik. Dat heeft de ziekenhuisapotheker gedaan.. ik moet niet voor niets naar het WFG!
Na 10 minuten heeft ze dan eindelijk het IZ nummer gevonden en kan ik weer Zorg en Zekerheid bellen met deze info.
Ik heb geluk…deze maand (??) is er geen eigen bijdrage. Jottum.

Even daarna belt de dame van de ING mij terug over een vraag die ik per mail gesteld heb. Blijkt allemaal veel makkelijker te regelen te zijn dan ik gedacht. Valt weer mee!! 🙂
Ondertussen zoek ik alvast het telefoonnummer van de financiële afdeling van Orthocenter.
Daar is het eerste half jaar ook iets niet helemaal goed gegaan.
Want Siebe staat nog bij Ditzo (huh??) terwijl Boy en Sydney wel bij Zorg en Zekerheid bekend zijn. Bijzonder.
Ik vraag een overzicht van alle rekeningen van Siebe van 1 jan tot nu, maar volgens de jongeman die mij te woord staat moet ik daarvoor bij Famed zijn.
“U kunt daar met uw burgerservice nummer een account aanmaken, en dan kunt u zelf alles nazien en eventueel downloaden en naar Zorg en Zekerheid sturen.”
Lijkt mij stug dat als ik met DigID inlog, ik bij de gegevens van mijn zoon zou kunnen…volgens mij moet hij dan een DigID hebben.
“Tja…daar zegt u wat mevrouw! Weet u? Probeert u het gewoon en als het nou niet lukt dan kijk ik wel wat wij hier nog kunnen……….”
* ik ben sprakeloos….ik BEL je NU toch??*hopeloos

Maar het lukte. Geen DigID of bsn nummer nodig.. alleen een debiteurennummer die op elke rekening staat. Ik kan de betreffende rekeningen nog vinden ook en zowaar: er is een button die je kunt aanklikken om daarmee direct bij je zorgverzekeraar te kunnen declareren!
Maar je raadt het al… Zorg en Zekerheid staat daar niet tussen. 😉

En zo ging de dag verder. Ik krijg energie van het wegstrepen van mijn to-do lijst, maar ik voel de nekpijn al die energie weer wegtrekken.
Dagelijkse dingetjes tussendoor, want je schijnt ook te moeten eten.
Maar dan. Telefoon. “Hoi! Met *** , ehm..de evaluatie van morgen kan niet doorgaan.
Bij Pleegouders is er iets tussengekomen met een ander pleegkind, en vader is nog aan het bijkomen van de narcose van zijn operatie afgelopen vrijdag.”
-Sorry?? Mijn kinderen hebben daar de afgelopen 3 dagen voor verplegers gespeeld, en volgens hen gaat het weer prima met papa!!
Maar goed..ik begrijp dat de messenger niet gekilled hoeft te worden, maar pislink ben ik inmiddels wel.

Ik herinner mij een telefoongesprek waarin ik aangaf dat ik dat weekend zo ziek was dat ik Emiel echt niet kon ontvangen. Voor mijn gevoel kreeg ik hel en verdoemenis over mij heen! Dat kon ik toch niet maken? Ik kon mijn zoon toch niet weigeren?
Ik moest hem dan in ieder geval 1 dag in huis nemen, en dan kon ik hem op zondag naar de crisisopvang brengen in Hoorn.
Dat kreeg ik natuurlijk te horen in de hoop dat ik dat zo erg zou vinden dat ik dan zou besluiten hem toch thuis te houden, maar nee. Het werd nu ook voor mij een principe-kwestie.
Als ik zeg dat ik ziek ben… zo ziek dat ik zelfs niet voor mijn kinderen kan zorgen…dan ben ik ZIEK! Punt.
En dus moest ik mijn zoon naar die verschrikkelijke rotopvang brengen. Niks meedenken van de andere betrokken partijen. Niks vader die een taakje extra op zich neemt. Niks voogd met empatisch vermogen.
En nu…nu moet ik maar accepteren dat de evaluatie een weekje wordt uitgesteld. Dat ik dan misschien wel op sollicitatiegesprek mag, tja…dat moet IK dan maar anders regelen…faster

Ik ben mij ervan bewust dat het misschien niet handig is om in deze tijden van solliciteren dit soort blogs te plaatsen.
Dat ik dit toch doe, heeft meerdere redenen.
Een werkgever kan mij nu leren kennen als iemand die de hele dag doorgaat tot het werk gedaan is, ook al werkt alles tegen 😉
Ik zoek zaken tot op de bodem uit, en stop pas met vragen als ik alles begrijp en geen vragen meer heb.
En ja…. dit is dus wel de reden waarom ik mij niet voor 36 uur voor een werkgever kan inzetten.. ik heb ook thuis nog wel eens wat te doen.

 

 

4 thoughts on “Zo doen we dat dus niet!!

  1. Dyana says:

    Poeh zeg; wat een gedoe allemaal! Om gek van te worden; kastje, muur, kastje etc etc Ik zou zeggen; genoeg vaardigheden in huis waarbij een baas in zijn/haar handjes mag wrijven als hij/zij je binnen weet te halen. O zo!

  2. Debora Umboh says:

    Ik blijf het knap vinden hoe je de dingen aanpakt. Het lijkt vanaf deze kant net als of je in een tornado nog prima je dingen kan regelen. Zal in werkelijkheid wel iets anders liggen maar ik blijf er bij.
    echt super knap.

    • Jolanda says:

      Ik zit er nou een tijdje over te denken ( ik zag je comment gister al 😉 ) maar ik geloof dat ik deze mate van ‘druk’ ook nodig heb. En eigenlijk voel ik me op dat soort dagen werelds! Alsof ik alles aankan…
      Maar het vreet wel veel energie en doorzettingsvermogen, daarom heb ik er niet altijd zin in 😉
      Dat zullen vast meer mensen herkennen… dat je tegen iets aanhikt, maar als je het dan toch oppakt, dat eigenlijk heel lekker voelt als het af is!

  3. jacqueline says:

    Jeetje gaat weer lekker bij je, hoop dat je snel in rustiger vaarwater komt en dat je die mooie goede baan snel vind! hij is je zo gegund

Een reactie is fijn! Daar kan ik wat mee :)