Watje!!!!

Oke… ik vind dat ik het nu officieel hardop mag zeggen. Ik ben een watje. Ik ben een overbezorgde, angstige, koukleumende moeder.

Vandaag bewees het maar weer, en ik zat nog wel vol goede moed!! De hele week is iedereen al aan het schaatsen. Het hoort erbij..bij de Nederlandse cultuur. Als ‘echte’ Westfries hoor je het te gek te vinden dat het vriest.. Als echte Hollander hoor je uit je dak te gaan als de schaatsen massaal te koop aangeboden worden op Marktplaats. En als Wervershover hoor je er niet bij als je je gezicht niet hebt laten zien op de ijsbaan.

Mooie weersvoorspellingen moesten het maar mogelijk maken. Siebe heeft schaatsles gehad, en heeft mooie hockeyschaatsjes, dus die redt zijn gat wel. Femke kan niet schaatsen, en ze heeft ze ook niet. Net als mama…met dit verschil dat mama er ook geen behoefte aan heeft zich op die dunne ijzers te begeven. Met een gekneusde arm en 2 verrotte knieën zijn er verstandigere dingen om te doen. Veilig op de kant blijven is er één van  .

Voor Boy en Sydney heb ik een stel dubbelijzertjes en een stel houtjes. Allebei zonder riempjes. Maar met touwtjes kom je ook een heel eind!! ….dacht ik…
Ik heb een uur zitten prieken om hun laarsjes op de schaatsen vast te krijgen. Gelukkig wel thuis op de bank. Ik wist toen nog niet dat er een snijdend koude wind over de ijsbaan joeg, die je vingers liet bevriezen als je ook maar 1 minuut je wanten uit hebt. Maar na een uur waren het ware kunstwerkjes..die schaatsjes van de tweeling

Het hele span in lange sokkenbroeken ( echte jongens trekken natuurlijk geen maillots aan, dus heten die hier lange sokkenbroeken  ) dikke truien, spijkerbroeken, mutsen, sjaals, wanten en dikke winterjassen en fotocamera mee om de eerste keer van de tweeling op het ijs vast te leggen. Ook lange tijd op mezelf in zitten praten dat dit soort evenementen ‘LEUK’ zijn. Persoonlijk vind ik er namelijk geen hout aan. Ik hou niet van kou, ik hou niet van ijs ( behalve dan in een coupe met warme chocoladesaus), en ik hou zeker niet van schaatsen. Nadat ik als meisje door het ijs gezakt ben, en het ijs van de onderkant heb gezien, is voor mij de charme eraf.
Maar goed, het is niet eerlijk ten opzichte van je kinderen om je eigen trauma’s aan hun mee te geven. En als echte Hollanders horen ze te kunnen schaatsen…die traditie is op zich geen slechte….

Totdat we bij de ijsbaan aankwamen en ik er weer keihard mee geconfronteerd werd dat ik alleenstaande ouder ben. Gadverdamme….alleen maar gezinnen!!! Gezellig hoor.. papa’s die hun kroost pootje over aan het leren zijn, en mama’s die met het kleine grut op sleetjes vastgebonden evengoed hun baantjes trekken. Übertrotse opa’s en oma’s aan de kant die het tafereeltje vastleggen op de foto- of videocamera’s….
Niet kijken, je niks van aantrekken..er zullen heus wel meer loslopende vaders of moeders zijn!
Femke vond het wel jammer dat ze geen schaatsen heeft. Ik persoonlijk vond het even niet zo erg..kon ze mooi mij helpen met de tweeling. De jongens de schoentjes uit, en zo de laarsjes aan en hup..op het ijs!!

Het ging geweldig! Ze vonden het helemaal te gek…glijden en glibberen, Sydney kreeg echt de slappe lach!!  Boy vond het 2 minuten eng, daarna vond ook hij het te gek! En ik?? Ik vond het precies 3 minuten leuk…totdat Sydney het leuk begon te vinden aan mijn arm te hangen, en zich voort te laten slepen. Vond mijn arm niet leuk. En toen kwamen mijn tranen.
“Door de wind schat..er is niks hoor”
Waarom heb ik nou geen vent naast me die met de jongens gaat schaatsen? Waarom heb ik niemand naast me die met me meelacht om die glunderende koppies van de kinderen? Waarom moet ik aan elke arm een kind meetrekken over het ijs, terwijl mijn lijf zo zeer doet? Ik ben een watje, ja, dat geef ik toe!! Maar NU mis ik dus wel iemand naast me.

En zo zijn er wel meer momenten hoor. Dat het gewoon handig en gezellig is om samen met de kinderen iets te doen. Ik had het er laatst nog met iemand over …dat mijn tweeling van bijna 4 jaar nog nooit een zwembad van binnen gezien hebben. Maar hoe moet ik dat doen dan?? Siebe heeft geen zwemdiploma, maar kan wel aardig in het diepe met bandjes. Maar hij heeft dus wel supervisie nodig. Hetzelfde voor de tweeling..die mogen alleen maar in het pierebadje , maar vliegen ook alle kanten op. Hoe moet ik dat doen in mijn uppie?? Of bijvoorbeeld naar het natuurgebied met zwemkom..hier op het Vooroever. Zwemkom waar ze zo in kunnen lopen, een speeltuintje waar best wel gevaarlijke dingen uitgehaald kunnen worden, en ’s zomers ook nog heel veel toeristen met kinderen die altijd tussen mij en mijn kinderen gaan staan, waardoor ik ze dus niet meer zo snel kan zien. Niet te doen, dus doe ik het niet. Noem het overbezorgd, noem het watterig, maar ik durf dat soort dingen niet te doen in mijn eentje. Hoe doen andere alleenstaande moeders dat????

Maar goed, uiteindelijk heeft Femke toch nog even op te grote schaatsen van een vriendin gestaan. Ze weet nu hoe het voelt  Siebe heeft heerlijk zijn baantjes getrokken, en Boy en Sydney hebben zich ook prima vermaakt totdat ze knalrood van de kou het allemaal minder begonnen te vinden. De touwtjes hebben het precies een half uurtje gehouden, dus daar moet ik nog wat anders op bedenken. Ik vond het dan ook helemaal niet erg toen Boy zei dat hij naar huis wilde, ik had het allang al gezien. Mijn arm doet belachelijk zeer, maar volgens de huisarts is dat normaal. “Je had het beter kunnen breken, dan had je gips gehad.” Ik geloof niet dat dat nou ideaal is, maar ik kan me wel voorstellen dat het qua pijn beter te handelen is.

Nee, ik ben een watje. Lichamelijk ( met al mijn kwaaltjes…ik ben ook geen 18 meer  ) en geestelijk ( met mijn zielige gesnotter dat ik ALLES alleen moet doen, ook de dingen waar ik zo graag een beetje hulp bij zou krijgen, maar niet weet aan wie ik zoiets vragen mag) Ik ben een koukleum, laat mij maar liever op de bank zitten met mijn kinderen om me heen en een warme deken. Lekker Garfield kijken op rtl4 en straks Lakeside…wetende dat mijn kinderen heerlijk in hun warme bedjes liggen te slapen. Hoef ik ook niet ongerust te zijn

Sorry voor mijn gemopper… maar van mij mag het gewoon wel wat warmer zijn

Een reactie is fijn! Daar kan ik wat mee :)