Stil…

Stil ben ik, terwijl ik het van binnen uitgil!!!
Ik dacht dat ik er aardig aan gewend was ondertussen.. om niet gehoord te worden. Gewend aan het gevoel dat er niet naar mij geluisterd wordt. Gewend aan het gevoel om vergeten te worden. In ieder geval ben ik niet belangrijk genoeg om rekening mee te houden.

Klinkt misschien heel zielig, maar vertel maar eens hoe ik me anders moet voelen!

Ik kreeg gisteren telefoontje van de voogd van Emiel.
Eerst nog poeslief hoe het allemaal ging… koetjes en kalfjes en ik begon al nattigheid te voelen: Jij belt niet ‘zomaar’…
Eh.. Jolanda..ik bel je om het volgende…
En ik nog met mn grote bek: ‘Goh, begint nu het officiële gedeelte??’
Eh..ja… ik belde even om te vertellen dat Emiel morgen NIET verhuisd. Pleeggezin 2 was er niet van op de hoogte dat hij niet meteen op zijn nieuwe school kan beginnen, en ze moeten allebei werken vrijdag. Dus Emiel verhuisd zaterdagavond.
Pleegouders van gezin 1 brengen hem, en jullie aanwezigheid wordt niet op prijs gesteld, want dat vind gezin 2 te druk worden..

En hij kan dinsdag pas op zijn nieuwe school komen, want dan is zijn leraar aanwezig. Die is er vrijdag en maandag niet, en ze willen hem niet ontvangen als er een vervanger voor de klas staat.
(Oke, kan ik begrijpen, maar dat betekend dat mijn zoon weer een dag school mist. En hij heeft al een gigantische achterstand en wordt niet voor niets teruggeplaatst naar groep 6!!)

OP mijn vraag waarom ik niet meemag naar Alkmaar om mijn zoon weg te brengen komen allerlei vage uitvluchten, waarvan je op je klompen al aanvoelt dat het ter- plekke- bedachte smoezen zijn. Eerst vond gezin 2 het te druk, toen was er ruimtegebrek ivm auto’s, maar toen kletste ze d’r mond voorbij.
Exlief heeft een flinke woordenwisseling gehad met pleegmoeder 1 , en zij is helemaal klaar met hem. Wil ook geen contactmomenten meer… en bedankt he!!
WEDEROM heeft hij met zijn grote bek iets verpest voor mij. Want als je nou mocht denken dat een ruzie tussen hem en pleegmoeder geen gevolgen voor mij mag hebben, heb je het verkeerd.
Zodra hij ergens van uitgesloten wordt, gebeurd dat voor mij ook!! Omdat meneer anders helemaal herrie gaat lopen schoppen..
Ik ben er zo klaar mee..anderen verpesten het contact tussen mij en mijn zoon..en ik kan er niets tegen doen
Ik kan mn bek wel lostrekken, maar dan gooi ik mijn eigen glazen in. Bijvoorbeeld over het feit dat ik het BELACHELIJK vind dat een kind door zijn pleegouders naar een volgend gezin wordt gebracht. Dat hoort de voogd te doen!! ( of de ouders, maar dat is in ons geval geen slim idee…ik en Rien in 1 ruimte, zonder politie erbij  )
Maar ja..vrijdag is haar vrije dag..en maandag ‘heeft ze geen tijd’

Dus heb ik daarna pleegmoeder 1 opgebeld, met de vraag of ik dan Emiel mag helpen zijn spullen in te pakken.
Ik mag niet mee hem wegbrengen naar zijn nieuwe plek.. ik heb hem voor zijn verhuizing niet meer bij mij thuis, dus dan vind ik dat geen rare vraag..
“Nee hoor, Emiel is al klaar met inpakken..en de last-minute- dingetjes kunnen toch pas op het laatste moment. En je hoeft je geen zorgen te maken dat Emiel het idee heeft dat je hem laat vallen of vergeten bent, want je staat nog steeds bovenaan zijn lijstje…”

Snapt ze nou niet hoe ik me voel?? Of ben ik te overdreven..moet ik het loslaten..

En dus ben ik maar stil…schreeuwen helpt niet
( maar het muzieknummer wat ik nu op mijn profiel heb staan werkt wel lekker om af te reageren

Ik hoop trouwens wel dat mijn volgende logjes wat leuker worden hoor… nog ff en ik ben echt een zeikwijf…( jaja…kom maar op met de leuke opmerkingen  )

Een reactie is fijn! Daar kan ik wat mee :)