Afscheid

En dan zomaar, is Blonde Bink aan het einde van zijn lagere school periode gekomen. 11 jaar oud, en helemaal in zijn “Bambi-fase”.
Dat groeit en eet en groeit maar door…die fase 😉
Broeken die je 3 maanden geleden op de groei kocht, blijken opeens net boven de enkels op te houden…die fase!
En dan die eetlust!!! Tijdens het avondeten heeft Blonde Bink als eerste zijn bord leeg.
En terwijl de rest zich nog halverwege de porties aardappels en groenten blaast, vraagt hij al om een tweede portie!
Toetjes dienen ter opvulling, en een uur later hangt zijn hand alweer boven de fruitschaal… je kent die fase wel 😀

Al weken is hij niet te genieten. Tussen laken en servet… wal en schip. Dat gaat dus ook voor jongens op! Aan de ene kant wil hij zelfstandig een dag naar Walibi, en vervolgens wil hij nog een lekkere dikke knuffel en het liefst kruipt hij op schoot.
De laatste foto’s bewijzen het… mijn zoontje wordt groot!
Heel stoer wil hij naar de Copernicus..zijn keuze viel op de sportklas. Wij waren ‘enigszins verbaasd’ door zijn keuze. Ja, hij danst graag….maar is ook liever lui dan moe!! ( of zou dat voor alle pubers gelden?)
Het was nog lang niet vanzelfsprekend dat hij ook aangenomen zou worden. In mei moest hij een middagje komen bewijzen dat hij echt zo sportief was als hij beweerde. Hij is met vlag en wimpel doorgegaan .

Met zo’n beoordeling voorzien wij geen problemen… ik hoop dat hij genoeg doorzettingsvermogen heeft om evengoed zichzelf in te zetten voor al dat huiswerk wat eraan komt.
Wat om heel eerlijk te zijn…. Hij heeft niet dezelfde arbeidsethos als zijn zuster 😉

Maar hij komt er wel… daar ben ik van overtuigd! Hij heeft mij al vaker verbaasd doen staan.
Het begon al met zijn geboorte. Na een redelijk probleemloze zwangerschap had hij na 43 weken nog niet veel zin om kennis te maken met de buitenwereld. Besloten werd dan ook om Moeder Natuur een handje te helpen. Na een zeer hectische en pijnlijke bevalling werd mijn kind levenloos geboren.
Nooit zal ik de blik op mijn moeders gezicht vergeten, die bij de bevalling aanwezig was. Maar hij kwam terug… hulde aan de aanwezige doctoren. Diezelfde dag mochten wij nog naar huis.. het bleek een beetje druk in het WFG, en ik was tenslotte een ervaren moeder 😉

Hij heeft er niks aan overgehouden, en mijn lekkere 8 ponder deed het super! Wilde wel ingebakerd worden, en hij houdt nog steeds van klemliggen 😉 * ik heb al een aardige verzameling ‘standje hopeloosfoto’s van mijn Blonde Bink*
Mijn slimmerikje kachelde onopvallend door zijn lagere school periode, maar had veel behoefte aan bevestiging. Logisch, met zo’n stevige zus, en aandacht-vretende broer boven je!!

Lieve Siebe, je bent een jongen die weinig aandacht vraagt, en daarom nog wel eens ondergesneeuwd raakte hier in huis. Nu je in de puberteit komt, begin je flink van je af te bijten, en daar moet ik wel eens aan wennen. Maar dat is mijn punt.. niet het jouwe.
Lieve schat, Ik was zo trots op je gisteravond… en niet alleen ik. Ook Marc en de oma’s. Helaas schitterde je vader weer door afwezigheid…maar daar ben je al aan gewend.  Je hebt ook je schoolgenoten en de leerkrachten verbaasd doen staan. Jij gaat het super doen op de grote school. Maar geniet vanavond nog even van je afscheidsfeest …. Je hebt het verdiend!!

Liefs Mama

One thought on “Afscheid

Een reactie is fijn! Daar kan ik wat mee :)