Een mooie les..

Al dagen voorpret.
Vandaag mocht ik met vriendin Kim mee naar haar werk. Hoe heerlijk ouderwets!  20 jaar geleden ging ik voor het eerst mee op een vrachtwagen en o boy wat keek ik mijn ogen uit! Mooi zitten, dom kijken, natje en droogje bij de hand en elke kilometer een ander uitzicht. Uren, dagen zelfs weken lang kon ik dat volhouden.
En vandaag dan ‘rondjes om de kerk’. Kim rijdt met ‘Calimero’ heel Noord-Holland in de rondte om bij particulieren en (kleine) bedrijven de paardenmest op te halen.
En ik mocht mee.

De dag begon met het met de hand laden van 63 balen vlas voor een klant in Jisp. Nou ja…Kim laadde dus. Ik kon en mocht niet helpen. ( behalve dan een klein beetje bedienen van de heftruck…puur ter ondersteuning van Kim natuurlijk 😛 )
Wat nam ik toen al mijn petje voor haar af. Want het is geen licht klusje. Daar ging deze jonge vrouw…handschoenen aan, haren in een staart en ‘vol gas’. Niet elke jonge moeder kan dit wat zij hier even presteerde…. Stoer wijf! 😀

‘We’ werkten in sneltreinvaart alle adresjes af. De ene spannend; “Goh…dat zie je niet veel. 2 vrouwen op een vrachtwagen” , waarop Kim’s antwoord was dat dàt wel fout moest gaan.
Maar nee, dat bedoelde meneer natuurlijk niet ….  En terwijl hij wat woordjes stamelde en wij de spiegels inklapten stuurde Kim lachend met  nog geen 3 cm speling de wagen door de poort … 😛
2013-05-07 016

Het laatste adresje was van een manege in de buurt. Kim was er vaker geweest en terwijl ik de wagen uit klom om eens van de omgeving te genieten, begon zij aan het laden.
Boven het geronk van Calimero uit hoorde ik achter mij ineens wat tumult. Vogeltumult.
En terwijl ik mij omdraaide zag ik tussen de paarden die in het land stonden wat vogels opfladderen.
Kleintjes en groten en het was wel duidelijk dat er iets niet goed ging!
Ik liep ernaar toe en zag hoe een grote valk op de grond zat, omringt door 4 of 5 kauwtjes en 2 spreeuwen die luid krijsend de valk aanvielen. De valk zat op iets, maar wat kon ik nog niet zien. Gezien het gekrijs van de spreeuwen had ik wel een vaag vermoeden. 
Ik liep tussen de hekken verder richting de vogels en ook de paarden keken nu op naar die fladderbeesten.
De valk bleek inderdaad een (jong??..nu al??)  spreeuwtje gevangen te hebben, maar het diertje leefde nog. En hoe!  En terwijl de valk bleef proberen het jong te doden, maar ook de kauwtjes op afstand moest houden, de aanvallen van de ouders moest pareren moest hij nu toezien dat er ook een mens zijn kant op kwam!

De valk koos eieren voor zijn geld en liet de spreeuw los. Terwijl hij gepikeerd wegvloog hadden ook de kauwtjes er genoeg van. Zij vlogen op en gingen op het hek zitten.
En de spreeuw? Die vloog op..landde nog geen 4 meter verderop op het gras en hipte tussen de 4 gigantische benen van één van de paarden. Veilig!
Ik voelde me een beetje dubbel.  Dom, omdat ik de natuur verstoord had met mijn nieuwsgierigheid, maar ook wel trots op het feit dat ik voor nu het spreeuwtje had weten te redden. Ik bleef nog even staan om de prachtige valk na te kijken, naar de kauwtjes die op het hek in het zonnetje zaten en naar de 3 spreeuwen, die alweer tussen de paarden in het land op zoek waren naar voedsel.
Over ‘In het NU’ zijn gesproken!! Meer in het nu dan dat spreeuwtje kun je toch niet zijn.
Dat kleine beestje heeft mij vandaag een mooi inzicht gegeven, of lesje geleerd zoals ik het liever noem.
spreeuw

Wat dat kleine vogeltje ook net had meegemaakt, het was verder gegaan met leven! Geen trauma’s, geen angst, geen verdriet en geen zorgen om de toekomst. Wel een lesje wijzer, dat geloof ik absoluut maar zonder er verder ook maar een seconde bij stil te staan ging het beestje verder met waar het waarschijnlijk tot vlak daarvoor ook bezig was geweest. Eten, groeien en deelnemen aan het leven!

In de auto vertelde ik Kim wat ik gezien had en vol verwondering over wat dat kleine beestje ons had geleerd besefte ik weer hoe mooi het is als je oude trauma’s , pijn en angst zomaar achter je kan laten. En als zo’n vogeltje het kan, moet ik het toch zeker kunnen? 😉

10 thoughts on “Een mooie les..

  1. Irene says:

    ik geloof heilig in dat er dingen gebeuren met een reden….en dat inzicht en de betekenis heb je weer heel mooi verwoord en beleefd

  2. Sylvia says:

    Zo heb ik heb ik veel respect voor het meerkoetje,eitjes uitbroeden en dan donzige pluizebolletjes…….maar eerst 5…..3…..alles weg.De meerkoet maakt een nieuw nestje en begint weer.

Een reactie is fijn! Daar kan ik wat mee :)