Emiel

Dit wordt weer zo’n zeur-log hoor..je bent gewaarschuwd
Zoals ik vrijdag al logde, ik had donderdag een niet zo’n fijne dag..
Ik werd nl door de jeugdvoogd opgebeld. Of ik er al aan toe was dat Emiel zondagavond thuis kwam.
Nadat ik eerst gevraagd had of ik eerlijk moest antwoorden, of het antwoord moest geven dat zij graag wilde horen , antwoordde ik: Nee, eigenlijk niet.
Bleek dat dat ook het antwoord was dat zij wilde horen, want nu werd het voor haar een stuk makkelijker..
Tja, dat begrijp ik best, maar nu had ik een heleboel vragen.
Ok, Emiel komt nog niet thuis.
Maar wanneer dan wel??
En kon hij nu zomaar bij zijn vader blijven?
En wat zijn hun redenen dat hij daar beter kon blijven??

Ze zijn er ondertussen van overtuigd dat de situatie bij vader verre van ideaal is ( Goh, i hate to say i told you so!!!)
Maar omdat hij hier uit een crisis-situatie kwam, en ze nog steeds geen goed zicht hebben over wat er nou aan de hand was ( tja, kan ook moeilijk als de hulpverlener 4 keer 1.5 uur bij je in huis is geweest gedurende 4 weken), hebben ze alle voors- en tegens tegen over elkaar gelegd.
En besloten is dat vader een kleine plus extra heeft, omdat hij Emiel meer aandacht kan geven dan ik.
MAAAR…. dat was mij niet te verwijten.
Nee, zo vat ik dat ook niet op. Hij zit werkloos thuis te wachten tot zijn zoon uit school komt…ik ben thuis met nog 4 kinderen.

Verdere antwoorden kreeg ik niet.. donderdag moeten we weer op kantoor in Alkmaar langskomen.
Morgen is het psychiatrisch onderzoek bij het GGZ.
Mijn voorstel was dus, om eerst de uitslag van dat onderzoek af te wachten (en indien ik me in de diagnose kan vinden, want volgens mij heeft hij geen adhd, maar ppd-nos) dan een nieuw behandel/opvoedingsplan te maken. Met behulp van Paul van 10 voor Toekomst ( GGV vanuit het Leger de Heils) en eventueel medicatie kan Emiel dan zo snel mogelijk naar huis.

Emiel is zaterdag een half uurtje langs geweest.
Na 10 minuten vlogen de damstenen al door de lucht, was Siebe weer zwaar teleurgesteld in het gedrag van zijn broer, en keek Femke me smekend aan… Moet ik niet even voor je naar de winkel of zo mam??
“Ja..ehm…. de ketchup is bijna op, en ik moet dringend afwasmiddel hebben … waarna ik haar geld mee gaf, en zij huppelend wegging.
Precies een half uur later was ze terug ( terwijl we echt heel dichtbij wonen).. precies op tijd om haar broer te zien vertrekken.
Zij is er niet rouwig om dat hij voorlopig nog niet thuis komt….en zegt dat niet genoeg?
Ik hou van mijn zoon, maar hij kan alleen terugkomen, als hij hier ook welkom is, en dat zal nog heel wat tijd en werk aan bv zijn zus kosten…
toch triest, …dit had allemaal nooit hoeven te gebeuren…

16 thoughts on “Emiel

  1. Klinkt idd heel triest…. Maar klinkt ook alsof je als moeder het beste voor hem probert te doen!

    Ik ken jullie voorgeschiedenis natuurlijk niet, want kom voor de eerste keer hier, maar wil jullie allemaal veel sterkte wensen!!!

    Liefs!

  2. Hoop echt dat er goede oplossingen komen.

    en verder

    vind je het ook zo koud vandaag, het is echt tijd voor warme wintervestjes. Het heeft even geduurd maar ze komen er aan
    Dus geen pakketjes weigeren aan de deur

  3. Ik hoop dat het onderzoek echt iets oplevert en dat je/jullie daarmee aan de slag kunnen.

    Het is vervelend dat het korte bezoekje gelijk ontspoorde en dat de andere kinderen daar zo’n last van hebben.

    sterkte de komende tijd

    dikke knuf

  4. en een thermoskan met koffie toch zekers!!

    ff zonder gein, ik snap je frustratie!! Wat zul je de pee erin hebben. Je hoopt op een gezellig samenzijn,voor een half uurtje en dan dit ๐Ÿ™ . Ik hoop echt dat er een goede oplossing komt voor jullie allen
    nogmaals een dikke knuf en veel, heel veel kracht !!

  5. Jullie hebben het wel zwaar te verduren zeg. Hopelijk hebben ze snel een goede diagnose voor Emiel en kan hij weer thuiskomen. Zo is het ook niks he, dat het hele gezin van slag is als hij ff langskomt ๐Ÿ˜• Sterkte!

  6. vreselijk gevoel he als je merkt dat je andere kids zo reageren? ik ken het…. ik voel me dan ook zo machteloos ๐Ÿ™ probeer er telkens het beste van te maken, en soms lukt dat wel hoor, maar vaak gaat het ook mis en dan hebben we inderdaad ook dat soort dingen als bij jou… kids die ineens spontaan boodschappen willen doen enzo ๐Ÿ˜‰ heel veel sterkte!!

  7. Jolanda je hebt het niet makkelijk, maar gevoel voor humor heb je wel! lig je lekker met sjaal om achter de tochtdeur met koffie binnen handbereik? hihihi!
    zo zie je maar weer het pad naar hulp is vol bochten en obstakels, maar jullie komen er wel. uit alles blijkt dat het zo toch even het beste is, kijk alleen maar naar de reactie van Siebe en Femke.
    maar die hond van de buren, is dat diezelfde als waar je wel eens opgepast hebt? arme Guido, zo komt hij niet echt aan zijn rust toe zeg.

  8. ik leef met jullie mee. Kan me voorstellen dat je je op een gegeven moment ook machteloos gaat voelen. en gelukkig dat ze je niet verwijten dat je geen aandacht genoeg kan geven.. goh..hoe verzinnen ze het.
    knufffffffffffffffff

  9. katkiller says:

    zolang ,als emiel bij zijn vader woond ,destemeer gaat femke en siebe zich verzetten tegen emiel omdat het rustiger is in huis zonder hem,triest maar waar,het is hun broer,dat vergeten ze niet. ๐Ÿ˜‰ veel sterkte meid. ๐Ÿ™‚ geef de strijd niet op. ๐Ÿ˜ฎ

Een reactie is fijn! Daar kan ik wat mee :)