…..

Ik weet niet hoe ik beginnen moet. Ik zit al een hele tijd naar een leeg logveld te kijken, en ik voel niets. Helemaal niets. Ik twijfel erover of ik wat ik zeggen wil wel op het log moet zetten. Sorry als ik wazig over kom. Dat ben ik niet, of juist weer wel. Emiel is sinds zaterdag het huis uit. Het ging niet meer. Het gezin kan niet meer. Ik kan niet meer. Mijn hoofd weet dat dit het beste is voor mijn zoon. Nu kan hij eindelijk alle hulp krijgen die hij al jaren nodig heeft. Mijn hart zegt iets anders Hoe het verder gaat weet ik niet. Hij is nu in de crisis-opvang (BIJ ZIJN VADER). Ik hoor morgen wel hoe het verder gaat. Of niet…. Emiel……… ik hou van je, en het spijt me dat ik je dit moet aandoen.

32 thoughts on “…..

  1. Anita says:

    Jolanda guido en de rest,

    Ik hoop dat het snel wat beter gaat met jullie en vooral ook met emiel. Jullie hebben de juiste keuze gemaakt.

    Ik denk aan jullie.

  2. Ik ben geweest…

    ik kan alleen zeggen dat ik aan je denk… Bij de geboorte van een klein hulpeloos wezentje, weet je het zeker, je bent z’n mama en je zal voor hem zorgen, hem koesteren, hem graag zien…

    Jolanda, dat heb je allemaal gedaan en doe je nog steeds, maar hij is een beetje ‘anders’, niet wat je verwachtte…

    Je bant een prachtmoeder, je hebt gedaan wat je kon en dat doe je nog steeds, maar soms is even wat afstand nemen beter… Voor jezelf en de rest van het gezin.

    Je jongen ziet jou graag, dat weet ik zeker, na de ‘vakantie’ bij z’n papa.

    Geniet nu maar even van de rust, ook al is dat moeilijk en hard…

    Ik wens je dan ook de kracht die je zoekt! Ik ben er zeker van, jullie komen er wel!

    lieve groetjes

  3. Karin says:

    Met tranen in mijn ogen en een brok in mijn keel las ik je logje…
    Soms is tijdelijk loslaten de beste oplossing, maar als moeder gaat dat tegen al je gevoelens en principes in.
    Ongelofelijk knap dat je deze beslissing genomen hebt.
    Heel veel sterkte meid, we denken aan je.

  4. katkiller says:

    ik sluit mij bij de rest aan weet geen woorden,wens jou,guido en de kids veel liefde toe,xxxx .en mag god over jullie waken,of wie dan ook. 😕

  5. Heb ik verwijderd Vinke, ik had dat logje in mijn woede en onmacht geschreven, maar achteraf heb ik spijt van de manier waarop ik dat ge-uit heb. ( NIet van de oorzaak, ik zal nog wel een tijdje ruzie hebben met ‘die meneer’ !! )
    Ik kwetste hier andere personen mee, die er niets aan kunnen doen.
    In ieder geval heel erg bedankt voor je steun Vinke!!

  6. Het klinkt misschien lullig maar “elluk nadeel hep se foordeel”. Allereerst wxe9xe9r je al dat dit het beste is. Daarnaast kunnen jullie op deze manier weer nieuwe krachten opdoen.
    Er komt vanzelf een tijd dat jullie weer samen zullen zijn, en dan kunnen jullie die kracht benutten in het voordeel van iedereen.

  7. Jolan dit is kl*te, natuurlijk wens ik je kracht en zelfs veel meer dan dat!
    Ik zal je niet lastig vallen met andere nietszeggende opmerkingen.
    Op het forum, als je daar aan toe bent, zijn ook zat luisterende ogen en als er iets is wat wij kunnen doen voor je dan zullen we dat dat weet je! Mailen mag ook altijd!

    hele dikke knuffel en hou je haaks!
    Har

  8. Liesbeth says:

    Ik wens Emiel een mooie toekomst toe! En soms is iets er iets bijzonders nodig om daarvoor te zorgen.
    En daar zul jij zeker nog een heel belangrijke rol in spelen. Ik hoop dat je de kansen krijgt en neemt om er met jullie gezin wat goeds en moois van te maken!

  9. jose says:

    Ook al is emiel nu niet thuis, hij heeft zijn moeder nog steeds, en al die keren dat jij hebt gezegd en laten zien dat je van hem houd draagt hij mee in zijn hart en dat zal hem een fijn gevoel geven op het moment dat die dat nodig heeft.
    Die liefde die jij voor hem hebt zorgt dat jij de keuzes kunt maken die hij en jullie gezin nodig heeft. Je kunt pas grenzen stellen voor iemand als je om diegene geeft

    ik wens je heel veel kracht ook voor je gezin

  10. Marianne says:

    Jolanda, wat moet dat een vreselijk moeilijke beslissing zijn geweest! Ik heb jaren in een gezinsvervangend tehuis gewerkt en voel alleen maar respect voor mensen die deze moeilijke beslissing durven te maken. Ik hoop dat er snel een tijd komt dat het beter gaat met jullie allemaal.
    Marianne (tot nu toe stille meelezer)

  11. Lieve Jolanda, je bent en blijft zijn moeder, daar veranderd niets aan en tuurlijk houd je van hem, voor altijd! Maar het is nu allemaal even te veel en je hebt nog 4 andere kinderen die je ook nodig hebben. Ik wens jou en je kinderen en Guido veel kracht toe om de juiste beslissingen te blijven nemen. Een hele dikke knuffel voor jou hoor meid, het valt allemaal niet mee! 🙂

  12. jeetje zeg…..ik ben er even stil van, kan me niet voorstellen hoe je je voelt maar dat zal niet fijn zijn….stay strong, voor jezelf, de kids, je man, en nu ook voor emiel!!!!!

Een reactie is fijn! Daar kan ik wat mee :)