Ik hoef niet meer…

Nee echt. Genoeg. Klaar. Opperdepop!

De  woorden die mijn jongste aan tafel het liefst uitspreekt. Het was nooit een grote eter, en ik verwacht pas dat hij rond zijn puberteit hele borden leeg zal lepelen.
Wij dwingen niet (meer). Het heeft totaal geen nut, het verpest de sfeer en ach….. zolang ze groeien..


Gelukkig houdt zoonlief óók van opscheppen. 36 keer … 😉 

2 thoughts on “Ik hoef niet meer…

  1. Rebecca says:

    Hahahaha! Hier zei jef wel eens, toen we gingen eten: je mag opscheppen!
    En toen ik zei, met mijn armen wijd: ik heb zo een grote vis gevangen!
    Duurde even voor het kwartje viel 😉

Een reactie is fijn! Daar kan ik wat mee :)