Kleur bekennen

Ik weet het niet, maar er heerst iets.. Was het eerst nog : “Giroblauw past bij jou” .
Er waren ook tijden ( ooit..vroegah) dat ik regelmatig een blauwtje liep. Ik begeef mezelf niet meer in die heksenketel, ik ben nu in de levensfase: “Ik zoek niet meer, ze vinden mij maar”.
Groen en blauw van jaloezie zien…nee, ook dat niet meer. Ieder huisje heeft zijn kruisje, en het gras aan de overkant LIJKT alleen maar groener
Maar deze saaie muts, begint onderhand een kleurrijk persoon te worden!!

Vorige week begonnen met spinnen. Een uur lang jezelf afbeulen op een fiets. Makkelijker kan niet…zou je zeggen. Onder leiding van een heerlijke tropische verrassing ( o nee, onze spinningleraar ) heerlijk een rondje trappen…en zonder tegenwind..geweldig!!  Ik was lekker op tijd binnen, en na mij volgde de ene strakke dame na de andere sportieve heer. Compleet met gesponsorde shirtjes en broekjes met kussentjes erin werden alle fietsen bestegen. Die kussentjes in die broekjes..wat een raar gezicht is dat toch!! ( Little did I know then….)

Het uitzicht was reuze, en ik geef toe, dat was na een half uurtje dan ook mijn enige reden niet af te stappen. Ik wist niet dat je nog zoveel kon doen op een hometrainertje! Zitten , staan, joggen(!!!) en dat op de maat van AC/DC en Enya ( met een stevige beat eronder gemonteerd).
Na 10 minuten kreeg Jootje al wat last. Het zitten werd wat ‘oncomfortabel’. Niet zeuren, niet miepen…dat ritje op de fiets naar de supermarkt of naar de peuterspeelzaal op die 10-jaar oude fiets met half vergaan zadel stelt ook niet zoveel voor..  Je wilde jezelf aanpakken…doortrappen dan!!

Lang verhaal kort…ik heb het volgehouden. Mijn tropische verrassing vroeg na afloop of het wat ging. Hijgend en steunend probeerde ik mijn voet uit die klem te krijgen..
“Ja hoor, het fietsen op zich ging prima..de hellingen kon ik goed meedoen, alleen dat snelfietsen..ik krijg er zwabberknieën van” … schijnt normaal te zijn.. En op mijn opmerking: “Ik wist alleen niet dat er een gratis lismaatschap van Spinvereniging “Den Blauwen Doosch bij inbegrepen zat” schoten er een paar heren rondom mij spontaan in de slappe lach.
Echt..ik ben in jaren niet zo blij geweest dat ik vrijgezel ben…ik moest er even NIET aan denken actief te moeten zijn in bed!! En ik snapte ook meteen waarom iedereen dus zo’n wielrenbroekje aan heeft  ( Update…net via Marktplaats een broekje gescoort voor 5 euro  )

Tot zover Den Blauwen Doosch dus. Met Kerst al een nagel ernstig ingescheurd , en vanmorgen vol op mijn plaat met de fiets!!  Met de tweeling achterop heb ik weer eens zeer hardhandig kennis gemaakt met Moeder Aarde en Vader Winter tegelijk. Zo gênant.. op de Floralaan..(wie gaat daar dan ook met zijn volle verstand fietsen!!) een straat met een bolle bestrating, en diepe goten langs de stoep.. nou daar dus..er was geen houden meer aan!
Kinderen onbeschadigd ( dank u  beschermengeltjes!!), fiets lichtbeschadigd en mama een serieus egoprobleem.
Want hoe erg staat het schaamrood op je kaken, als er een vrachtwagen stopt waar 2 geschrokken heren uitspringen om je van de straat te plukken
Erg lief probeerden ze de jongens te troosten ( wat dus niet lukt want mijn mannetjes zijn niet zo gek op vreemde mensen die ze zomaar optillen) en mijn stuur weer recht te buigen..en mij overeind te trekken ( waarbij ik dus zal verzwijgen dat het zo glad was dat ze bijna naast me kwamen liggen )
Nou ja.. mama zit nu dus lekker warm thuis met een blauwe doos, een knalrode rechterknie ( Godzijdank niet mijn linker!!!)  en een toch wel heel erg pijnlijke blauwe pols. Maar ik kan nog typen en boterhammen smeren.. dus mijn kinderen vinden me niet zielig genoeg om vrij te kunnen krijgen

Een reactie is fijn! Daar kan ik wat mee :)