Emiel weer weg

Alweer mijn excuses dat ik bijna een maand niets van mij heb laten horen.

Ik had daar zo mijn redenen voor…als je niet kan schrijven wat je op je hart hebt, wordt het moeilijk.

Ik heb Emiel uit huis laten plaatsen. Het ging niet meer, de koek is echt op. Zijn gedrag ( met name het ODD-gedrag) liep de spuigaten uit. Hij wordt steeds agressiever, en heeft nu zelfs zijn zus en broertje met een mes bedreigt. Ik kreeg de meest verschrikkelijke verwensingen naar mijn hoofd, en durf daar bijna niet meer op te reageren.( lees: corrigerend optreden). Iedereen kijkt over mijn schouders mee, en ik ben als de dood dat Emiel zijn aangedikte verhaal ergens neerlegt en dat ik dan als slechte moeder bestempeld wordt, en mijn andere kinderen ook kwijt ben.

Zo erg is het dus nu….

Ik heb hemel en aarde bewogen om Emiel op een ‘veilige plaats’ te krijgen. Maar dat is dus niet gelukt. De nieuwe voogd heeft in al haar wijsheid besloten dat Emiel wel weer naar zijn vader toekon. Zonder overleg met de begeleiders die die periode hulp hebben geboden bij Ex1, maar die hij vervolgens het ene oor in, en het andere oor weer uit liet gaan. Deze begeleiders/hulpverleners hebben zich dan nu ook teruggetrokken.

Ik vind het best, ze zoeken het maar uit. Ik heb ze gewaarschuwd, maar ik heb geen recht van spreken meer. Als het fout gaat: jammer dan, maar ik neem er geen verantwoording meer voor.

De rust is dus weer terug..vreemd maar waar. Zus en broerlief reageerden opgelucht, toen ik om kwart over 4 te horen kreeg dat zoonlief niet thuis zou komen om 5 uur. ( Hoezo onbeschoft??)

De tweeling heeft er natuurlijk weinig erg in, behalve dan dat mama een stuk rustiger is nu. En het heeft ook zo z’n voordelen hoor, 2 van die bliksemafleidertjes….

De dag dat Emiel uit huis ging, werden ze allebei weer ziek. Dus mama moet zich aan het schema houden van de Ventolin, Flixotide en Atrovent ( eindelijk!!) en de Prednison. Nou ja…heeft ze geen tijd om na te denken 😉

19 thoughts on “Emiel weer weg

  1. hopelijk kunnen jullie nu tot rust komen en een fijne ‘thuis’ crexebren.

    Je hebt je best gedaan Jolanda, alles gedaan wat je kon. Ik vind het verschrikkelijk hoe de instanties met je voeten gespeeld hebben!

    Sterkte!

  2. Het is moeilijk.Maar net als wat Vinke zegt je hebt je best gedaan.Je hebt al veel voor de kiezen gehad en soms is de koek op.Als zulke dingen dan ook nog gebeuren.Het lijkt mij heel moeilijk.Dion gaat dan ook uit logeren af en toe ter ontlasting,maar het gedrag waar wij tegen aan lopen is hgeel anders.Dit lijkt mij heel erg moeilijk en gevoelig liggen.

    Sterkte Jeanette(giodio)

  3. Pfff, wat moet dat moeilijk zijn…
    En inderdaad; je hebt gedaan wat je kon. Probeer een beetje tot rust te komen. Als jij instort is iedereen nog verder van huis! Veel sterkte, meis.

  4. pfff moeilijk hoor, het moet erg dubbel voelen. aan de ene kant de rust terug in huis, aan de andere kant je oudste zoon weer uit huis! sterkte hoor, ook ik heb heel veel bewondering voor je doorzettingsvermogen en je uithoudingsvermogen, maar zoals je zelf al zegt: het houdt een keer op.

  5. Yvette says:

    Jolan
    ik weet dat je hier niet het hele verhaal neer hebt kunnen schrijven.
    de vertwijfeling, de zorgen, t gevoel, de onmacht en dan toch MOETEN kiezen voor deze oplossing.
    (er was tenslotte geen andere).
    Ik heb toch van redelijk dichtbij meegemaakt wat het met je deed en wat er aan vooraf ging.
    en ik kan alleen maar zeggen dat ik respect heb voor de manier waarop JIJ dit opgelost hebt, wat de instanties doen…tja sorry maar dat is aan hun.
    Dat emiel daar de dupe van word dat weten we allemaal, maar je moet hem voorlopig laten gaan, zodat je straks een ZOON ervoor terugkrijgt.
    remember: houden van is loslaten.

    XXX LOVE YA XXX

  6. heey Jolanda, zo ik heb jou web-site bezocht en heb alles gelezen zelf je oude log.
    Jee ik ben er stil van, ik heb heel erg veel bewondering voor je.
    want je doen het toch maar even in je uppie met de kids.
    Ik weet dat het af en toe niet mee valt om positief te zijn, maar het is wel heel erg belangrijk denk ik dan maar. ik zet je in mijn favorieten en kom nog vaker je site bezoeken want je schijft erg indrukwekkend.. heel veel sterkte en bij deze zend ik je wat positieve energie toe. groetjes Lyd, Mari en Quint x

  7. nav niet altijd alles vertellen op een log.Ik denk dat iedereen bepaalt wat hij of zij wil schrijven en ik heb ook zo mijn dingen.Alles erop zetten maakt je extra kwetsbaar.En als er dan een tijdje niks komt,want ik hield je log wel in de gaten zal het ook een rustperiode kunnen zijn,gewoon even geen behoefte.Tja dat wilde ik nog even komen zeggen.Vandaar.Er komen altijd betere tijden aan.Je wist het denk ik nog niet.Maar na de vroeggeboorte ben ik bevallen van een zoon Fabian.Daarmee heb ik het oude zeer erg los kunnen laten.Je doet het ook heel goed.Instanties weten het altijd zo goed vind men.Maar je gevoel en eigen intuitie zal toch het beste zijn.
    Zo dat wilde ik nog even kwijt.Groet
    Jeanette

  8. Heey lieve schat,
    t Zit verdorie ook niet mee he! Maar kanjer ik sta echt achter je. Soms moet je helaas ervoor keizen mo een kind uit huis te plaatsen omdat anders het hele gezin naar de knoppen draait. En wie weet word het uiteindelijk ook rustiger voor Emiel..

    Meis nogmaals ik vind je een toppertje! En ga je niet schuldig voelen want er zijn nog 4 kanjers die zeker jou liefde nodig hebben.. Ga ervoor!

    en heeeele dikke knuffel van Nousha

  9. jeetje zeg ik volg je nu al een tijdje en dit is echt niet normaal meer. tegen hoeveel kan je vechten. Hopelijk krijgen jullie even lucht en komt het met emiel ook in orde.
    sterkte en liefs

  10. Vind dat je geweldig omgaat met alles wat je meemaakt…
    En ook knap van je!
    Grote kans dat dat je niet zo heel veel zegt en dat je zoiets hebt van ik doe wat ik moet doen…
    Tenminste, dat heb ik wel altijd…

    Maar je hebt moeilijke keuzes moeten maken, en ik denk dat je de juiste keuze hebt gemaakt, hoe zwaar het ook wezen mocht.

    Ik hoop dat alles goedkomt met je knul, en met jullie, maar als ik zo zie hoe je het doet, wxe9xe9t ik dat dat wel zal gebeuren 🙂

    Dikke kus Joyce

  11. Dankje!
    Achja, we hebben beiden een ‘speciale’ zoon alleen op verschillende manieren. Maar van alle problemen die daarbij komen kijken heb ik nog niets meegemaakt, en jij al een hoop. Je hebt moeilijke beslissingen moeten maken en daar heb ik gewoon respect voor!

    En die rust… neem alles gewoon hoe het komt en geniet van de kleine dingetjes, misschien dat dat een beetje helpt…

Een reactie is fijn! Daar kan ik wat mee :)