En ja hoor…het begint weer!

Helaas.. het gaat niet goed met Emiel. Ik heb vandaag een niet zo leuk gesprek zeg maar gerust kutgesprek gehad met de voogd van Emiel.
Ik had zelf vorige week al mailcontact met pleegvader: het ging thuis en op school helemaal niet goed. Emiel heeft nu zijn laatste officiële waarschuwing aan zijn broek. Nog eentje en hij wordt van school geschorst

Ik had al zo’n gevoel de laatste tijd. Dat lieve ondeugende sprankeltje in zijn ogen is weer weg. Hij voelt zich niet goed, hij voelt zich alleen. En logisch ook.

De school heeft aangegeven dat ze hem graag psychologisch onderzocht willen hebben. Want hij schijnt met zichzelf overhoop te liggen, en vooral met de geloofsovertuiging van vader ( Godver waar heb ik dat meer gehoord??? Volgens mij 4 jaar geleden toen de Raad voor de Kinderbescherming onderzoek deed naar de kinderen???)
Maar goed, het schijnt dat Emiel gezegd heeft dat hij geen zin meer heeft in school, omdat volgens papa toch de Apocalyps nadert  ( PARDON???? Dat wóórd alleen al…’t joch is 11 !! ) tja…en waarom zou je dan je best nog doen??

Ik kan het me nog voorstellen ook dat hij zo denkt. Voogd kwam haar verhaal doen, want zij wil dat onderzoek wel, maar heeft wel onze toestemming nodig. Nu ze mijn zegen heeft, kan paps nee zeggen tot hij een ons weegt, maar dan overruled ze hem. Ik heb wel aangegeven dat mijn sterke voorkeur uitgaat naar een onderzoek door het Triversum ( Psychiatrisch kinderziekenhuis in Alkmaar) omdat hij daar natuurlijk al eerder tegen het licht is gehouden. Ze kennen hem daar. Maar ja…daar zal wel weer een wachtlijst zijn van hier tot Maastricht

Voogd vertelde ook dat een perspectief biedend gezin niet in Friesland gevonden gaat worden. Pleegzorg Friesland wil niet eens zoeken!! Hier in Noord-Holland is geen gezin te vinden, daarom had ik voorgesteld om ook in Friesland en Flevoland te zoeken. Friesland heeft gewoon gezegd dat ze niet van plan waren kinderen van buiten de regio op te vangen. Of het moest een netwerkplaatsing zijn, ..dan wilden ze wel bemiddelen. ( een netwerkplaatsing is bijvoorbeeld als ik familie of vrienden in Friesland zou hebben, waar hij dan in huis geplaatst zou worden). Weer een boek dicht dus.

Ik weet het ff niet meer.  Zoals ik mezelf oppepte met het blogje: “Houden van..” over loslaten en zo…zo sterk heb ik het nu het gevoel dat ik mijn zoon laat barsten.
Maar ik KAN niks meer voor hem doen. Met hem praten heeft totaal geen nut, omdat dat zijn onzekerheid en zijn loyaliteitsconflict alleen maar aanwakkert!!
School is klaar met hem ( logisch..na een poging tot brandstichting en inbraak in de directiekamer) .. de enige die nog echt voor hem gaat is zijn juf.
En ik merk dat pleegouders ook aan het einde van hun Latijn zijn. Ze mopperen steeds meer..hij krijgt steeds vaker straf.

Hij moet eigenlijk naar een perspectief biedend gezin…ergens waar hij tot zijn 18de mag blijven. Een instelling of een gezinsvervangend tehuis is absoluut geen optie, omdat hij niet met leeftijdsgenoten kan omgaan, en zeker weten de strijd aangaat met leiding.

Gadverdamme…en dan net wéér die reclame van Pleegzorg…dat ze gezinnen zoeken voor kinderen ‘waarvan de ouders het even niet redden’… GODVER!! Zoek liever gezinnen die het aan kunnen kinderen met een verstandelijke beperking op te vangen!! Want kindjes waar niks aan mankeert, die zijn zo geplaatst hoor..geen enkel probleem. Maar mijn kind kan nergens naartoe…zelfs niet meer naar huis.

Een reactie is fijn! Daar kan ik wat mee :)