Gesol met Emiel

Soms wil je even gillen…maar je weet dat toch niemand je hoort.
Emiel, mijn lieve kleine, grootste, heerlijke, spontane etterbakkie.
Hij woont sinds begin september in een crisisgezin. Eindelijk..mag ik wel zeggen. Want die 2 jaar dat hij bij zijn vader heeft gewoond hebben hem nou niet bepaald rust gegeven.

Ik noem dit maar even ( ivm de privacy) gezin 1.  Mensen die jaren geleden een pleeghuis hebben gerund. Even er tussenuit zijn geweest, maar nu weer crisisopvang doen. Ik had er eerst moeite mee ( welke ouder niet) maar dat was vooral de manier waarop de dingen toen gingen.
Ik werd als allerlaatste op de hoogte gebracht waar Emiel terecht zou komen( nog geen 10 km afstand, en help..2 huizen naast mijn zusje!! ), en toen ik doorvroeg, bleek dat paps en de voogd van Emiel al bij hen op huisbezoek geweest waren. ( terwijl ik dus niet eens wist waar hij zat).Maar goed, dat is voor zover mogelijk uitgepraat, en Emiel zit daar prima op z’n stek. Ik kan het  goed vinden met pleegmoeder 1 en ook qua opvoeding zitten we gelukkig op 1 lijn. Emiel kan ons niet uitspelen ;-)..

Door de uithuisplaatsing is helaas wel de bom ontploft op school. Emiel woonde redelijk dichtbij, dus hij kon gewoon naar zijn oude school blijven gaan.  Achteraf toch niet zo’n gelukkige keuze, want hij kreeg het letterlijk met iedereen aan de stok. Klasgenootjes, andere leerkrachten.. met als tragisch dieptepunt een aanvaring op het schoolplein, waarbij hij 2 juffen flink heeft geslagen. Emiel werd uit de klas gezet, en mocht alleen nog tussen 9 en 12 uur op school komen..bij de kleuters.
Een onhoudbare situatie, want daar deed hij natuurlijk helemaal niets meer!
Maar ja, wat is wijsheid? Laat je hem op school zitten, en hoop je op een snelle plaatsing in een definitief pleeggezin en zoek je dan een nieuwe school? Of zoek je eerst een andere school, met het risico dat hij in 1 schooljaar op 3 scholen komt te zitten?? Want je zult zien dat er dan plotseling een gezin beschikbaar is.. En dat verhuizen is iets wat voor mijn ODD-ertje een drama is :-S

Oke.. op de oude school ging het niet meer.. er is nog steeds geen zicht op een ‘perspectief biedend gezin’ ( zo heet het tegenwoordig).

Dus Emiel moest naar een andere school.. dat ging  ook wat moeilijk. De school in zijn ‘nieuwe’ woonplaats wilde hem niet hebben. Ze hadden geen mogelijkheid om hem te begeleiden met zijn specifieke problemen. Een nabij gelegen school wel, maar dat was een Christelijke school.. en toen ging ‘Jehova’s Getuige-papa’ weer eens dwarsliggen.. Hij ging er absoluut niet mee akkoord dat Emiel daar naartoe zou gaan..ookal is het tijdelijk. Grrrrrr
Dus dat probleem was ook niet opgelost. Want Emiel kan nou eenmaal niet normaal op de fiets naar school..hij is een gevaar op de weg.

Vorige week ( toen ik net thuiskwam met de jongens uit het ziekenhuis) lag er een briefje op tafel. De dame van Pleegzorg had gebeld, en of ik even terug wilde bellen.
Tuurlijk!! Mijn eerste gedachte was: YES!!  Een gezin voor Emiel!!!
Niet helemaal.. de vader van Pleegmoeder 1 lag op sterven, en met de Kerstvakantie voor de deur kon Emiel niet daar blijven. Hij kan wel terugkomen, maar pleeggezin had ff wat anders te doen.
Jeetje..ja natuurlijk..alle begrip voor.. dus de dame vertelde dat ze al een ander gezin gevonden had in Alkmaar ( let op..dit is Pleeggezin 2 voor het gemak) en dat Emiel daar de volgende dag naartoe zou gaan.
Het is niet voor niets crisis..dus met je verstand begrijp je het, maar je gevoel begint alweer te borrelen.

Volgende dag: telefoon…weer van de dame van Pleegzorg.
Ehm… gezin 2 gaat niet door, maar we hebben gezin 3 bereidt gevonden hem op te vangen voor 2.5 week….  en hij zit daar al hoor, ik heb hem vanmiddag al gebracht.

WAT?????  Ik weet het weer eens als laatste??
Ik begin me echt af te vragen wat ik verkeerd gedaan heb.
Ik ben degene die aan de bel getrokken heeft bij het AMK, de Kinderbescherming, Jeugdzorg, GGZ, Riagg…noem maar op! Het gaat niet goed met mijn zoon…HELP!! Dan wordt er een onderzoek ingesteld en krijg ik gelijk…er is wel het een en ander mis met mijn zoon. Hulp komt maar mondjesmaat op gang..als het al komt ( wacht nog steeds op de IAG-er!!!!!!  al 2 jaar)
Vader ligt op alle mogelijke gebieden dwars, houdt zich niet aan afspraken en wordt toch steeds overal als eerste bij betrokken.
Ik heb helaas moeten vaststellen dat het er verdomd veel op begint te lijken dat IK de ‘bad-guy’ ben!! Ik hoor alles als laatste, heb alleen nog maar ja en amen te zeggen..en luisteren is voor de instanties ook erg moeilijk..

Oke..ademhalen.. niet opgeven.. het is voor Emiel!! Je kunt al zo weinig voor hem doen, blijf dan tenminste vechten!!
Maar dan… Vrijdagmiddag op school.
Ik ga Siebe ophalen.. ik had ook nog wat afwas van de school .( leuk, die Kerstdiners :p).
Zie ik opeens Emiel, met een groot dienblad met Kerstkransjes voorbij komen.
"Hee man!!, ben jij aan het doen??"
"Uitdelen mam!! Wil je er ook eentje? Pak maar hoor!!  Pak er maar 2 "
Ik zie dat er papiertjes in de gaten van de kransjes zitten. Ik rol ze open en lees:

1: Hoi kinderen, Ik vind het jammer dat ik weg ga. Ik heb het leuk gehad. Ik hoop dat jullie een goed schooljaar krijgen. Het was leuk om bij jullie in de groep te zitten. Ik zal jullie missen. Ik kom zeker nog een keer langs.     Groetjes Emiel.

2: Hoi juffen. Ik ga naar een andere school die heet speelwagen. Ik zal jullie missen. Ik kom zeker nog wel een keer. Jullie waren goede leerkrachten. Ik vond dit een fijne school. Ik vond het erg leuk.    Groetjes Emiel.

Ik zak door de grond. Mijn kind naar een andere school. Ik weet van niks. Ik lees het nu, omdat ik toevallig mijn zoon nog op school tref. Puur toeval dat hij er nog is… Mag ik ff gillen?
En dan Siebe..die komt uit de klas met een in-wit gezichtje.. Mama, Emiel gaat van school!!!
Ja man…dat leest mama ook net.. :-S

En bellen en iemand ter verantwoording roepen helpt dan niet..want het is vrijdag, en iedereen is al naar huis…….. Wanneer word ik nou eens netjes behandeld??? Fijne Kerstdagen he!!!!

11 thoughts on “Gesol met Emiel

  1. Jeetje, Jolanda. Ik weet even niet wat ik hierop zeggen moet. Wat een idiote toestand allemaal. Het is allemaal wel een hele vreemde gang van zaken. Volhouden maar, iets anders zit er niet op. Probeer er ondanks alle troubles een leuke Kerst van te maken! (doen wij ook!)
    Liefs,
    Nicky

  2. Tresi says:

    Jeetje……ik ben al lang niet meer aktief op weblog en vanmorgen even niets te doen dacht ik: effe surfen…..Wat lang geleden alweer dat we iets van elkaar hoorden, he?
    Er wordt je niets bespaart lees ik (nog steeds).
    Gelukkig zie ik ook leuke fotos, leuke momenten en een schattige tweeling!
    xxx Tresi (nene)

Een reactie is fijn! Daar kan ik wat mee :)