De schrik op Oudjaarsavond …

2013 …

Voor mij een jaar van persoonlijke groei, mag ik zeggen.
Klampte ik me in 2012 nog iedereen vast waarvan ik maar een beetje het idee had dat ik ook maar iets van ze kon leren, zo voorzichtig en kieskeuriger werd ik in het afgelopen jaar.
Ik heb mensen gevonden waarvan ik oprecht hoop dat ik ze nog heel lang ‘vrienden’ mag noemen, en mensen los gelaten waarbij ik de relatie niet zag groeien. Mensen die mij hun kennis of inzichten opdrongen. Dat kan niet de bedoeling van een vriendschap zijn…a9fb86a326e7231ff4b7ef629e877a05

In 2013 heb ik heel veel geleerd over rust, acceptatie, de kracht van het denken en over compassie.
Compassie voor anderen, maar vooral voor jezelf!
Lessen die meer indruk op mij gemaakt hebben, en die mij meer over mezelf geleerd hebben dan ik ooit gedacht had.
Het hele jaar door kreeg ik ‘cadeautjes’. Zo noemde ik ze.
Cadeautjes in de vorm van inzichten.. ( ook weer zo’n zweefteefen- woord waar ik tot voor kort helemaal niets mee kon hoor! ) .
Veel van die inzichten heb ik ook aan het internet, mijn persoonlijke dagboek, toevertrouwd…bang dat ik ze zou vergeten!
De inzichten over mijn jeugd, over mijn ouders.
Over mijn relaties en vooral hoe ik mijzelf jarenlang verwaarloosd heb.
Ik heb geleerd waar ik mijn creativiteit in kwijt kon.. en daarin ook soort van succesvol werd.
(Nu zie ik trouwens dat die creativiteit ook stress op begint te leveren dus ook daarin ga ik binnenkort weer wat rust inbouwen).
2013-02-26 029
Het was een bewogen jaar. Niet alleen voor mij persoonlijk, maar ook voor mijn geliefden. We werden niet gespaard.
De dood, kanker,  persoonlijke teleurstellingen en pijnlijke zaken die weer hardhandig opengetrokken werden..
Maar ook het verhuizen van Emiel , het met ‘toevoeging Excellent’ afronden van de schapenstage van Femke.. het ge-wel-di-ge optreden van Siebe in Schouwburg het Park … en het van mezelf opkrabbelen van een avondje uit per rolstoel ( omdat ik het echt niet vol kon houden langer dan een kwartiertje te staan)  naar een baan waarin financieel weer een klein aandeel kan leveren aan ons gezin.

Wat ik vooral geleerd heb in 2013?
Dat ik het wèl zelf kan! Ik heb geleerd mezelf niet meer vast te klampen aan andere mensen die meenden mij te moeten helpen. Ik heb gezien dat iedereen mindere kanten heeft. Niet alleen ik.
Ik heb gezien dat iedereen onzekerheden heeft, die ieder op haar of zijn eigen manier probeert te maskeren. Dat doe ik ook.
Ik ben niet slechter dan een ander… we zijn alleen anders! Verstopt de één zich achter een enorm opgepoetste CV, de ander achter haar of zijn bedrijf. En ik verstop me in zekere zin ook.
Mijn schrijfsels geven wel een kijkje in mijn hoofd en in mijn onzekerheden, maar ik ben er (nog) niet achter waar ik me nou in verstop.
Wellicht een goed voornemen voor 2014; dat ik me blijf openstellen (lees: meer tijd vrijmaken voor meditatie en ontspanning en de tijd vrijmaken eens naar mijzelf te luisteren!!)
IMG-20130903-WA0007

Zo overdacht ik gisteravond het afgelopen jaar.
We brachten de avond rustig door…zoals elk jaar eigenlijk 😉
Lieve vrienden met hun nog jonge kinderen. Dat schept een band.
De kinderen zitten bij elkaar in de klas..Siebe past af en toe op ze.
Spelletjes, de WII …een lekkere plofbank met een lekker dekentje. Oliebollen van Oma Elly, een borreltje in een glas cola en een koud biertje.
Toastjes met brie of filet ….. en kalme gesprekken. Zo kabbelden we richting 12 uur..the magic hour!
00:00 uur 2014 .. het traditionele zoenen is begonnen en gewoonte getrouw zoek ik de armen van mijn man.
En toen gebeurde er iets raars waar ik eigenlijk een beetje van schrok.

Waar ik in vorige jaren nog overspoeld werd door emoties, oude gevoelens en nieuwe wensen voor het komende jaar, voelde ik nu…… niets?
Geen goede voornemens, geen wensen. Geen zaken waar we aan ‘moeten werken’.
Ik kwam niet verder dan: “de beste wensen lieverd!”

Was dit nou iets waar ik me zorgen over moest maken? We konden elkaar niets specifieks toewensen! Het  Moment Supreme… waar we elkaar 5 jaar geleden letterlijk onze wensen op een wensballon schreven en wij, onbewust,  elkaars wensen bleken te kunnen vervullen… We kwamen niet verder dan : “de beste wensen lieverd!”
Ik moest er vandaag veel aan denken. Tot ik mij vanmiddag realiseerde:
We hoeven het niet meer uit te spreken! We hebben geen speciale wensen voor elkaar juist omdat we zoveel van elkaar weten..(denk ik 😛 )
We ontwikkelen onszelf op persoonlijk vlak en in onze relatie.
Natuurlijk zijn er zaken die verbeterd kunnen worden, maar wij weten allebei dat met de juiste portie geduld, liefde en rust ook dat goedkomt.
We zijn op de goede weg…en die trekken we door naar 2014.
Dus dan zijn: “ de beste wensen” ..precies dàt wat de lading dekt..
Loos reunie


11 thoughts on “De schrik op Oudjaarsavond …

    • Jolanda says:

      Ik omarm je zelfs met een warme doek… 😉
      btw..prachtige foto’s van Amy en slapende Quin in de omslagdoek.. ik werd er een beetje emo van! XXX

  1. Rebecca says:

    Ja ik ook. Vooral van Q. Hij kroop op mijn schoot, doek sloeg om hem heen en met zijn hoofd luisterend naar het ritme van mijn hart, viel hij in slaap.

  2. Esther van den Bergh says:

    Het is juist zo mooi als je het niet meer van de daken hoeft te schreeuwen…. je weet allebei waar je staat en dat je voor elkaar gaat….
    Je kijkt elkaar aan en je weet wat de ander bedoelt en hij/zij wat jij bedoelt. Dat kan alleen als het heel diep zit en echt goed is. Ontzettend mooi toch?

  3. Cilia says:

    Gewoon mooi, mooi omdat je zover bent gekomen, en even onzeker of dat wel goed is…
    ja dat is goed, er komen nieuwe plannetjes en wensen.
    Fijn voor je Jolanda,
    Een heel gelukkig, liefdevol en gezellig 2014

Een reactie is fijn! Daar kan ik wat mee :)