Lief zijn voor jezelf..

Sinds een paar dagen ben ik erg bezig met het onderwerp “Lief zijn voor jezelf”.
Wat is dat nou? Ik krijg er geen een duidend antwoord op. Een ieder denkt er anders over.
Voor de één is lief zijn voor jezelf: Jezelf geven wat je nodig hebt, of waar je behoefte aan hebt.
Voor de ander is het rust en stilte , en jezelf een stil moment in een boek, badkamer of het bos gunnen.
Weer een ander roept dat die naar de sauna gaat of een avondje naar die bioscoop.
En weer iemand noemt een nieuw kleurtje nagellak of een kappersbezoek.hsfile_156932

Maar als ik daar dan over nadenkt (aaarrrrggh) dan begint het ‘weerleggen’.
Zo noem ik het maar.
Want mezelf geven wat ik nodig heb, of behoefte aan heb zou betekenen dat ik mezelf overgeef aan repen chocolade en trommeltjes vol honingdropjes. Maar of dat nou zo lief is voor mezelf?
Jezelf een stil moment gunnen is ook iets dat ik heb moeten leren. Maar dat moet ik ook heel bewust plannen in mijn altijd aanwezige gezin! Want al zijn de kinderen naar school, en manlief naar zijn werk, zijn er ook altijd gezellige katten en een super sensitieve hond die altijd even een aaitje komen halen of even komen checken of alles goed met me gaat. ( Vooral Emma heeft er een handje van een grote natte neus in mijn oor te duwen als ik een momentje ‘bankhang’ ).
Die sauna of bioscoop zou ook nog wel eens werken, maar of onze portemonnee daar altijd zo blij mee is betwijfel ik ook. Datzelfde geldt voor een kappersbezoek  😉

Dus moet ik voor mezelf gaan uitzoeken wat ‘lief zijn voor jezelf’ voor mij inhoudt.

Ik ben er nog niet uit. Het zou wel goed voor mijn lichaam zijn als ik nog meer kon afvallen.
Maar ik heb al het idee dat ik niet veel eet. Beweging is echter een heel ander verhaal.
Een stevige wandeling voelt heerlijk, totdat mijn lichaam enkele uren later aangeeft dat ik veel te veel van mezelf gevraagd heb. Heb ik niet enkele jaren geleden mezelf helemaal over de kop gesport? Dat was niet echt lief van mezelf…1365599852N2013_04_10_003
Een boek lezen wil ook nog niet echt lukken.. de letters dansen over het papier en ik kan me niet concentreren. En ik heb nog zoveel juweeltjes liggen.
Datzelfde geldt voor de prachtige brei- en haakboeken die ik gekocht en gekregen heb.
Ik wil zo graag!
Maar dan merk je zomaar weer dat je er nog lang niet bent.
Die paniekaanvallen(tjes) lijken zich wel te verschuiven naar minder belangrijke en kleinere issues, maar toch. Tranen over mijn wangen als ik met haaknaald, garen en een ‘eenvoudig patroontje’  probeer het patroon te lezen. Basissteken! Niets moeilijks aan! Gewoon een kwestie van die tekentjes nou eens onthouden en gewoon doen. Proberen. Als het niet lukt , haal je het uit en begin je opnieuw. No harm done als het niet lukt toch?

Toch wel. De boeken en patronen verstop ik weer boven in een kast, en het garen gaat terug de zak in achter de bank.  Waar is die doorzetter gebleven??

11 thoughts on “Lief zijn voor jezelf..

    • Jolanda says:

      Dat probeer ik al een tijdje..
      Het lukt me niet. Ik blijf me schuldig voelen als ik ga zitten en niets doe. Er is altijd genoeg te doen.
      Ik voel me schuldig dat ik niets bijdraag en dat ik nu al ruim een jaar afhankelijk ben van een uitkering.
      Ik wil zo graag nuttig zijn…het blijft maar spoken in mijn hoofd.. *slik*

  1. Ik sluit aan bij Tini. Vergeet je ondertussen niet hoe ver je al gekomen bent? Zo puur op eigen kracht? Je doet zoveel goed. Mogen sommige dingen dan wat minder gaan?

    Die woorden in je hoofd die je vertellen dat je niet mag nietsen, dat je dit en dat niet mag en dat je dit en dat allemaal juist moet.
    Het zijn die stemmen die je mag bedanken en vertellen dat je nu even niet naar ze luistert. Dat jij als Volwassen Jolanda nu zelf kiest. Dat je nu kiest voor…. dat waar jij blij van wordt binnen jouw mogelijkheden.

    Lief zijn voor jezelf is vooral loskomen van al het moeten in jou. Al die dwingende gedachten en overtuigingen…. bedank ze en vertel ze dat je nu kiest voor iets wat jij nu zelf wil.

    Dat is denk ik in jouw geval….lief zijn voor jezelf.

    Tel per dag je zegeningen. Kijk naar wat je allemaal voor goeds vlak bij je hebt: een blije hond, een gelukkige man, kinderen die creatief zijn en blij, vrienden en vriendinnen die allemaal met plezier jou willen steunen, een goed huis… etc. Waar je aandacht voor hebt, groeit. Ook als het negatief is.

    en nog eens….: WEES TROTS OP WIE JE BENT EN WAT JE ALLEMAAL VOOR ELKAAR HEBT GEKREGEN!

    • Jolanda says:

      Natuurlijk mogen sommige dingen wat minder gaan.. nou ja, eigenlijk niet.
      En ik weet dat die gedachten ‘alleen maar’ gedachten zijn, maar ik kom er echt niet van los. Soms vraag ik me af of het niet beter is om me gewoon maar plat te spuiten ofzo.. als dat de enige manier is om echt stil te worden in mijn hoofd en mijn lichaam rust te geven? De rust die al zichtbaar was in al mijn cellen bij jouw scan, was dus misschien geen rust maar een rem.
      Ik heb nu het gevoel dat ik vast sta. En stilstaan is achteruitgang zeggen ze.

      Trots zijn op wie ik ben en wat ik al voor elkaar gekregen heb ben ik wel , maar nog niet in hoofdletters …*slikt nogmaals*

      Dank je wel!

      • Wi je me een plezier doen? Laat dit antwoord eens lezen aan Marc, of lees het nog eens. Wat valt je op? Hoeveel oordelen over jezelf lees je in dit stuk? Hoeveel overtuigingen?

        Zo op basis van algemeenheden hier en mijn ervaring 2 adviezen:
        1. Wanneer die gedachten zich opdringen, kun je proberen om juist voor iets positiefs aandacht te hebben. Verleg je aandacht, zoek iets positiefs. Mooi zou zijn als je de affirmaties er bij kunt hebben die ik je toen gegeven heb. Die kun je als positief tegenwicht gebruiken. Ik probeer het verslag van de scan met spoed te krijgen.
        2. lees mijn artikel over egotoestanden nog eens: http://www.scancoaching-nh.nl/egotoestand/
        Wanneer je die dwingende gedachten voelt komen, probeer te analyseren in welke egotoestand je je voelt zitten. Ik denk dat je op die momenten in Aangepast Kind zit, maar dat is een hypothese. Bewijs hiervoor vind ik in het gedrag dat je beschrijft.
        Wanneer je dit snapt, probeer dan op momenten dat je de gedachten voelt opkomen te schakelen naar een andere egotoestand. Een goede is de Volwassene; die is oplossingsgericht, hier en nu. Wat zou die voor suggestie hebben voor de gedachte die je hebt? Of wat zou jouw Verzorgende Ouder je willen aanreiken?
        Ook hier geldt: bel me gerust. Dan oefenen we samen met deze manier om naar je gedrag te kijken.

        Je doet het niet tot nu toe (mijn hulp vragen), ik gok uit een vorm van dezelfde gedachten die jou uitnodigen om over je eigen grenzen te gaan. Wees zacht voor die gedachten en meldt ze dat ik het zelf aanbied aan je en dat ik het graag voor je doe.

        De stilstaande cellen in je lijf zeggen niet dat er rust is. De cellen met een waarde van 2 zijn cellen die hun energie niet gebruiken. Dat is een keus van jou.
        In jezelf heb je gekozen om stil te staan. Goede kans overigens dat er nu op dit moment veel overbelasting te zien valt in celgroepen, omdat je volop in een proces bezig bent.

        Succes,
        Pat

        • Jolanda says:

          Wat mij als eerste opvalt aan jouw stukje is dat jij vind dat ik jouw hulp niet gevraagd heb? Voor mijn gevoel heb ik dat juist wel gedaan..en aan Tini ook. In al jullie ‘commentaren’ vind ik weer stukjes waar ik mee verder kan, of die me op een andere manier triggeren. Daar ben ik jullie allebei ook steeds dankbaar voor! 🙂

          Aan de ene kant ben ik blij dat die 2-cellen dus staan voor stilstaan uit keuze. ik zie as we speak van heel dichtbij dat daar blijkbaar veel aan te doen is 😉
          Maar aan de andere kant bevestigd het voor mij wederom dat ik nog steeds verkeerde keuzes maak en daarom niet (goed) gebruik maar van mijn energie? Mag ik dat zo uitleggen dan?
          Want dat ik tot veel meer in staat ben dan ik nu kan, voel ik al heel lang en heb ik eigenlijk altijd geweten.

          Maar ja.. hoe kom ik daar? Dank je wel…wederom. Ik denk dat ik je binnenkort eens bericht voor een gesprek met een kop koffie??

  2. Trudy says:

    Lief zijn voor jezelf is voor mij iets doen waar ik van kan genieten. En of dat gezellig aan tafel zitten te puzzelen met de jongens of 5 minuten wandelen is dat maakt me niet uit. Ik denk dat het voor iedereen verschillend is.
    En sorry dat ik verschrikkelijk in de lach schiet van de natte neus van Emma. Dat heb ik hier precies hetzelfde.

Een reactie is fijn! Daar kan ik wat mee :)