Papa onder het mes

Pff, heb ik gister een heel verhaal getypt..echt een heel eind.. gaat er iets mis met het opslaan!! Grrr… Ik was best al moe, en dus nu ook geïrriteerd, dus vandaag een nieuwe poging. Ik schrijf dit nu op zaterdag, maar het is dus vrijdag al gebeurd.

De grote dag was het dus gister… Papa ging onder het mes. Omdat er nu 5 koters in de slaapkamertjes liggen, leek ons dat een wijs besluit. Helaas voor ons zijn sterilisaties uit het ziekenfonds pakket gehaald, en moeten we het dus zelf betalen. De eerste kinderbijslag van de tweeling wordt dus besteed aan het (nu lijdend) onderwerp dat verantwoordelijk voor hun is. Hoezo een beetje cru??

Maar goed, we hadden dus al geïnformeerd bij ons “eigen” ziekenhuis ( in Hoorn) dus, hoeveel zoiets zou kosten. € 410 was het antwoord, maar ik hoorde van iemand anders dat het in Alkmaar € 350 zou zijn. Kijk, en als mams zoiets hoort, wil ze weten of het niet nog goedkoper kan! ( Ons ben zuunig!!) Met de telefoon in de hand achter de pc gekropen en alle ziekenhuizen in Noord-Holland en Flevoland opgezocht en gebeld. En dat was een goed idee..Wat een verschillen zitten ertussen zeg!! Lang verhaal in het kort: in Zaandam kost het € 861 en in Almere € 210 !! Je raad dus al waar wij een afspraak gemaakt hebben…

We zaten al dagen van te voren te geinen over het onderwerp. De  verhalen van “medeslachtoffers” verschilden nogal. En ook de grapjes van mams waren soms nogal hard. ( Mijn ex zou het absoluut niet gewaardeerd hebben in ieder geval… “Goh, wat goedkoop he, in Almere…zou daar dan wel een verdoving bijzitten? Of krijg je daar een rubbertje voor tussen je kiezen?? “Het maakt mij niet uit, als het maar goed gebeurd!! was zijn antwoord dan ook, waarop mams voorstelde dat hij in dat geval zijn broek kon laten zakken, terwijl zij twee bakstenen uit de tuin zou halen…… Niet grappig he?? ;-)Hij kon er wel hartelijk om lachen hoor!!

En vandaag was het dus zover.. Wekker op vroeg, de tweeling ingepakt en een halve volksverhuizing georganiseerd. Het gesprek was gepland om 9.15 uur, en de ingreep om 14.15 uur. Je moet dus wel het een en ander meenemen… In het ziekenhuis aangekomen snel naar de afdeling Urologie, want we waren  een beetje aan de late kant. Paps kon meteen doorlopen voor het gesprek, en dat redde hij alleen wel. Hij was ook zo terug, want zo’n gesprekje is maar een formaliteitje. Ondertussen zat ik dus in de wachtkamer met de tweeling, en dat geeft altijd onderwerp van gesprek. Er zaten nog 2 mannen en een ouder stel in de piepkleine wachtkamer en toen pa terugkwam werd al snel duidelijk waarom wij er waren. Er werd van alle kanten succes gewenst, wat pa dus nog zenuwachtiger maakte.Hij heeft ze lachend verteld dat ze vriendelijk bedankt werden en dat hij ze toch wel kl**tzakken vond. De stemming was heel ontspannen maar hij wilde zo snel mogelijk weg. Er waren echter twee van die zware klapdeuren die je zelf open moet trekken of duwen. Omdat mams officieel nog steeds kraamvrouw is ( en omdat paps sterker is) stond pa met twee handen vol maxi-cosi voor die deur. Ehm, schat? Wil jij even trekken?? Licht gegniffel in de wachtkamer.. het is ook wel een beetje vreemde vraag als je net bij de uroloog vandaan komt. waarop mijn antwoord dus ook was: “goh, dat zal wel de laatste keer zijn vandaag dat je dat aan mij vraagt?” ..we hoorden ze op de gang nog lachen……

We besloten na een kop koffie dat we toch tussendoor nog naar huis zouden gaan. We moesten tenslotte bijna 4 uur wachten, en het ziekenhuis nodigde daar nou niet echt voor uit. Dan konden we ook thuis eten, en op mijn gemakkie voeden en dan kon de tweeling met een gerust hart bij oma achtergelaten worden. Dat hebben we dus gedaan 5 kwartier terug en daarna weer 5 kwartier om weer in Almere te komen, maar goed. We hadden toch verder niks te doen vandaag :-). We kwamen dus rond half twee weer aan, en dan slaan de zenuwen pas echt toe..bij pa dan. Mams vond het wel spannend, maar ja..ik heb mijn portie de laatste maanden wel gehad met ziekenhuizen en zo.

De liefde voor mijn mannetje is alleen maar groter geworden sinds 14.15 uur. De ingreep was niet leuk. Ik was erbij,en ik zal je de details besparen, maar elke man die zegt dat het wel meevalt, liegt. Ook de terugweg viel niet mee, maar dat is natuurlijk wel logisch. Ik vind dat hij zich heel dapper heeft gehouden hoor, ik zou de boel bij elkaar gescreeuwd hebben. Thuis aangekomen waren de kinderen dan ook vol belangstelling. Vooral Emiel weet zich nog goed te herinneren hoe zeer het deed toen hij aan zijn piemeltje geopereerd was. En toen was hij 4.. Femke begreep het hele gebeuren niet helemaal, en toen ze vroeg of zijn balletjes nu ook weg waren, net zoals bij de kat, heb ik het allemaal nog maar eens extra uitgelegd. Ik heb haar ook meteen duidelijk gemaakt dat als je het tegen volwassen mannen hebt, het zeer op prijs gesteld wordt als je het over ballen hebt, en niet over balletjes. :-)) Ik kreeg een dankbare blik van mijn vriendje… we schoten alleen wel in een deuk toen net op dat moment op de televisie de reclame van de Wehkamp langskwam. Deze week in de reclame:  een of andere stofzuiger…ZONDER ZAK!!! :-))

Een reactie is fijn! Daar kan ik wat mee :)