Inzichten

Een dag met een gouden randje. Soms door bijzondere dingen die je ziet, of meemaakt. Of door een speciale gebeurtenis.
Ik kreeg vandaag mooie plaatjes in mijn hoofd. Plaatjes waar ik wel wat mee kan.

Chen en LisaNaar aanleiding van mijn vorige blog werd ik vanmorgen hartelijk ontvangen in de woning van Paulien en Patrick. Een prachtige wijk, en een mooie entree.. Met een echte trap omhoog! Hoe statig kun je wonen!  😀

Welkom geheten door Patrick liep ik achter hem aan en kwam eerst 2 schattige hondjes tegen. En laat ik nou nog de beloninkjes voor Ema in mijn jas hebben! Ik had dus binnen 30 seconden al 2 vriendjes erbij !!

Paulien is een geboren gastvrouw en wilde haar woning er blinkend uit laten zien…wat ook lukte. Normaal ben ik opgevoed dat ik mezelf keurig voorstel, maar nu besloot ik even te wachten tot ze in ieder geval klaar was met haar klusje en haar handen weer droog had. * dus sorry dat ik ‘zomaar’ ging zitten hoor, maar daar had ik over na gedacht *

Ik was terecht gekomen in een fijn huis, en ik voelde me al snel op mijn gemak. Het hielp ook dat Chen en Lisa meteen bij me op schoot kropen…*of zou dat door de snoepjes komen? *
Nog ‘even’ wat chit-chat over pubers, opvoedmethodes, Texel, tandartsassistentes en hondenrassen, waarbij ik gewoon aan het begin van een zin kan vertellen dat ik ook een Yorkie heb gehad, en aan het eind van de zin gewoon niet meer op de naam van dit ras kan komen; en toen aan de gang!

Patrick had na de koffie voor mij een spiegeloefening bedacht.
In het kort komt het erop neer dat je voor een spiegel gaat zitten en dan verteld wat jij ziet.
Ik zag er wel tegenop. Jaren geleden heb ik al eens zo’n oefening gedaan bij Bert Hauwert, en dat was toen zeer confronterend en erg emotioneel. Ik had dan ook vandaag niet teveel * zeg maar gewoon niet* werk  gemaakt van mijn camouflage-hulpmiddelen  😉

Het viel mee. Na wat ademhalings- en ontspanningstechniekjes mocht ik vertellen wat ik zag.
De oefeningen zelf waren voor mij appeltje- eitje. Ik doe ze, sinds ik de MBSR- training volg 2 tot 3 keer per dag.
Maar daarna kwam het moeilijke : vertellen wat je ziet.
Ik zag niet zo veel.. ik voel meer en ik zie plaatjes.spiegel2_0
Zo voelde ik me alsof in ingesnoerd in een achtbaan zat. Een grote draaikolk zat in mijn maag en draaide als een klok in de rondte. Niet snel, maar toch duidelijk voelbaar.  Ik kon wel naar mijn lichaam kijken, maar niet naar mijn hoofd.

Na enige oefening kon ik ook naar mijn hoofd kijken, maar er gebeurde verder niets. Bijzonder.
Want ik kreeg wel de indruk alsof er iets met mij zou moeten gebeuren! Maar ik voelde hoe de ‘veiligheidsgordel’ langzaam minder strak voelde en  hoe de rust in mijn arm zich uitbreidde over de rest van mijn lijf. Ook in mijn hoofd.

Nu mocht ik vertellen wat er goed is aan mij…waar ik trots op ben.
Dat was wel moeilijk, want ik voelde dat ik niets kon ‘bedenken’. En dat was ook de bedoeling niet..ik moest voelen…. Zoals Patrick al terecht opmerkte  “Best moeilijk voor iemand die geen aandacht geeft aan haar lijf en veel te veel in haar hoofd zit!”
En toen zag ik een geitenpen voor me.. zo’n grote ijzeren pin die in de grond gedraaid wordt en waar dan een geit, of een schaap of hond aan vastgezet wordt.
Ik durfde het amper te zeggen…..zou het geïnterpreteerd kunnen worden alsof ik graag een soort middelpunt ben? Alsof alles om mij moet draaien? Want zo voelde het niet!
Na een flinke hap lucht heb ik het toch maar gezegd. En mezelf meteen uitgelegd… *wat een stomme gewoonte is dat toch!!*

Even later zag ik in mijn hoofd hoe parachutisten uit een vliegtuig sprongen en genoten van hun duik. Toen het tijd werd de chutes uit te trekken, focusten zij zich op een grote stip op de grond.
Ik ben die stip. Wat een prachtige metafoor!! Ik herkende het direct.
Ja!! Dit is het …ik ben die stip!
Iedereen heeft plezier en leeft en beleeft! ‘Het gebeurd’ allemaal om mij heen, maar ik ben een soort basis.. een terug-keer-punt ..een punt om op te laden en bij te tanken! Ik kreeg hierbij ook een moederkloek gevoel.
Ik word weer warm als ik dit zo opschrijf 😀

Even later vroeg Patrick aan mij of ik nog meer voelde, of meer zou willen, maar het was goed zo.
Ik zag opeens wel iets anders grappigs.
Ik zag in mijn hoofd hoe iemand een grote 2-liter fles cola oppakte en met een enorme vaart probeerde een longdrink glas vol te schenken. Natuurlijk ging de helft er overheen en door het koolzuur bruiste en kolkte de cola over de tafel. Het glas bleek niet gevuld te zijn toen de boel tot rust kwam.
Op datzelfde moment zag ik hoe een mooie fles rode wijn  gekanteld werd en een prachtig bol glas heel langzaam gevuld werd met de wijn. Heel rustig en bedaard…er ging geen druppel verloren en ik hoorde in mijn hoofd hoe er gezegd werd : “ kijk…als je rustig aan doet kun je meer van de mooie dingen genieten!!” ..het_gieten_van_rode_wijn_in_het_glas_van_de_wijn_poster-r0d642bb5f54e4e28b5b8475551e75867_wvc_400

Mooi he? Ik word er nog blij van!!!
Ik ga deze oefening zeker herhalen, omdat ik nog niet weet wat ik hiermee voor de toekomst kan.
Ik weet wel dat ik ervan houdt om mensen met elkaar in contact te brengen. Ik voelde me ook enorm aangetrokken tot het idee van een soort clubhuis voor Zelfstandig Ondernemers…waar zij elkaar kunnen ontmoeten en van elkaar kunnen leren. Ik zag mezelf al als een soort beheerster van zo’n faciliteit.

Misschien moet ik maar een soort ontmoetingsplek creëren?

14 thoughts on “Inzichten

  1. Het gedoe in je hoofd ken ik,als het te vol word wil ik ……Dan moet ik op mijn ademhaling letten.Een spiegel heb ik nooit geprobeerd lijkt me heel confronterend,Knap van jou dat je het doet,soms moet je gewoon loslaten wat erg moeilijk is.Je hebt nog een lange weg tegaan,maar het is leefbaar.Als je vind dat ik niet meer moet reageren,laat dan even weten.

  2. Paulien says:

    Mooi beschreven Jolanda. Ik dacht nog even bij jouw binnenkomst: ‘die schrikt vast van deze vrouw met haar ongekamde haren en knalroze ochtendjas.’ 😉 Leuk om je ook eens in het echie ontmoet te hebben.

  3. Dyana says:

    Mooi Jolan. Klopt ook helemaal met het gevoel/de energie die je uitstraalt! Ben trots op je ;-). En die ontmoetingsplaats vind ik een heel goed idee.

  4. Esther van den Bergh says:

    Mooi beschreven, deze ervaring. Lijkt mij heel leerzaam om zo iets te doen, die spiegeloefening. En zeer zeker met enige regelmaat, zoals jij dus doet, dan zul je er nog heel veel meer van kunnen leren. In vergelijking met de allereerste keer dat jij het deed, is er bij jou ook duidelijk vooruitgang te zien en voelen, nietwaar?
    En die vooruitgang is met de begeleiding van iemand zoals Patrick denk ik helemààl goed te bemerken, want als ik zijn opmerkingen zo lees, dan geeft hij jou precies de goede handreiking(en) om grip te krijgen op je onderbewuste en/of bewuste ‘ik’. Of om die zelf beter te begrijpen, te herkennen, in te zien.

    Toch zie ik ook hier weer heel duidelijk de aanwijzing dat je moet leren doseren, weergegeven in het kalme inschenken van de goed smakende wijn waarbij niets verloren gaat en waarvan je daarna dus echt kan gaan genieten. En dit natuurlijk in tegenstelling tot de overmatig bruisende, overlopende cola waarvan dan uiteindelijk niet eens iets in het glas zit…… Een betere metafoor met betrekking tot het verspillen van je energie (teveel en te snel iets doen of willen) en het resultaat (niets krijgen en/of overhouden, dus: geen!) zul je moeten toegeven, is niet snel te maken!

    Als je dat doseren van jouw energie (lichamelijk/geestelijk/emotioneel) nu in de vingers krijgt op die verschillende vlakken, dan lukt het jou in de toekomst ook zeker wel om het plan, zoals de genoemde ontmoetingsplaats, werkelijk te realiseren. Dat je het kàn, dat jij dat ìn je hebt, is voor veel anderen met mij ècht geen vraag! Maar het juiste moment kiezen bij al het andere dat jij toch ook nog dagelijks moet opbrengen, het tevens kunnen volhouden, alle andere mogelijke problemen die je tegen zou kunnen komen òòk aankunnen en ga zo maar door….. Dàt moment goed weten te kiezen betekent dat je alvast reserves hebt opgebouwd, in alles of i.i.g. bij heel veel in je leven goed weet te doseren, etc. je begrijpt beslist wat ik bedoel. Ik wil je niet ontmoedigen, maar probeer te zeggen dat alles wel zijn eigen tijd heeft! Maar jij, jìj kàn het wel! . 🙂

    En wat leer jij ontzettend véél, èlke dag opnieuw! Respect voor jou, Jolanda, je bent een kanjer en een voorbeeld voor mij! Liefs, Esther

    • Jolanda says:

      Dank je wel voor dit mooie compliment Esther!
      Natuurlijk weet ik dat ik er nog lang niet ben.. maar elke dag mogen leren is voor mij een feestje! Binnen alle grenzen geniet ik hier enorm van…. en ik ben hopelijk nog lang niet uitgeleerd 😀

    • @Esther: heel mooi verwoord! Dank je wel voor die complimenten.

      De beeldspraak rondom wijn versus cola is sterk omdat die uit het lijf van Jolanda komt. Ik gun haar dat ze dat vaak in gedachten houdt!

      Hoe kalmer de wijn geschonken wordt, des te beter smaakt die ….. Geldt volop voor Jolanda!

  5. Ik ben “spontaan ” op jou site gekomen,en vroeg me af of je het eigenlijk wel leuk vind om een ouder en (vreemd) iemand er bij te hebben.Je stelt je heel kwetsbaar op,je diepe gedachten aan een ieder te laten lezen vind ik heel knap.Vandaar mijn vraag.

    • Jolanda says:

      Nee hoor, Daar zit ik helemaal niet (meer) mee. Ik weet dat ik een heleboel mee-lezers heb die helemaal niets zeggen.
      Maar ik heb veel liever mee-lezers dan mee-eters 😉 *sorry, flauw grapje*

Een reactie is fijn! Daar kan ik wat mee :)