Toekomstfantasie

toekomstdroomHet schijnt normaal te zijn. Dat je als klein jongetje of meisje ervan droomt om brandweerman, astronaut of zuster te worden.
Dat je al liggende in het gras ligt te fantaseren hoe je leven eruit zal zien ‘ later…als je groot bent’.
Ik lag ook in het gras, maar dan op mijn buik. Ik vind het leven in het gras zo interessant! En het leven in de modder onder de heg en al het leven onder de grote keien die bij ons voor het huis lagen.

Afgelopen week had ik mijn tweede sessie bij de acupuncturist. Ik keek ernaar uit, vooral omdat ik na de vorige keer zo heerlijk geslapen heb.
Zoals het een aantal mensen niet zal verbazen, is er bij mij van alles mis met mijn basisveiligheid.
Daaruit zijn ook de gedachten ontstaan dat niemand te vertrouwen is, en dat ik het niet waard ben om gezien te worden. Of om van te houden nog maar te zwijgen.
En hoe kan ik van anderen verwachten dat ze mij accepteren om wie ik ben, als ik mezelf blijf verstoppen achter mijn grote bek en aandachttrekkerij?
Mijn ‘prikster’, letterlijk en figuurlijk, leek het dan ook een goed idee om daar te beginnen.
Die emoties eens los wrikken en dat lichaam van mij, dat (alweer letterlijk en figuurlijk) bol staat van de frustraties en pijnlijke overtuigingen, te ontgiften.
Tijdens het prikken vroeg ze wat ik vroeger wilde worden..
Ik dacht dat ze een beroep bedoelde en ik zei dat ik daar nooit over nagedacht had. Daar was ik niet mee bezig..
Door de stilte die toen viel, merkte ik dat zij dat even moest verwerken.
Alsof mijn nietszeggende antwoord eigenlijk alles zeggend was. Ik voelde me vreemd opgelaten.

Inmiddels 2 dagen later, merk ik dat het prikken nut heeft gehad. Ik voel de neiging om me te verstoppen. Onder een deken te kruipen en me af te sluiten van de wereld.
tumblr_lvmctpW0EN1r7cfjjo1_500Ik hoor van mijn man dat hij tijdens zijn afwezigheid overspoeld is door ‘verjaardagsfeestjes-aankondigingen’.
Ik zie er tegenop. Ik wil niet. Als de telefoon gaat wil ik al niet eens opnemen en ik ben blij dat het zulk rotweer is, want dan hoef ik niet naar buiten.
Deze ‘bijwerkingen’ waren aangekondigd. Ik moet even leeglopen. Fysiek en vooral mentaal. Stoppen met mezelf groot houden..

Ik vind nu ook de rust om nog eens na te denken over die ene vraag.
Want nu ik toch mijn contract niet verlengd is, ben ik weer hele dagen thuis.
Hele lange dagen…
De vraag: “Wat wilde je later worden?”
Pff…moeilijk zeg! Ik zag mezelf wel moeder worden, en ik wilde ook graag werken. Net als mijn moeder vroeger.
Ik vond het heel leuk om dingen te onderzoeken. Ik keek vaak Teleac, en “Ja Natuurlijk” en ook wel andere programma’s die verder keken dan dom amusement. Ik vond, en vind het nog steeds leuk om het ‘waarom’ achter menselijk gedrag te onderzoeken.
Ik realiseer me nu dat ik dat vooral duidelijkheid wilde om de rare situaties te kunnen verklaren.
Maar wat ik nou wilde worden?? Geen idee!!

Nu ik er echt over na denk, wilde ik alleen maar overleven. Klinkt weer heel dramatisch, maar ik wilde mijn tijd uitzitten.
Mijn jeugd uitzitten. Uitkijken naar de dag dat ik niet meer naar hem hoefde te luisteren.Dat was al een doel an sich .
Ik heb nooit iets ‘belangrijks’ voor mezelf voor daarna bedacht!!! #slik

 

10 thoughts on “Toekomstfantasie

  1. Jolanda says:

    Ik schijt 7 kleuren geweervet…echt waar…
    Het is zoveel makkelijker om te beslissen wat goed is voor anderen!!
    *Waarmee meteen verklaard is waarom Moeder Natuur mij gezegend heeft met 5 kinderen*

  2. Esther van den Bergh says:

    Goh meid, wat gebeurt er veel bij jou in je denkwereld! En wat doe je het goed! Want je maakt wel stappen vooruit, je trekt de juiste conclusies en overziet heel goed wat tot wat heeft geleid.
    Het is en blijft moeilijk, maar je bent goed op weg! Nu doorzetten. En troost je, er zijn beslist meer mensen die niet wisten wat ze wilden worden toen ze klein waren….. heel herkenbaar! Geeft helemaal niets. Maakt helemaal niets uit. Wat je nu doet, daar gaat het om! Een warme knuffel voor jou! xxx Esther

  3. Hilde Luken says:

    Als je aan mij vraagt wat jij later wordt?
    Volgens mij word je later een beroemd dagboekschrijfster. Als je je schrijfsels naar de Margriet, Libelle, Flair, Vriendin en psychologiemagazine stuurt, kun je wat mij betreft zo een wekelijkse column vullen.
    Neem ik een abonnement op dat tijdschrift.
    Of je eigen dagboek uitbrengen.
    Je kunt zo goed verwoorden wat er in je omgaat, het is ook vaak zo herkenbaar.
    Petje af!

  4. martine says:

    Ik herken wel dat tijd uitzitten. je jeugd uitzitten. Mijn doel was een diploma halen om te kunnen werken en om de 1 of andere reden was een eigen paspoort voor mij ook symbool voor vrij. En wat ik nou eigenlijk wilde worden… ik blijf gewoon mijn doel houden die ik ooit mezelf stelde: mezelf herinneren. Ben ik nog steeds druk mee. 🙂 Dus het is allemaal niet vreemd Jolanda, je bent er niet alleen in.

  5. Dyana says:

    Als het uitzitten al zoveel energie kostte, is het helemaal niet vreemd dat je vergat om daarachter te kijken/dromen. Vrij zijn is al een doel op zich. Jammer dat je werk gestopt is meid. Een (toevallige?) mogelijkheid om even in je schulp te kruipen. Er zijn mensen die vinden dat je overal aan mee moet doen. Feestjes etc. Ik denk dat je eigen gevoel voor gaat. Misschien zie je na 1 geskipt feestje het alweer helemaal zitten. Dat is ook vrijheid; je eigen tijd mogen indelen. Het gevoel dat anderen je leven in richten, al is het met lieve uitnodigingen, kan juist weer dat oude gevoel van onmacht oproepen. Althans, zo heb ik dat wel eens ervaren. Een hele dikke knuf lief mens x

  6. Lees heel veel herkenning,alleen ik heb mijn doel wel bereikt wat ik vroeger wilde worden.
    Heb een keer af willen haken maar kwam de juiste persoon tegen.
    Jolanda leg de lat niet te hoog!

Een reactie is fijn! Daar kan ik wat mee :)