Spiegelbeeld…vertel eens even:

Brrr…wat ben ik weer onaardig vandaag. Wat een bitch! Alweer zoveel boosheid en frustratie. Je zou er bijna de klok op gelijk kunnen zetten!!

Wacht eens….spiegel

Laat ik dàt nou gewoon ook eens doen. Hoewel, ik hoef alleen maar in de spiegel te kijken om te zien hoe laat het is. Die akelige, harde, onflatteuze klotespiegel. Het maakt trouwens niet uit voor welke ik sta hoor…ze kunnen het allemaal. Zonder rancune laten zij mij zien.
Zonder vooroordeel of verzachtende omstandigheden. Precies zoals ik mezelf zie. Beetje jammer.

Want je zelfbeeld verandert niet door anderen. Dat verandert alleen als jij, door jouw eigen ogen, anders naar jezelf gaat kijken. En zover ben ik nog niet. Met wederom een zere keel en stille tranen over mijn wangen kijk ik naar mezelf. Ik zou al veel bereikt hebben? Nou…dat valt tegen hoor!
Ik ben nog steeds vreselijk onredelijk en onaardig. Met dien verstande dat ik me er nu bewust van ben dat het vooral door die maandelijkse hor(ror)monen komt. Ik zie een lichaam dat totaal maar dan ook gewoon echt niet bij mij past! Ik zie mijn rare roze haren die maar vooral moeten benadrukken dat ik anders ben. Ik zie een pafferige ongezonde huid met jeugdpuistjes. Nog steeds jeugdpuistjes. I kid you not…
Daar zou ik toch allang vanaf zijn, was mij ooit beloofd toen ik als 9 jarige huilend voor de spiegel stond? Met een vettig gezicht vol met rood en witte ‘onregelmatigheden’ en sluik lang blond en vettig haar met een veel te lange pony die dat voorhoofd nog een beetje probeerde te verstoppen, stond ik daar. Te luisteren naar die o zo goed bedoelde raad.
“Wie op tijd met de puberteit begint, is er ook weer snel vanaf!!”
 Nou…ik weet niet wat een arts ervan vind, maar ik vind dat je op je 41ste geen last meer zou moeten hebben van puisten!! Jeugdpuistjes of niet!

Maar goed…. Terug naar wat de spiegel mij nog meer vertelt. Ach, laat ook maar. Ik ben de enige die dat ziet. En mensen houden niet van negatievelingen.  Dus kan het maar beter tussen de spiegel en mij blijven. Het is tenslotte aan mij om mijn zelfbeeld te veranderen. En waarschijnlijk is mijn zelfbeeld een béétje negatief door dus mijn vreselijke PMS die elke maand haar lelijke kop weer opsteekt. 2.5 jaar is het minder geweest. 2.5 van de beloofde 5 jaar. “Tja…dat horen we vaker hoor, je mag gewoon een nieuw spiraaltje halen als je dat wilt…zal ik even een briefje voor je schrijven want ik zie een aantekening dat je gynaecoloog-materiaal bent”.
Ja inderdaad…deze woorden kwamen uit de mond van mijn (vrouwelijke) huisarts.  Een fijne opsteker toch??
strip

En natuurlijk moet ik ook niet vergeten dat ik aan het minderen ben met de medicijnen. Medicijnen waarvan de anesthesist denkt dat ze niet zoveel problemen geven, als ik er maar niet in 1 keer mee stop. Want dan zou ik een epileptische aanval kunnen opwekken. Nee hoor…valt best mee!
Maar het heeft niet zoveel nut om het daar met anderen over te hebben. Die vatten mijn verhaal toch alleen maar op als aandachttrekkerij.
Dus durf ik al helemaal niet te praten over het feit dat de moeilijke medicijnen nog moeten komen.
Ik merk dat ik mij weer enorm kan ergeren aan mensen die wéér online laten zien ‘hoe goed ik de les begrepen heb….of  zie mij eens met enorme flow door het leven gaan’.  Ieuww.  De kift!! Ik weet het.

Ik ben jaloers op mijn dochter, die kan uitgaan en naar feesten gaat tot in de kleine uurtjes. Ik ben jaloers op de tweeling die compleet uit hun dak gaan op een trampoline. Ik kijk naar mijn zoon en beeldt me in dat ik nog steeds zo soepel ben als hij nu is…
Maar het enige dat ik kan doen is mijn tijdschrijfformulieren invullen en inspanning en ontspanning afwisselt inplannen. En zelfs dat niet, want het leven draait nu eenmaal niet om mij.
Het draait om presteren. Om jezelf beter voordoen dan je bent. Het draait om imago.
En ik ben niet zo lekker bezig de laatste dagen.
Jammer dan. Boeien.
Ik ga naar bed en hoop  dat het er morgen alweer een beetje beter uitziet.  Of zal ik alle spiegels stukslaan?

pms

5 thoughts on “Spiegelbeeld…vertel eens even:

  1. Dat vervelende hormonengedoe ook. Je systeem is al uit balans en dat wordt dan nu nog eens een graad erger. Slikken, accepteren, slapen en morgen hopelijk met nieuwe energie weer op. Slaap lekker!

  2. Cilia says:

    Jolanda, ik denk nu, zal ik je gewoon even komen knuffelen, maar ik denk dat je daar helemaal niet voor in de stemming bent…
    En dan jouw puistjes vette haren en zelfbeeld, komt me akelig bekend voor…. K.. hormonen …. Slaap lekker X Cilia

Een reactie is fijn! Daar kan ik wat mee :)