Hmmm

Jammer dat je ‘goed gevoel’ soms niet zo lang kan vasthouden.
Tja… mijn voorgevoel was juist. En mijn weegschaal had ook gelijk. Er is maar een pond af.. in een maand tijd.
En dan begint het excuus-bedenken.
Stress gehad van het Groningen-verhaal, een paar verjaardagen gevierd ( de taartjes deed ik wel mee, het vreetfestijn daarna ging aan mij voorbij. Zet die komkommer en worteltjes maar bij mij neer  )
En ondanks de complimenten  dat ik er goed uitzie, zijn de meetbare resultaten er dus niet naar. Ik zit er dan ook heftig over te denken die lachspiegel stuk te meppen ofzo.
Ook de diëtiste was “niet ontevreden” ( zeg dan gewoon dat het jou ook tegenvalt!!)
1 pond en een halve centimeter van mijn buik. Ik voelde heus wel dat je de centimeter wat strakker aantrok om toch maar een beetje positief resultaat te bereiken hoor!!
En het verhaal dat ik eerst spierweefsel kweek voordat ik vetweefsel verbrand klinkt leuk, maar daar voel ik me niet beter bij als ik op de fiets zit en mijn buik op mijn bovenbenen voel deinen

Wie gaat er mee sporten vanavond? Ik kan wel wat steun gebruiken 

Een reactie is fijn! Daar kan ik wat mee :)