Vraagje

Mag ik vragen….. Wie heeft er nog meer een datumtik?
‘Gelukkig’ wordt het sinds ik tramadol gebruik iets minder, maar ik heb dus de *nare*  gewoonte ontwikkeld heeft veel stil te staan bij data.
Vandaag is zo’n verschrikkelijke dag. En 26 februari. En 28 december ….
De geboortedagen van je kinderen en  je trouwdag  zijn natuurlijk leuke data om te onthouden, maar ben ik nou de enige die ook stilstaat bij de nare dagen? En dan ook steeds op de klok kijken…. *dat doe ik op leuke dagen ook trouwens! 😀 *

klok-op-kalender-23052104

5 thoughts on “Vraagje

  1. jacqueline says:

    Hoi Jolanda,

    Nee hoor je bent niet de enigste, ook ik heb wat met datums! zoals mijn vaders overlijdingsdatum maar ook de dagen daarvoor ik beleef al 25 jaar lang van minuut tot minuut! maar ook andere datums wanneer ik het ziekenhuis inging toen ik zwanger was, dat zijn van die datums dat ik even er over na denk. dat Cees het ziekenhuis inging en het onzeker was wat hij had en of hij ooit nog kon lopen op dezelfde dag hoorde ik dat mijn oom verongelukt is als het dan half 4 is dan denk ik er steeds aan terug wij op de uitslag wachten en de telefoon die gaat! maar idd ook leuke datums zoals trouwdag, beleef hem ook steeds weer en verjaardagen van de kids, mijn god af en toe denk ik dat ik die bevalling vaak voel nog vooral de tijden dat ze echt geboren zijn.hahahaha
    zoiets is er ook met leeftijden weet niet of je dat ook hebt maar mijn angst slaat me af en toe al op het hart, cees nadert de leeftijd dat ik eerst kreeg te horen dat mijn pa kanker had en daarna dat ik zonder mijn pa verder moest! dat zijn weer leeftijden die mij bezig houden,
    Ik snap je dan ook helemaal, is er iets aparts geweest dan onthou ik ook die datum en vaak mijn of de kids hun leeftijden!

    wens je sterkte vandaag en het is helemaal niet gek dat je dat dus hebt, was heel ingrijpend voor je
    maar kijk terug en kijk naar nu hoe geweldig het gaat met je zoon!
    Succes vandaag
    Groetjes Jacqueline

  2. Esther van den Bergh says:

    Ook ik heb dit, maar misschien in iets mindere mate. Maar een nare gewoonte vind ik het niet. Het is meer dat je je hierdoor realiseert hoe kostbaar je geliefden zijn, hoe kwetsbaar ook, en dat je elke dag ten volle moet benutten en natuurlijk zeer zeker leven!
    Het hebben van een goed geheugen is niet iedereen gegeven…. ons dus wel!

Een reactie is fijn! Daar kan ik wat mee :)