Mijn moment van de waarheid

Vanmorgen had ik de eerste controle bij de diëtiste! Ik ben nu 2 weken bezig met het 1000 calorieën dieet, en 3 keer per week aan het sporten
Ik kan mijn ringen weer afdoen, en bij 1 spijkerbroek moet ik eigenlijk een riem om!! Volgens mijn dochter ( eigenbelang…schoolfeest…zakgeld) krijg ik ook een strakkere kont.

Beetje jammer dat er dan volgens de weegschaal maar 1 pondje af is.  En volgens de centimeter ook maar 1 cm van mijn buik
Mijn eigen weegschaal heb ik weg gezet omdat je daar alleen maar gefrustreerd van raakt.

Ik voel me wel goed…ik heb alleen een dip als ik van mijn werk kom. Het is daar 23 graden in huis, en als ik daarna in de bus naar huis zit, voel ik me echt beroerd. Ik heb nu afgesproken dat ik dan wel een cracker eet…om te voorkomen dat ik thuis door suikertekort de kast induik.

Vanmorgen toen ik wakker werd, schoten er een aantal vragen en antwoorden door mijn hoofd ( Jaja..sommige mensen hebben meteen die grijze massa aan de gang  )
“Zorgt een dieet ervoor dat ik lekkerder in mijn vel kom?”
NEE…er zal eerst heel iets anders moeten gebeuren. Ik zal eerst vrede moeten hebben met mezelf, mezelf aanvaarden zoals ik ben.
“Zullen anderen jou zien, als je niet eens jezelf kunt aankijken?” (behalve dan om make-up op te smeren…maar ik bedoel echt voor de spiegel staan en zeggen dat je van jezelf houd!! )
NEE…er zal eerst heel iets anders moeten gebeuren. Ik zal eerst vrede moeten hebben met mezelf, mezelf aanvaarden zoals ik ben.
Toch behoorlijk sneu als je niet in de spiegel naar jezelf kunt kijken.
Conclusie: alleen een dieet gaat niet helpen. Ik ben nu allerlei oefeningen aan het zoeken om mijn zelfvertrouwen, en vooral mijn zelfbeeld te vergroten.
Ik weet wel dat ik een sterke vrouw ben…niet iedereen voedt al 3 jaar 24 uur per dag, 7 dagen per week, in haar eentje 4 kinderen op en heeft daar een parttime baan bij. En natuurlijk ook zorgen om mijn 5de kind, maar die zijn niet dagelijks..dat sta ik niet meer toe

Maar zelf zit ik nog steeds in de fase: “Later als ik groot ben…ik weet niet of ik überhaupt een huishouden draaiende kan houden…mijn eigen geldzaken regelen, verzekeringen afsluiten en zo , het idee dat ik elke dag voor het eten moet zorgen, gaf mij vroeger slapeloze nachten!
En kijk nu…ik doe het al een ruime 27 jaar!! *Edit…17 jaar…rekenfoutje  * De tijd heeft aangetoond dat ik het wel kan….en nog zie ik het niet…bijzonder toch?

Ik heb dan ook besloten om mijn grote spiegel, die om de een of andere vage reden omgedraaid en verstopt op mijn slaapkamer staat, in ere te herstellen. En met grote spiegel, bedoel ik grote spiegel…zelfs met mijn lijf kan ik mezelf 2 keer zien
Ik blijf mijn dieet volhouden ( zo moeilijk is het eigenlijk niet) en ook het sporten ga ik nog fanatieker aanpakken. Af en toe een zonnebankje pakken en dan komt het met mijn humeur ook wel goed. Ik ben er nog niet helemaal over uit of deze nieuwe anticonceptiepil het voor mij is… ik heb beduidend meer hoofdpijn, maar dat kan ook door het afvallen komen begreep ik van de diëtiste. Volgens haar zou het ook verklaren waarom ik ‘maar’ een pond afgevallen ben…ik ben tenslotte weer met de pil begonnen 

Een reactie is fijn! Daar kan ik wat mee :)