Natuurlijke processen

Zonder bergen geen dalen.big_10-136regenboog-1265681549
Zonder regen geen regenboog
En zonder mindere dagen vallen de goede niet zo op.

Een terugslagje. Nou ja…laat dat –je maar weg.
Ik zie het even niet meer zitten en moet heel erg mijn best doen om erbij te blijven. Lang leve de oefeningen en positieve gedachten! Maar moeilijk is het wel.

Femke is meer weg dan dat ze thuis is. Ik weet dat het redelijk ‘normaal’ is dat je kinderen na hun 18de hun eigen weg gaan en het ouderlijk huis alleen nog zien als goedkoop hotel/restaurant waar ook je was nog gedaan wordt, maar pijnlijk is het wel.
Emiel die *gelukkig!!*  ook steeds meer zijn eigen weg gaat en Siebe die voor een week in Barcelona zit.
Van elke avond het gezin redelijk compleet, sta ik nu na het diner in nog half-volle pannen te kijken.
Emma is er blij mee!! Zij wel…

Het was wennen.. 4 dagen in de week werken. Daar was ik me van bewust. Het werken op zich gaat nu goed.. de eerste dag was een drama, maar daar ben ik niet meer mee bezig. Ik heb een ander arbeidsethos in geprogrammeerd, en dat werkt. De ochtenden gaan qua planning prima.
Ik laat de hond uit als de jongens ontbijten en moet het vertrouwen hebben dat ze dat dan ook doen. Ik probeer om 10 over 8 terug te zijn zodat ik ze nog even op weg kan helpen, want zoveel zelfstandigheid lukt nog even niet 😛 ( moet je ontbijt ook OP dan??? O!!!! )
Maar op maandag en donderdag is het wel even slikken. Marc en ik werken dan allebei de volle werkdag.. en als je ene puber bedrijfsleidster is in DE dierenwinkel van Hoorn, en de andere een balletje trapt in Camp Nou  … dan zijn is de tweeling alleen!!! En laat ik ze daar nou nog net ff te jong voor vinden.
Gelukkig heb ik een hele lieve vriendin, die gisteren zonder morren haar tweeling, en de mijne op de bank had zitten. Ik ben zo blij met haar…. Want ik kan dus absoluut geen opvang betalen.

€9,= brutto per uur. Min reiskosten…want die krijg ik niet. Het is weinig meer dan ik aan uitkering ontving, maar ik heb er wel veel meer zorgen van.
En dus ben ik, zoals mijn manlief zo optimistisch opmerkte.. aan het werk voor de auto. Die ook al 500 km geleden met zo’n leuk steeksleuteltje via mijn dashboard liet weten dat hij wel weer eens een beurtje wil. Plus de onkosten voor de peugeot. Want die kan nu echt niet weg. En die zal dus ook winterklaar gemaakt moeten worden.
En een rekening van GGZ.. over de trainingen en gesprekken die ik gevoerd heb, moet ik nog even € 200,= betalen. Huh?? En de nieuwe reciever moet betaald.schulden

Ik weet het wel. Zo heeft iedereen het veel moeilijker dan ze willen laten merken. En ergens moet ik niet zeuren, want schulden hebben we niet. Wel rekeningen waarvan ik niet weet hoe ik die betalen moet.
En met mijn inzet..4 dagen in de week, had ik gehoopt dat er iets meer lucht zou komen. Maar helaas.
Het kost me heel veel moeite om positief te blijven. Die punten moet ik echt zoeken!
Oke, ik ga niet meer naar Action..en ik koop geen wol meer. Ik ben als een idioot aan het haken voor mijn eerste markt. Dat zou leuk moeten zijn, maar ik zie er als een beer tegenop. Zouden ze het wel leuk vinden? Zal ik wel iets verkopen? Haal ik überhaupt de kraamkosten er wel uit?
En heb ik wel genoeg ( variatie) ??
Ik voel de stress weer door mijn lijf gieren en ik moet echt opletten niet in paniek te raken.
Ik wilde zoveel…maar nu ik het heb, krijg ik er meer bij dan mij lief is.

O…en voor diegenen die nu lachend lezen en denken.. I told you so??
Screw YOU!!  

8 thoughts on “Natuurlijke processen

  1. Jolanda says:

    jee Jolanda .. dat zijn de zorgen van de werkende moeder … Jij hebt er ook nog een andere leuke bezigheid bij. Probeer dat als je hobby te zien? Hoe het dan uitgroeit, dat is dan toch mooi meegenomen?
    En meis ook in mijn gezin met een werkende vader en moeder, hebben we zo onze zorgen over rekeningen die betaald moeten worden!
    Kop op! Je kunt het … (als je moe bent van een dag hard werken, dan voel je de zorgen ook meer.)

  2. Ik herken je verhaal Jo. Ook bij mijn huidige baan verdien ik niet veel meer dan dat mijn uitkering was. Maar toch is het bezig zijn me meer waard. En vergeet niet dat je als ‘werkende’ vaak sneller doorstroomt in het arbeidsproces als een ‘niet werkende’.
    Jezelf ‘rijk’ rekenen is heel herkenbaar. Maar echt… ook dat komt heus nog wel op je pad.
    En hier zo nu en dan ook moeilijke tijden hoor, waar we elkaar aankijken en ons afvragen of er nog wel snel een nieuwe opdracht komt. Want reserves zijn leuk, maar groeien niet vanzelf.

  3. Trudy says:

    Volgens mij geeft een betaling aan het eind van de maand voor iets wat je zelf gedaan hebt meer voldoening dan een betaling van een uitkering. De eerste maand is zwaar, de tweede maand gaat het makkelijker en de derde maand is het gewoon geworden.
    Het stukje uithuizige puber is herkenbaar. Ik zie oudste ook niet zo vaak meer. Zelfs met het eten is hij vaak ergens anders.
    Voor het stukje huisvlijt met je haakwerk kun je het ook positief zien. Niemand hoeft jou te vragen wat je voor Sinterklaas of de kerst wil. 😉

  4. Esther van den Bergh says:

    Het is niet zo gek dat het je even te veel is nu.
    De vermoeidheid van een nieuwe baan, of thuis alles wel goed gaat, uithuizige kids, ik snap het wel.
    Maar je doet het geweldig! Als je wat meer in dit ritme zit, dan voel je je beter, vast!
    En wat minder volle pannen scheelt ook weer wat boodschappen, hoor….

    Veel mensen piekeren over de rekeningen tegenwoordig, maar het geld zelf verdienen is toch een goed gevoel in vergelijking met een uitkering. Geen schulden hebben is al heel wat!

    Ik kan niet anders dat zeggen dat ik trots op je ben zoals je bezig bent! En een dikke knuffel voor jou om je even een hart onder de riem te steken! Liefs, Esther

Een reactie is fijn! Daar kan ik wat mee :)