En ik zei nog zo…

…geen huisdieren meer!!!

Oke…Cato…onze drie-potige patser mag blijven..maar geen konijntjes, cavia’s, muizen, ratten, honden of andere beesten meer waarbij mama uiteindelijk voor de verzorging opdraait!!

Maar ja… oma Wilma’s lieve kat Woopy kwam vanmorgen vroeg met een vogeltje thuis. Papa Guido zag het al aan de manier waarop de vroege jager aan kwam lopen. Met gevaar voor eigen leven heeft hij een jong koolmeesje uit de verscheurende kaken van dit felle monster weten te bevrijden..en stond toen met een jong beestje in zijn handen..
Dus hadden we vanmorgen al heel op tijd een bellentrekker..of dit niet een klusje voor Femke was.. mijn dierenarts-assistente in spxe9 (12 jaar) heeft tenslotte al eerder diertjes van een vroegtijdig heengaan weten te behoeden. In haar ultieme reddingspogingen heeft ze zelfs een dagpauwoog met een gebroken vleugeltje 4 (!) maanden in leven weten te houden met honingwater ..*trots trots*

Dus zijn mijn dochters ..jawel, diezelfde die 2 weken geleden nog stonden te gillen bij de aanblik van een dode spin, nu heftig op jacht naar mugjes, vliegjes en kleine spinnetjes om het hongerige maagje van ons nieuwe huisdier te vullen….

Update: het vogeltje heeft het ondanks alle goede zorgen niet gered… ik denk dat dit een typisch geval is geweest van : To much love will kill you.. ( of zijn inwendige bloedingen waren toch te groot…dat kan natuurlijk ook  😉

2 thoughts on “En ik zei nog zo…

Een reactie is fijn! Daar kan ik wat mee :)