Brief aan de voogd (ff stoom afblazen)

Goedemiddag S.,

Ik stuur je deze mail ter kennisgeving, en ter opluchting van wat bij mij mijn emmertje weer doet vollopen.
Lange zin, maar het komt er in het kort op neer dat ik bemerk dat **** ** ****, mijn ex-partner en vader van Femke, Emiel en Siebe alweer niet constructief bezig is.

De ‘verdeling’ van de kinderen over de vakanties is altijd al een probleem geweest.
8 jaar geleden had hij geen tijd omdat hij toen werkte, maar tegenwoordig heeft hij dat nog steeds niet omdat hij zijn taken als prediker belangrijker vindt. Om even concreet te maken: Via de rechtbank is vastgelegd dat de vakantie’s evenredig verdeeld zouden worden. In de praktijk bleek dit nog een hele opgave te zijn, waarbij ik het meermaals ‘maar zo gelaten heb’ om de kinderen niet het gevoel te geven dat ze niet gewenst waren. En ik was tenslotte toch thuis…

De laatste jaren komt daarbij dat vooral Femke duidelijk heeft aangegeven dat ze liever niet naar haar vader toegaat. Dit is bekend bij LJ&R. Ook krijg ik de laatste maanden dat signaal van Emiel. Niet zozeer dat hij liever niet naar *** toegaat, wel dat hij liever bij mij is. ( Natuurlijk doet dit een moederhart goed om te horen, maar het geeft mij wel te denken! ).
Dit verteld Emiel mij zelf, maar ik heb dit ook eerder begrepen van de familie B. ( vorig pleeggezin) en van de leiding van de Hobbits. Het is zelfs zo dat zijn vorige mentrix Roos ( van de woongroep) mij duidelijk maakte dat Emiel het liefst de hele herfstvakantie bij mij was.
Omdat ik sinds 24 augustus zelf een baan heb gevonden voor 24 uur, verdeeld over 5 werkdagen per week, werd dat een beetje moeilijk.
Ook Siebe geeft op zaterdagochtend steeds meer weerstand als hij naar zijn vader zou moeten..

Zoals gezegd is het al jaren zo dat de kinderen in de vakanties meer bij mij zijn dan bij ***. De vorige voorjaarsvakantie waren ze niet bij ***, omdat hij moest ‘bijkomen’ van zijn huwelijk en de huwelijksreis.
Tijdens de zomervakantie is Femke helemaal niet naar haar vader geweest, Siebe alleen de weekenden dat hij ook “moest” ( zijn zijn eigen woorden) en Emiel is de eerste 3 weken op kamp geweest, toen 3 dagen bij zijn vader en de rest van de week bij mij.
Omdat hij per 3 augustus naar de Hobbits zou verhuizen is hij week 5 bij het pleeggezin geweest, ( in de tussentijd was Emiel ook 3 dagen extra bij mij omdat Siebe jarig was )
en de laatste week van de vakantie mocht hij wennen in Heiloo.
*** heeft op geen enkele manier aangegeven dat hij de kinderen meer zou willen zien, of gebeld oid terwijl hij de kinderen wel beloofd had een weekendje op vakantie naar Drenthe ( camping opa en oma) te gaan. Femke heeft na die eerst mededeling al gezegd: “Oh…dat gaat toch niet door… wedden?? Dat zegt hij alleen maar om ons te lokken.”

In de herfstvakantie was de afspraak dat Emiel evenredig bij mij en bij zijn vader zou zijn. Helaas… *** bleek te ‘ziek’ om voor zijn zoon te zorgen, en Emiel is dan ook alleen het eerste weekend bij hem geweest. Emiel was laaiend toen bleek dat zijn vader wel zijn werkzaamheden voor de Koninkrijkszaal en het predikingswerk kon uitvoeren.. Ik kon het hem niet uitleggen.
Ik heb er *** naar gevraagd en hij durfde te beweren dat hij de Mexicaanse griep had en dat de dokter gezegd had dat hij maar een beetje rustig aan moest doen.

Ook valt het mij ( en de leerkrachten) op dat sinds Emiel niet meer op de basisschool zit, *** totaal niet geïnteresseerd lijkt over de vorderingen van Siebe, of van Femke op het Clusiuscollege.
Ik heb erop toegezien dat hij alle keren dat er een ouderavond, 10- minutengesprek of wat voor nieuwe termen ze daarvoor bedenken, georganiseerd werd, hij daarvoor een uitnodiging kreeg. Hij heeft er geen enkele keer gebruik van gemaakt.
Nu moet ik zeggen dat gezien de schoolresultaten van de kinderen daar ook eigenlijk geen aanleiding voor was, maar gezien het vervolg van Femke’s schoolloopbaan ( om maar even een dwarsstraat te noemen) wel een wenselijk signaal naar de kinderen!!!

In oktober werd ik gebeld door Roos van de Hobbits. Zij wilde graag de Kerstvakantie vastleggen.
Omdat ik geen vrij kan krijgen, heb ik voorgesteld dat Emiel donderdag 24 dec in de middag naar mij toekomt, en maandag 28 dec ( of zondagavond..wat makkelijker is) naar zijn vader gaat. Ik moet ook Oudjaarsdag werken, dus heb ik gevraagd of hij dan rond een uurtje of 2 naar mij toekomt, en dat hij dan zondagavond, gewoon volgens omgang weer naar Heiloo zal vertrekken.
Komt in de praktijk neer dat Emiel dan 8 dagen bij mij is, en van maandag 28 dec t/m 31 dec ( 3.5 dag dus) bij zijn vader.
Omdat dan de 1ste week van de vakantie nog niet geregeld was, had ik voorgesteld of Emiel dan ook naar zijn vader kon gaan. Ik kan tenslotte geen vrij krijgen. Hobbits waren het daarmee eens.

Ik heb geprobeerd dit telefonisch vast te leggen met ***. Iets wat eigenlijk ijdele hoop is, de ervaring heeft geleerd dat hij helaas niet erg handig is met het invullen van agenda’s.
Gelukkig is hij zich hier ook van bewust, vandaar dat Emiel afgelopen weekend met een papiertje op de stoep stond waarop volgens *** de gemaakte afspraken stonden. Inderdaad stonden hier de data op, maar mij viel op dat hij niet ingevuld had waar Emiel de eerste week van de Kerstvakantie gaat doorbrengen. Hierop heb ik met pen dit veranderd, alsook wat kleine data-foutjes.
Op zaterdagavond 14 nov (!!), 21.45 uur, belde hij mij op met de mededeling dat hij de Hobbits zou vragen of Emiel de eerste week op de groep mag blijven. Hij is namelijk van mening dat hij het niet aankan als Emiel zo veel bij hem is.
Ik plofte.
Sorry.

Ik vind het bijzonder knap dat je 6 weken van te voren al weet dat je het niet aankan je eigen kind bij je te hebben.
Ik vind het ook moeilijk, maar ik heb ze alle 5, al de feestdagen. Maar ik bereid mij daar nu al op voor.
Maar ik vind het vooral rot voor Emiel. Want als zijn vader aangeeft dat hij niet mag komen, en ik moet werken ( en ik kan geen 2 weken vrij nemen, door de ‘ziekte’ van *** tijdens de herfsvakantie heb ik al met collega’s geruild zodat ik toen thuis kon zijn) dan zit de kans er dik in dat hij ”alleen” op de groep moet blijven. En dat doet mij heel erg zeer.

Natuurlijk kun je niemand dwingen, en ik zit er ook niet op te wachten dat de kinderen weer huilend binnenkomen omdat papa weer ontploft
Ik vind dat hij zich aan zijn taken onttrekt, maar op hetzelfde moment gaat mijn gevoel in spagaat, omdat ik weet dat alle 3 de kinderen liever bij mij zijn dan bij hem. Ook wil ik de kinderen absoluut niet dwingen naar hem toe te gaan, omdat ik weet dat de toch al broze relatie tussen hem en de jongelui dan helemaal onder druk komt te staan.

Ik weet dat je hier verder niets aan kunt veranderen, maar ik moet dit bij je neerleggen. Het ondermijnt weer het toch al zuinige contact.. Ik vind het heel moeilijk om niets aan de kinderen te laten merken, en ik bemerk bij mezelf steeds meer moeite om de acties en daden van *** ( of het gebrek daaraan) tegenover de kinderen te verklaren.
Nogmaals… omdat Emiel onverwacht in de herfstvakantie meer bij mij verbleef, heb ik al dagen moeten ruilen met mijn collega’s. Dit houdt in dat ik eigenlijk in de min sta, en dus de Kerstvakantie op kantoor moet zijn.

Dank je wel voor je tijd en de moeite deze mail te lezen.

Met vriendelijke groet,

Een reactie is fijn! Daar kan ik wat mee :)