Brief aan de Kerstman

Lieve Kerstman,
Ik ben al het hele jaar een goede moeder geweest. Ik heb gevoed, schoongemaakt en mijn 5 kinderen op bevel geknuffeld. Ik heb de huisartsenpraktijk bezocht nog vaker dan mijn dokter zelf  , heb 62 chocoladerepen verkocht om geld in te zamelen voor de nog te planten boom op de speelplaats van school en ik heb uitgevonden hoe ik mijn dochters balletpakje, die gescheurd was in 9 stukjes, weer aan elkaar te plakken met lijm en nietjes.

Ik hoopte dat u mijn lijst uit kon smeren over meerdere Kerstmissen, omdat ik deze brief moet schrijven met mijn zoontjes gebroken rode krijtje, op de achterkant van een oud recept in de bijkeuken tussen 2  wasmachine draaibeurten door, en wie weet wanneer ik in de volgende 18 jaar weer een beetje vrije tijd heb….

Hier zijn mijn (bescheiden) kerstwensen:

Ik wil graag een paar nieuwe benen die geen pijn doen na een dag kinderen achterna zitten (in elke kleur, behalve paars, want die heb ik al) en armen die niet zo slapjes zijn als een veertje in de wind, maar sterk genoeg zijn om een krijsende koter uit de supermarkt te slepen.  Ik wil ook graag een taille, welke ik ergens ben kwijtgeraakt in de 7e maand van mijn laatste zwangerschap.
Als u niet te beroerd bent dit jaar om nog een groot kado weg te geven, zou ik graag een auto willen die bestand is tegen vieze kinderhandjes en een radio met alleen maar grote mensen muziek erin  , een televisie die geen programma’s uitzend waarin constant pratende dieren te zien zijn, en een koelkast met een geheim vak achter de vriezer waar ik mezelf kan verstoppen als ik aan de telefoon ben.

Voor het praktische gedeelte, zou ik een pop als dochter willen hebben dat steeds zegt: “Ja, mammie, natuurlijk mammie” voor mijn opvoedigkundige zelfvertrouwen, samen met een zindelijke koter  , 2 kinderen die niet vechten en 3 spijkerbroeken met een rits die je zonder krachtshulpmiddelen omhoog krijgt.

Ik zou ook een Tibetaanse Monnik kunnen gebruiken die de hele dag door een mantra opdreunt: ” Niet eten in de woonkamer” en “Blijf met je handen af van je broer”, omdat mijn stem blijkbaar tegen dovemansoren gericht is, nou ja, alleen de hond  hoort me nog. En alstublieft vergeet niet de potjes klei, het coolste speelgoed dit jaar voor moeders, peuters en kleuters. Je kan het krijgen in fluoriserende kleuren en het kruimelt gegarandeerd goed in je vloerbedekking zoals de mijne…
Als het helaas toch te laat is om deze kadootjes nog te regelen, dan teken ik voor wat tijd iedere ochtend, om mijn tanden te poetsen en mijn haar te kammen, of de luxe van een bord warm eten dat nog warm is, zonder dat het later weer moet worden opgewarmd in de magnetron.

Als u het niet erg vind kan ik ook wel wat Kerstwondertjes gebruiken deze Kerst. Zou het te veel moeite zijn om ketchup ‘groente’ te noemen? Dan zal ik me een stuk minder schuldig voelen. U zou me ook erg helpen om mijn kinderen te dwingen om me meer te helpen met het huishouden zonder gelijk te moeten dreigen en te chanteren. Ze gedragen zich alsof ze de baas in huis zijn (waarom ziet mijn koter er zo schattig uit, wanneer hij stiekem midden in de nacht in zijn Bob de Bouwer pyama naar beneden sluipt om mijn laatste bak ijs uit de vriezer op te eten?).

Nou, meneer de Kerstman, mijn wasmachine is klaar met zijn programma en ik ben betrapt door mijn zoontje. Dus ik zal maar onder die berg wasgoed vandaan komen. Ik denk dat hij zijn rode krijtje terug wil.

Een goede reis gewenst en onthou dat u uw natte laarzen bij de schoorsteen achter laat om te drogen. U mag natuurlijk geen kou vatten! Pak gerust wat koekjes uit de koektrommel maar niet teveel en kruimel niet!

Met vriendelijke groeten,

Moeder

P.S. nog 1 dingetje…. u mag al mijn verzoeken vergeten als u ervoor zorgt dat mijn kinderen voor altijd net jong genoeg blijven om te geloven in de Kerstman.
.

“vertaald” uit het Engels door: Arianne GB.

Een reactie is fijn! Daar kan ik wat mee :)