Wat een overwinning!! *nee, geen voetbalblog!*

En dan nu weer een blogje ter update en vermaeck.
De kinderen vliegen allemaal op gouden vleugeltjes hun schooljaar uit.. wat een heerlijk gevoel!
Ze doen het allemaal, stuk voor stuk harstikke goed.
Femke gaat nu haar examen-jaar in, Emiel is geslaagd en gaat een stapje verder en nu zijn chauffeursdiploma halen.
Siebe gaat na goed overleg verder op het Newton-college en de jongens gaan gewoon (allebei!) naar groep 6. Laat de zomervakantie maar beginnen! 😀2014-06-14 15.23.53

Afgelopen donderdag heb ik weer een flink stuk op mezelf overwonnen. Ik ben alleen, met de trein, naar Utrecht geweest. Een hele onderneming; vooral als de NS besluit dat treinen opeens niet meer verder rijden en zo 😉
Maar het is gelukt! Ik was bij de eerste bijeenkomst van de Cliëntenraad van het LdH Jeugdzorg en Reclassering en kon daar kennismaken met de overige leden. Onze verhalen kwamen op enkele punten schrikbarend overeen en zoiets schept dan al heel snel een band.
Het was dan ook heel fijn om gehoord te worden en te merken dat onze verhalen impact maakten.
We gaan ongeveer 1 keer per 2 maanden samenkomen dus dat treinen komt vanzelf wel weer terug in mijn systeem.

En dan….het allerspannendste voor mij deze week: Uitgaan naar de bioscoop zonder mij ‘minder’ te voelen dan de andere aanwezige dames * heel spannend op een Ladies-night* en vandaag kreeg ik een profiel-shoot van Gerda Venema.
Ik denk dat ik niet de enige ben die nooit tevreden is over haar eigen foto’s.
Daar heb ik mij vaker over verbaasd: Waarom kan ik wel blij met mijzelf zijn als ik ’s avonds voor het slapen gaan in de badkamerspiegel kijk.
Dan lijk ik een soort zachte waas over mijn gezicht te hebben. Een soort vriendelijkheid en zachtheid die ik overdag niet terug zie. Is die er echt? Of moet ik de verlichting hiervoor verantwoordelijk achten? 😉
En als ik dan mijn blik vast probeer te houden en een foto van mezelf maak, zie ik nooit terug wat ik nog even daarvoor nog wel zag.
Ik zie de rimpels, maar daar heb ik nog niet eens problemen mee. Ik zie wel de kleurverschillen in mijn gezicht. De kleurloze moedervlekken ( waar ik ook voor gewaarschuwd ben en in de gaten moet blijven houden) en ik zie de grove poriën. Maar ik zie ook dat mijn hele gezicht scheef lijkt te zijn. Mijn te kleine ogen en die ene scheve tand.
Maar die maken samen wel mijn gezicht. Ze maken mij wie ik ben…
En dus was ik heel blij, maar tegelijker tijd doodsbang voor deze shoot.

Maar Gerda stelde me op mijn gemak. Ik vond dat best heel moeilijk..
Als er dan zo iemand heel specifiek naar je gezicht kijkt: daar voel ik me nog best opgelaten over. Want dan valt alles op. Je haar, dat alle kanten opwaait terwijl je er thuis nog zoveel werk in gestoken had. Dat kleine snotje dat aan je neusrand blijkt te bungelen * o gruwel!!!* en dat ene pukkeltje onder je kin dat daar opeens de kop opsteekt als de zuster van Eucalypta 😉
Maar Gerda vroeg keurig of ze aan mijn haar mocht zitten en aan mijn kleding, en maakte me er heel lief attent op dat er een stukje aan mijn neus hing 😉
Ze liet me meteen de resultaten zien van de kleine veranderingen in mijn houding, en hoe dat op foto overkomt. Ik maak me dus altijd groter dan ik ben. Steek mijn kin in de lucht…terwijl dat normaal een houding is die helemaal niet bij mij past. Vandaar dat ik er in de spiegel anders uitzie dan op foto!!
We hebben uiteindelijk een aantal mooie foto’s kunnen maken.
Ik ben heel benieuwd.2014-06-14 15.27.352014-06-14 15.27.08

Vanmiddag ben ik aansluitend met Marc en de jongens naar de speeltuin in Onderdijk geweest. Even de inwendige en uitwendige kinderen loslaten 😉
Tot grote verrassing van de jongens bleek ‘meester René’ daar ook te zijn! Dat was even leuk! Vooral toen ze samen nog even gingen lummelen 😉

Al met al weer een hectische week en dat voel ik best. Morgen rustig aandoen, en maandag hopelijk weer een aantal sollicitatiebrieven schrijven, mét nieuwe cv-foto! 🙂
2014-06-14 15.31.42

5 thoughts on “Wat een overwinning!! *nee, geen voetbalblog!*

Een reactie is fijn! Daar kan ik wat mee :)