HVP

Vandaag een lange dag gehad. Alweer. Afgelopen weekend al de perikelen rondom onze kat BonJovi..die gisteren weer terug moest voor een herhaling van zijn ingreep. Hij blijkt een ‘plaskater’ te zijn.
Volgens mij een foute benaming want volgens mij is juist het probleem dat hij niet plaste! Maar dat terzijde.

Vanmorgen vroeg vertrokken voor mijn gesprek met mijn GGZ dame. Dit allemaal in het kader van het revalidatietraject dat ik doorloop. Dat liep nogal uit, dus heb ik besloten om even Siebe de hond te laten uitlaten en maar meteen richting Den Dolder te rijden.

Om 13 uur zou de laatste ( ??) HVP van Emiel besproken worden. Een Hulp Verlenings Plan dus… een overzicht van wat er tot nu toe allemaal al bereikt is en een inventarisatie van dingen waar nog aan gewerkt moet worden.
Er geschiedde direct al een klein wonder. Iedereen was er! Zelfs de Maatschappelijk Werker!
Voogd was wel ietsjes verlaat, maar dat mag geen naam hebben. Ze heeft misschien 3 zinnen gemist.

Verder had ex ook ‘gezellig’ zijn vrouw EN zijn moeder meegenomen. Dus zonder dat ze aangemeld bleek te zijn, neemt hij oma van 83 mee tijdens een gesprek over haar kleinzoon. “Ja.. ik dacht, dat is gezellig voor haar!!” ( .. Alsof het leuke gesprekken zijn!!! )“nou…we hebben het anders heel gezellig in de auto met z’n drietjes hoor!” … Ik heb maar eens diep gezucht en er verder geen aandacht aan geschonken.  Toen even later de bijeenkomst begon, heeft de voogd gelukkig wel duidelijk aangegeven dat dit NIET de bedoeling is. Hoera!!

Zoonlief doet het goed op school. Hij doet het ook super bij buitenactiviteiten ( kamp in de sneeuw op het terrein van Almata , weekje Ardennen en in de herfstvakantie weekje Frankrijk)
Hij neemt het voortouw .. stimuleert en motiveert zijn groepsgenoten en is dan een echte teamplayer. Helaas laat hij dat nog niet op de groep zien en gaat hij weer de confrontatie met de groepsleiding aan.
Werd het vorig jaar nog gezien als recalcitrant probleemgedrag waar hij tegen behandeld moet worden; nu heet dat opeens ‘ gezond pubergedrag’ en is hij assertief. Tja……. Het is maar net hoe je dat wilt zien natuurlijk, hè?  

Half januari verloopt Emiel zijn ‘Gesloten Verklaring’ en is hij officieel uitbehandeld. Hij zou door Almata op straat gezet kunnen worden. Hoog tijd dus om een vervolgplek voor hem te zoeken. Maar ondanks de dikke inspanningen van de voogd, lukt dat niet. Emiel heeft zijn dossier niet mee…zeg maar. Het zoeken zou makkelijker worden, als de voogd een soort garantiebewijs heeft.
Een ”het lukt niet, stuur hem maar terug” – garantie.  Dan zou Parlan eventueel bereidt zijn een plekje voor hem te zoeken … Maar daar heeft ze dus weer een uitspraak van de kinderrechter voor nodig, die de Gesloten Plaatsing dus moet verlengen.

Dit klinkt heel tegenstrijdig en ik had er dan ook enige moeite mee. Het hielp ook niet dat ik gisteren zo’n zware dag heb gehad. Ik moest echt moeite doen mijn kop erbij te houden. Maar dat is dus de planning. Voogd gaat als de sodemieter een nieuwe aanvraag Gesloten Plaatsing aanvragen voor Almata..als stok achter de deur om Emiel zijn best te laten doen er juist uit te blijven, maar voor andere instanties een ‘lokkertje’ om als het echt niet gaat,  terug te kunnen vallen op de kennis en know-how van Almata.
Emiel’s verlof wordt verder niet uitgebreid naar zijn vader. Hij is daar nu 3 keer geweest, en 3 keer is Emiel ’s middags weg gevlucht naar mijn vriendin. En vader vond dat het prima gaat bij hem thuis! Ja duh…
Dus op zijn vraag of Emiel vaker mag komen kwam dus een dikke vette NEE.  Want voogd moest via mij horen dat Emiel helemaal niet de hele dag bij zijn vader is! En laat het doel van verlof hebben nou juist zijn dat hij de band met zijn vader moet versterken. Emiel mag dus niet meer weg…vader moet leuke dingen met hem gaan doen.

Wel mag hij beginnen in het fase huis!! Eindelijk !! Dit betekend dat hij veel meer vrijheid gaat krijgen. Zelf zijn planning moet maken en minder controle heeft. Hier keek hij echt naar uit dus dit is een enorme opsteker. En….. * tromgeroffel*  Als klap op de vuurpijl wordt ook zijn verlof uitgebreid. Maar…. Niet bij zijn ouders ( bij mij lukt me nog niet en bij vader mag niet) , maar op stage! Hij mag een dag extra werken! En daar wordt hij zo blij van!!!  

8 thoughts on “HVP

  1. Rebecca says:

    He, te gek zeg! Wat een goed nieuws voor Emiel dat hij meer mag werken in het fase huis mag gaan beginnen.
    Jammer dat het bij zijn vader helemaal niet goed gaat, wel fijn dat ze er zo op in springen lijkt mij.
    Hmmm.. ik heb het idee dat dit best wel een soort van positief gesprek is geweest 😉

  2. Esther van den Bergh says:

    Zo! Wat een goed nieuws!
    Ondanks dat het via zo’n rare constructie moet, is het allemaal wel erg positief. Ik zou mij helemaal niet druk maken over dat niet vaker naar zijn vader gaan, pas als zijn vader de moeite neemt om ook écht dingen met hem te gaan doen, is er misschien ruimte voor méér. Maar het feit dat hij zijn nieuwe vrouw en zijn moeder meeneemt is voor mij een teken dat hij helemaal niet doorheeft waar het om gaat: zijn zoon. En niet zijn vrouw/moeder of hijzelf, die zich ‘goed willen voelen en/of gezellig willen hebben’. Ze hadden ook buiten kunnen wachten, dan hadden ze wél dat gezellige ritje gehad, maar was de onverdeelde aandacht van hem voor zijn zoon geweest. Je snapt mij wel (en ja, ook ik had vader-issues, vandaar!)
    Fijn dat hij er wel op werd gewezen door de voogd. En dat iedereen er een keer was.
    Ga zo door zou ik zeggen, en hopelijk lukt het met het vinden van een plek op deze manier. Succes! Esther

    • Jolanda says:

      Hij mag nog wel komen hoor…een uurtje of 2..misschien. Maar niet zoals de vorige keer. En Colin is natuurlijk hier ook van harte welkom he 🙂

    • Jolanda says:

      Ja… sowieso!!! Het liefst nog een behandelgroep zodat hij de geleerde ‘technieken’ kan blijven oefenen. In ieder geval een woongroep. Pleeggezin is geen optie meer.

Een reactie is fijn! Daar kan ik wat mee :)

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.