Modekoning

“Mama, mag ik vandaag jouw kleren uitzoeken?” 
De woorden komen uit de mond van mijn jongste , zo hoor ik van onder mijn handdoek vandaan.  Na een heerlijke douche  loop ik nog na-wrijvend de slaapkamer in. Niet alleen Boy bemoeid zich tegenwoordig met mijn kledingkeuze, ook Sydney schuilt een kleine Mart Visser.

 

 

“Nou”, bouw ik enige veiligheid in, “ Je mag aanwijzen, maar ik bepaal zelf of ik het aantrek.” In  gedachten schieten de meest kleurrijke, maar ook koude combinaties aan mijn geestesoog voorbij.
Mijn jongste verschijnt namelijk regelmatig beneden in een hemdje, terwijl het buiten 3 graden is.
Maar ook andersom komt regelmatig voor.
Heeft ‘ie hartje zomer opeens 3 longsleeves over elkaar heen aan, met daaronder zijn lange thermo-onderbroek.

 

“Is goed Mam!  Dan ga ik nu even kijken. “
En met een serieus bekkie laat hij zich van de stoel glijden en schuift mijn gedeelte van de kast open.
“Zo……. Eens éééven  kijken…”  en ik moet echt moeite doen mijn lachen in te houden. Enigszins ongerust zie ik hoe hij inderdaad bij het zomer-kleding gedeelte begint de hangertjes te verschuiven.

 

“Nou schat, dat is wat koud, kijk maar even aan de andere kant,” probeer ik hem bij te sturen.  Gehoorzaam schuift hij de blouses weer terug en zet een grote stap naar rechts waarbij hij precies voor de winterkleding komt te staan.  Het ondergoed mag ik gelukkig zelf uitzoeken en terwijl ik weer in mijn gebruikelijke gevecht ben met mijn beha, gaan zijn kleine handjes langs mijn truien en tunieken.  “Deze! “ klinkt het terwijl hij alleen een giletje tevoorschijn tovert. Sexy.

 
“En wat mag eronder? Want daar hoort wel wat bij hè.”  En tot mijn grote schrik zie ik zijn ogen langs mijn stapeltje T-shirt glijden. Daar ligt onder andere een knal oranje, en een Doe Maar – groen shirt. Ik ken de voorliefde van mijn zoon voor felle kleurtjes en zachtjes breekt het zweet me uit. 
Blijkbaar hou ik ook mijn adem in, want mijn nazaat  kijkt dan naar mij, onderzoekt mijn gezicht en zegt dan…..” Nee, doe die witte maar Mam, dat is ook mooi!”
En voordat hij van gedachte kan veranderen gris ik het witte shirt van het stapeltje. Ik prijs hem voor zijn keuze en haal al bijna opgelucht adem.

“En dan deze nog erbij Mam, dat is cool!!!”
Cool is het zeker, en ik moet nog even alle zeilen bijzetten om hem ervan te overtuigen dat ik toch echt liever een spijkerbroek aanheb, dan een veel tekort minirokje…..

6 thoughts on “Modekoning

  1. Rebecca says:

    Dat je een minirokje in de kast hebt! Woohooo! 😉
    Maar zeker dapper.. ik heb het Amy 1x laten doen. Nu heb ik weinig spannends in de kast, dus dat scheelt 😉

Een reactie is fijn! Daar kan ik wat mee :)